ΛΑ.Ε κατά κυβέρνησης για αδασμολόγητες εισαγωγές τυνησιακού ελαιολάδου

Σφοδρή κριτική για τη στάση που έχει κρατήσει η Ελλάδα στο θέμα των αδασμολόγητων εισαγωγών τυνησιακού ελαιολάδου στην Ε.Ε., ασκεί δια των εκπροσώπων της, η Λαϊκή Ενότητα.

ΛΑ.Ε κατά κυβέρνησης για αδασμολόγητες εισαγωγές τυνησιακού ελαιολάδου

Μετά την καταγγελία του ευρωβουλευτή Νίκου Χουντή, ο οποίος μίλησε για «μνημονιακό κατήφορο του Ναι σε όλα» της ελληνικής κυβέρνησης, καθώς η πρόταση της Κομισιόν που υπερψηφίστηκε από το Ευρωκοινοβούλιο θα πλήξει τους Έλληνες ελαιοκαλλιεργητές, ιδιαίτερα επικριτικός εμφανίζεται και ο Θανάσης Πετράκος.

Ο ίδιος ο κ. Πετράκος αναρωτιέται “ποια συμφέροντα εξυπηρετεί η κυβέρνηση;”, υπογραμμίζοντας σε ανακοίνωσή του:

“Επειδή, όταν στις 24 Νοεμβρίου είχα τονίσει ότι «μεγάλο σκάνδαλο και πισώπλατη μαχαιριά εις βάρος των Ελλήνων ελαιοπαραγωγών είναι η απόφαση του υπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων κ. Ε. Αποστόλου να συμφωνήσει και να συνυπογράψει την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για επιπλέον εισαγωγές 35 χιλ. τόνων αδασμολόγητου τυνησιακού Ελαιολάδου στις χώρες της Ε.Ε», ο υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων κ. Ε. Αποστόλου και οι πρώην συνάδελφοι μου βουλευτές Μεσσηνίας του ΣΥΡΙΖΑ είχαν την αμετροέπεια να εκστομίσουν την απαράδεκτη φράση εναντίον μου «εκτός αν οι φωνασκούντες εξυπηρετούν άλλα συμφέροντα».

Το θέμα επανέφερε ο ευρωβουλευτής της Λαϊκής Ενότητας Νίκος Χουντής, καθώς στις 10/3 με ανακοίνωσή του, γνωστοποίησε ότι υπερψηφίστηκε στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο (με τη μορφή του επείγοντος), η πρόταση της Κομισιόν για επιπλέον αδασμολόγητη ετήσια ποσόστωση 35.000 τόνων τυνησιακού ελαιολάδου για 2 έτη (φτάνοντας στις 92.000 τόνους ετησίως), ως κίνηση αλληλεγγύης προς την Τυνησία για το πλήγμα που δέχτηκε από τρομοκρατικά χτυπήματα το 2015. 

Αναρωτιέται ο κ. Χουντής, “πώς η ίδια η κυβέρνηση, δια των υπουργών της και της Μόνιμης Αντιπροσωπείας της στις Βρυξέλλες, υπερασπίστηκε ουσιαστικά τους Έλληνες ελαιοπαραγωγούς;”.

Και τονίζει χαρακτηριστικά: “Η ομόφωνη απόφαση του Συμβουλίου, που σημαίνει ότι υπήρχε και η σύμφωνη γνώμη της ελληνικής κυβέρνησης, την εκθέτει ανεπανόρθωτα για υποκρισία και πολιτική απάτη: Από τη μία καλεί τους Έλληνες ευρωβουλευτές να καταψηφίσουν και την ίδια στιγμή, η ίδια σπεύδει να υπερψηφίσει, αποδεικνύοντας ότι είναι άφωνη, ανίκανη και αδύναμη να υπερασπιστεί στοιχειωδώς τα συμφέροντα της χώρας και του λαού της».