GAIA ΕΠΙΧΕΙΡΕΙΝ: Θεσμοθετώντας ένα γεγονός σε ετήσια βάση

του Γ. Κορμέντζα, Αν. Καθηγητή Παν. Αιγαίου & Προέδρου Επιτροπής Στρατηγικού Σχεδιασμού GAIA ΕΠΙΧΕΙΡΕΙΝ ΑΕ

GAIA ΕΠΙΧΕΙΡΕΙΝ: Θεσμοθετώντας ένα γεγονός σε ετήσια βάση

Από την σύστασή της και τον πρώτο χρόνο λειτουργίας της το 2014, η GAIA ΕΠΙΧΕΙΡΕΙΝ στόχευσε να θεσμοθετήσει, αυτονόητα και δίχως αποκλεισμούς, ένα ετήσιο γεγονός που θα αποτελεί σημείο αναφοράς της συζήτησης για την ανάπτυξη της ελληνικής γεωργίας. Προς αυτή την κατεύθυνση, διοργανώνει κάθε χρόνο ένα πανελλήνιο συνέδριο στο οποίο επιδιώκει: α) τη μαζική συμμετοχή κυρίως των αγροτών αλλά και όλων των λοιπών εμπλεκομένων στην αγροτική οικονομία, και β) την ποιοτική διεξοδική ανάλυση και ανάδειξη κρίσιμων ανοιχτών ζητημάτων της γεωργίας του τόπου, που ζητούν επείγουσες απαντήσεις.

GAIA ΕΠΙΧΕΙΡΕΙΝ: Θεσμοθετώντας ένα γεγονός σε ετήσια βάση
Γ. Κορμέντζας, αναπληρωτής καθηγητής Πανεπιστημίου Αιγαίου & πρόεδρος Επιτροπής Στρατηγικού Σχεδιασμού GAIA ΕΠΙΧΕΙΡΕΙΝ ΑΕ

Σε αυτό το πλαίσιο, το πρώτο συνέδριο του 2014, με νωπή ακόμη την κατάθεση του νέου τότε Προγράμματος Αγροτικής Ανάπτυξης 2014 – 2020, ανέδειξε ως πυρήνα αγροτικής επανεκκίνησης την αξιοποίηση ενός τριγώνου εργαλείων που αποτελούταν από τις Ομάδες Παραγωγών, τις Επιχειρησιακές Ομάδες και το Σύστημα Παροχής Αγροτικών Συμβουλών, με κοινή τους συνισταμένη την τεχνολογία. Δυστυχώς, δύο χρόνια μετά, έχουμε το απόλυτο παράδοξο από τη μια μεριά να συνεχίζουν να υπάρχουν δηλώσεις από τους πλέον αρμόδιους περί εμπροσθοβαρούς αξιοποίησης του ΠΑΑ, από την άλλη επί της ουσίας να μην έχει γίνει ακόμη προκήρυξη κάποιου νέου μέτρου.

Το δεύτερο συνέδριο επικεντρώθηκε στο αγροτικό εισόδημα και ασχολήθηκε ιδιαίτερα με ζητήματα που άπτονται του κόστους παραγωγής. Ανέδειξε την αναγκαιότητα να καθοριστούν ποιοτικές και ποσοτικές μετρικές αξιολόγησης των όποιων πολιτικών παρεμβάσεων σε αυτό το θεμελιώδες ζήτημα διασφάλισης ενός ικανοποιητικού εισοδήματος για τους αγρότες. Τονίστηκε ότι η έγκαιρη καταβολή των επιδοτήσεων δεν είναι ζητούμενο και φυσικά δεν συνιστά πολιτική αλλά μια αυτονόητη υποχρέωση της πολιτείας. Δυστυχώς, έναν χρόνο μετά, ακόμη και αυτό το προφανές έχει γίνει μέγιστο ζήτημα, ως αποτέλεσμα συνεχόμενων λανθασμένων τεχνοκρατικών επιλογών. Το δε αγροτικό εισόδημα είναι κοινώς παραδεκτό ότι μειώθηκε ακόμη περισσότερο.

