Αμπελώνες και Οινοποιεία
Σεπτέμβριος 2017

- Διαφήμιση-
eas kiatou

Βρισκόμαστε στην κορύφωση του τρύγου. Κυρίαρχα χαρακτηριστικά του αποτελούν οι μικρές αποδόσεις και ποσότητες, που, όμως, σε πολλές περιπτώσεις συνοδεύονται από υψηλή ποιότητα. Παρόμοια εικόνα επικρατεί και στις άλλες ευρωπαϊκές χώρες της Μεσογείου. Στην Ιταλία, στη Γαλλία και σε μικρότερο βαθμό στην Ισπανία, παγετοί, χαλαζοπτώσεις, ξηρασίες, καύσωνες, ασθένειες, είχαν ως αποτέλεσμα μεγάλες καταστροφές και μειώσεις της παραγωγής. Αντίθετα, η εικόνα της Καλιφόρνια και του Νότιου Ημισφαιρίου κινούνται στην αντίθετη κατεύθυνση.

Το ειδικό αυτό αφιέρωμα της «ΥΧ» παρουσιάζει τα δεδομένα στις βασικές αμπελουργικές περιοχές. Επιπλέον, καταγράφει τις απόψεις έγκυρων αναλυτών της οινικής οικονομίας, για την υφιστάμενη κατάσταση και κυρίως τις προϋποθέσεις που θα οδηγούσαν σε μία νέα δυναμική του τομέα.

Δεν πρέπει να λησμονούμε τις εξής καταλυτικές παραμέτρους. Πρώτον, ότι η παγκοσμιοποίηση έχει οδηγήσει σε σύγκλιση γεύσεων υπέρ της μπύρας, στην περίπτωση της Ελλάδας και πολλών άλλων χωρών, εις βάρος του κρασιού.

Δεύτερον, ότι με την εσωτερική κατανάλωση καθηλωμένη, οι εξαγωγές αποτελούν τη μεγάλη βιώσιμη επιλογή, και η αποτίμησή τους καταδεικνύει την απόσταση που μας χωρίζει από τις άλλες χώρες του Ευρωπαϊκού Νότου.

Την τελευταία δεκαπενταετία, για παράδειγμα, ενώ η αξία των ελληνικών εξαγωγών οίνου παραμένει περίπου ίδια, στις άλλες χώρες του Νότου έχει αυξηθεί σημαντικά. Ενδεικτικό είναι επίσης το στοιχείο ότι η Ελλάδα εξάγει μόλις το 10% περίπου της παραγωγής της, σε αντίθεση με Ιταλία, Ισπανία και Πορτογαλία, που εξάγουν πάνω από το 50%.

Η αντιστροφή των παραπάνω προϋποθέτει βαθιές διεπαγγελματικές συνέργειες. Η αμπελουργική εκμετάλλευση πρέπει να γίνει βιώσιμη και ανταγωνιστική, με στοχευμένες δράσεις μεγέθυνσής της και συνεταιριστικής παρέμβασης. Η μέση οινοποιητική επιχείρηση, ανεξάρτητα από το ιδιοκτησιακό καθεστώς που την διέπει, πρέπει να βελτιώσει κάθετα την επιχειρηματικότητά της, για να φτάσει τα επίπεδα των επιτυχημένων παραδειγμάτων που κυριαρχούν στην εγχώρια αγορά και την εξωστρέφεια.

To κράτος πρέπει να λειτουργήσει με σχέδιο και να κατανοήσει ότι, για παράδειγμα, η έλλειψη αξιόπιστου ελέγχου και η φορολογική του πολιτική αποτελούν εμπόδια. Χαρακτηριστικό το παράδειγμα του ΕΦΚ που, αφού αναστάτωσε ολόκληρο τον κλάδο δίχως καν να έχει σοβαρό δημοσιονομικό αντίκρισμα, τώρα βαίνει προς κατάργηση, με τη σχετική απόφαση ωστόσο να μετατίθεται από… μήνα σε μήνα, την ώρα που η αγορά παραμένει παγωμένη.

Νίκος Λάππας

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ

- Διαφήμοση -