Για να απαντήσουμε στο ερώτημα του τίτλου, θα πρέπει να εξετάσουμε τους παράγοντες που συντελούν στο αυξημένο κόστος παραγωγής στην ελληνική κτηνοτροφία. Δύο είναι, κατά βάση, αυτοί: οι ζωοτροφές και η ενέργεια.

Ο συνδυασμός γηρασμένου ανθρώπινου δυναμικού που ασχολείται με τον κλάδο και κλιματικής αλλαγής (οι τελευταίες καταστροφές που προκλήθηκαν από τις κακές καιρικές συνθήκες) επέτειναν τα υφιστάμενα προβλήματα.

Ο ΣΕΚ, μετά από ενδελεχή μελέτη των παραμέτρων του κόστους, κατέληξε στις παρακάτω προτάσεις για δράσεις, προκειμένου να μειωθεί το κόστος παραγωγής:

  1. Για να πετύχουμε την ανταγωνιστικότητα του κλάδου, θα πρέπει να μειώσουμε τα κόστη στους δύο βασικούς συντελεστές διαμόρφωσης, δηλαδή στις ζωοτροφές και στην ενέργεια. Για να πετύχουμε όσο το δυνατόν μεγαλύτερη επάρκεια της χώρας σε ζωοτροφές, και ιδιαίτερα σε πρωτεϊνούχες, θα πρέπει να αξιοποιηθεί με τον καλύτερο δυνατό τρόπο η νέα πρόταση του ΥΠΑΑΤ για τις συνδεδεμένες ενισχύσεις, που θα ισχύσουν από το τρέχον έτος, να ενεργοποιηθούν επενδυτικά σχέδια, στα πρότυπα των «Μικρών Σχεδίων Βελτίωσης», προϋπολογισμού έως 100.000 ευρώ για κτηνοτρόφους που παράγουν οι ίδιοι ζωοτροφές, καθώς και άλλα διαθέσιμα μέτρα. Για τη μείωση του κόστους ενέργειας, είναι απαραίτητο να αξιοποιηθούν ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, όπως, για παράδειγμα, η παραγωγή ενέργειας με εγκατάσταση φωτοβολταϊκών στις στέγες των στάβλων ή με μικρές ανεμογεννήτριες, με σκοπό την αυτοκατανάλωση.
  2. Μείωση των υπέρμετρα αυξημένων φορολογικών συντελεστών και άλλων επιβαρύνσεων. Μείωση των ιδιαίτερα υψηλών φορολογικών επιβαρύνσεων, και ιδιαίτερα του ΦΠΑ, στα ζώντα ζώα και στις χονδροειδείς ζωοτροφές, από 24% στο 13%, με προοπτική να πάει στο 8%. Απαλλαγή των παραγωγικών μας ακίνητων (στάβλοι, αποθήκες, χωράφια) από κάθε φόρο, συμπεριλαμβανομένου και του ΕΝΦΙΑ, και ιδιαίτερα του συμπληρωματικού φόρου. Μείωση του συντελεστή φόρου εισοδήματος αγροτών-κτηνοτρόφων. Κατάργηση του τέλους επιτηδεύματος.
  3. Δημιουργία τράπεζας γενετικού υλικού ντόπιων φυλών αγροτικών ζώων (αιγοπροβάτων αγελάδων κ.α.) – Εθνικό σχέδιο γενετικής βελτίωσης και αξιοποίηση των φυλών των αγροτικών ζώων, ως βασικού εργαλείου αυτοτροφοδοτούμενης ανάπτυξης.

Ο ΣΕΚ έχει καταθέσει τις προτάσεις του για τη στήριξη της Γενετικής Βελτίωσης, την αξιοποίηση των ζωικών γενετικών πόρων της χώρας και την ενίσχυση των Κέντρων Γενετικής Βελτίωσης, έτσι ώστε και να διατηρήσουμε και να βελτιώσουμε τις ελληνικές φυλές αγροτικών ζώων που έχουν απομείνει και κινδυνεύουν με εξαφάνιση. Έτσι, θα οδηγηθούμε και σε αύξηση της παραγωγικότητας, για να μπορούμε να καλύψουμε τις ανάγκες μας σε κρέας και γάλα, αλλά και για να έχουμε εξαγωγικό προσανατολισμό και, φυσικά, θα μειώσουμε το κόστος παραγωγής.

4. Καθετοποίηση της παραγωγής – αύξηση της προστιθέμενης αξίας των προϊόντων.

Στις περισσότερες χώρες της Ευρώπης, οι κτηνοτρόφοι έχουν δημιουργήσει και μικρές μεταποιητικές μονάδες, αξιοποιώντας την παραγωγή ή μέρος αυτής. Αντίθετα, στην Ελλάδα η κτηνοτροφία δεν έχει ωφεληθεί καθόλου από την αναγνωρισιμότητα των κύριων προϊόντων της. Υφίσταται, δε, και σημαντική ζημιά από τις αθέμιτες ελληνοποιήσεις αλλοδαπών προϊόντων!! Αυτό συμβαίνει,  κυρίως, γιατί το κόστος, για να φτάσει ένα προϊόν στο ράφι, έχει πολλαπλασιαστεί, και ο μόνος τρόπος να αντλήσει υπεραξία ο παραγωγός από τους «ενδιάμεσους» κρίκους της αλυσίδας είναι να συμμετέχει και ο ίδιος. Επομένως, η καθετοποίηση και η επιχειρηματικότητα είναι η απάντηση.

5. Ισχυρός ρόλος στους συνεταιρισμούς – Δημιουργία ομάδων παραγωγών/οργανώσεων παραγωγών μέσα από συνεταιρισμούς.

Η αγροτική οικονομία της χώρας μας στηρίζεται σε οικογενειακές εκμεταλλεύσεις, οι οποίες παράγουν προϊόντα σε μικρή κλίμακα, πλην όμως, μεγάλης προστιθέμενης αξίας και η βέλτιστη στρατηγική είναι να οργανωθούν σε συνεταιρισμούς και ΟΠ. Η  βιωσιμότητα και η ανάπτυξη περνάει μέσα από τον συνεργατισμό. Για να κερδίσει ο παραγωγός την επιδιωκόμενη υπεραξία, θα πρέπει να δοθεί ισχυρός ρόλος στους συνεταιρισμούς και στις  οργανώσεις παραγωγών, γιατί έτσι θα πετύχουμε μείωση του κόστους παραγωγής και αύξηση των επενδύσεων, ενίσχυση της διαπραγματευτικής δύναμης των παραγωγών, διεύρυνση του αριθμού των αγοραστών κ.α.

Εάν τηρηθούν τα παραπάνω, μπορούμε να πούμε ότι η κτηνοτροφία θα αποτελέσει τη λοκομοτίβα της εξόδου από την κρίση που διέρχεται η χώρα μας, γιατί τα προϊόντα μας είναι ασφαλή, ποιοτικά, με άριστα οργανοληπτικά χαρακτηριστικά.

Οι Έλληνες κτηνοτρόφοι μπορούν!

Γράφουν: Γιώργος Διδάγγελος, Αντιπροέδρος ΣΕΚ, Γεωπόνος – Γεωργοοικονομολόγος