Το τρίτο συνέδριο θα ασχοληθεί με το ζήτημα της ανάπτυξης της ελληνικής γεωργίας, εξετάζοντας τη μεγαλύτερη εικόνα της θέσης της στο ευρύτερο ευρωπαϊκό γίγνεσθαι. Το ακρωνύμιο ΚΑΠ ή παλιότερα ΚΓΠ συναντιέται πολύ συχνά στις συζητήσεις σχετικών και άσχετων με τα συμβαίνοντα στην ελληνική γεωργία. Συνήθως, ακολουθείται και από έναν πολύ μεγάλο αριθμό που υποδηλώνει μέγεθος επιδοτήσεων που διατίθενται σε έναν επίσης πολύ μεγάλο αριθμό από αγρότες, προκειμένου να στηρίξουν το εισόδημά τους. Το πλέον πρόσφατο νούμερο είναι περίπου 20 δισ. ευρώ για την επταετία 2014-2020. Διαχρονικά, μέσω της ΚΑΠ έχουν εισρεύσει στην χώρα κονδύλια άμεσων και έμμεσων επιδοτήσεων προς τους αγρότες της τάξης ενός ολόκληρου ΑΕΠ.

Και το εύλογο ερώτημα είναι, αυτό το «ΚΑΠ Ελληνικό ΑΕΠ», τι έγινε; Αξιοποιήθηκε προς την σωστή κατεύθυνση; Έγιναν λάθη; Μάθαμε από αυτά; Μπορούμε να προχωρήσουμε; Τι πρέπει να προσέξουμε; Ποια τα διδάγματα του παρελθόντος; Ποιες οι προκλήσεις του μέλλοντος; Ποια η εμπειρία που μπορούμε να δανειστούμε από άλλες χώρες και ειδικά τις χώρες του ευρωπαϊκού νότου; Η τεχνολογία και η καινοτομία, πώς μπορούν να βοηθήσουν; Άλλα χρηματοδοτικά εργαλεία, πώς μπορούν να συνεργαστούν με την ΚΑΠ; Η δημιουργία ενός νέου σχήματος εθνικής εκπροσώπησης αγροτών και συνεταιριστικών επιχειρήσεων μπορεί να επηρεάσει τα πράγματα; Απαντήσεις σε αυτά τα ερωτήματα επιδιώκει να δώσει το τρίτο συνέδριο, με την παρουσία του Επιτρόπου Γεωργίας, Φιλ Χογκαν.

Είναι αναμφισβήτητο ότι η συνεισφορά της πολιτείας στο να θεσμοθετηθεί ένα τόσο σημαντικό γεγονός που θα συζητά σε ετήσια βάση τα κρίσιμα ζητήματα της ανάπτυξης της ελληνικής γεωργίας είναι απαραίτητη και καθοριστική. Είναι προφανές ότι, δεδομένης και της γενικότερης κατάστασης και των προβλημάτων που αντιμετωπίζει η χώρα, δεν υπάρχει η πολυτέλεια να διασπώνται δυνάμεις και να επιδίδονται όσοι μπορούν και επιθυμούν να προσφέρουν σε ανούσιους ανταγωνισμούς.

Κλείνοντας, είναι αυτονόητο να αναφερθεί ότι η επιδιωκόμενη θεσμοθέτηση ενός τέτοιου γεγονότος δεν θα λύσει τα προβλήματα της ελληνικής γεωργίας, ωστόσο θα συμβάλει καθοριστικά στο να τα παρακολουθεί, στο να τα αναδεικνύει με ένταση και στο να ωθεί τους αρμοδίους να προβούν στις απαραίτητες ενέργειες.

Καλό Συνέδριο.