Θετικά τα μηνύματα για το λεμόνι Αιγιαλείας

Θετικά τα μηνύματα για το λεμόνι της Αιγιάλειας

Σημαντική ανάκαμψη παρουσιάζει η παραγωγή λεμονιού στην Αιγιάλεια, χαρίζοντας χαμόγελα στους παραγωγούς, αλλά και στην τοπική κοινωνία, αφού το συγκεκριμένο προϊόν στήριζε κατά το παρελθόν την οικονομία της περιοχής. Η φετινή παραγωγή στην Αιγιάλεια ήταν καλύτερη από πέρυσι, αφού ήταν αυξημένη κατά 20%-30%, με νέους ανθρώπους πλέον να επενδύουν στο προϊόν, είτε ως παραγωγοί είτε ασχολούμενοι με το εμπόριο και τις εξαγωγές.

Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση του 29χρονου Ανδρέα Μεϊντανά, ο οποίος μαζί με τον μικρότερο αδελφό του, Κώστα, έχουν δημιουργήσει εδώ και έναν χρόνο την επιχείρηση «Lemoni aigiou MEINTANAS», που ασχολείται με το εμπόριο και τη μεταποίηση αγροτικών προϊόντων. Το συσκευαστήριό τους βρίσκεται στην περιοχή της Τέμενης, καταφέρνοντας φέτος να δεχθεί 2.000 τόνους εσπεριδοειδή από περίπου 380 παραγωγούς της περιοχής, με τζίρο 1 εκατομμύριο ευρώ.

Η καλλιέργεια και η προώθηση των εσπεριδοειδών της περιοχής ήταν και το αντικείμενο ημερίδας, που πραγματοποιήθηκε στον χώρο του συσκευαστηρίου «Μεϊντανάς» στην Τέμενη. Ομιλητής ήταν ο γεωπόνος Βαγγέλης Νάνος, ο οποίος ανέλυσε τη σωστή χρήση των λιπάνσεων και αναφέρθηκε στην ποσοτική και ποιοτική αύξηση της παραγωγής. Επίσης, έκανε λόγο για την ορθολογική χρήση των ψεκασμών (νέου τύπου φυτοφάρμακα), που δεν επιβαρύνουν τον άνθρωπο και το περιβάλλον, και τοποθετήθηκε για τη δυνατότητα προσαρμογής των παραγόμενων προϊόντων στις απαιτήσεις των αγορών. Ιδιαίτερα, αναφέρθηκε στις εξαγωγές των προϊόντων (λεμόνια – πορτοκάλια) και τόνισε την προσπάθεια που πρέπει να γίνει από τους παραγωγούς για την καλύτερη δυνατή ποιότητα των προϊόντων, ώστε αυτά να καταστούν ανταγωνιστικά και να ανοίξουν νέοι ορίζοντες στις εξαγωγές.

Επιπλέον, έγινε συζήτηση για το κόστος παραγωγής, δεδομένου ότι οι Έλληνες παραγωγοί αντιμετωπίζουν πρόσθετα βάρη στις προμήθειες εφοδίων, λιπασμάτων και φυτοφαρμάκων.

Από την πλευρά του, ο Κώστας Μεϊντανάς εκτίμησε ότι στην Αιγιάλεια υπάρχει η δυναμική ώστε η παραγωγή να επανέλθει στα επίπεδα μίας δεκαπενταετίας πριν, αρκεί βέβαια το προϊόν να γίνει πιο ελκυστικό, ώστε να έχει τύχη στις διεθνείς αγορές.