Κάπου ανάμεσα στο μπλε και στο πράσινο βρίσκεται μια Λίμνη, που θαρρείς πως ο χρόνος έχει σταματήσει. Περιπλανιέμαι ανυποψίαστη στα γραφικά της σοκάκια, μια σπίθα γαργαλάει τις υγρές μου παλάμες κι ένα πλατύ χαμόγελο ζωγραφίζεται στα χείλη μου! Εικόνες μιας άλλης εποχής… παιδιά παίζουν ακόμη με τα καλάμια, στην παλιά προβλήτα, οι ψαράδες σιωπηλοί ξεμπερδεύουν τα δίχτυα τους και οι γυναίκες, με τον αργαλειό τους, υφαίνουν την παράδοση του τόπου…

Μια Λίμνη στην αγκαλιά της θάλασσας

Το απόκρημνο και δασωμένο βουνό Καντήλι, που κυριαρχεί στο βορειοδυτικό τμήμα της Εύβοιας, γίνεται ένα με τη θάλασσα και δημιουργεί μια από τις πιο ενδιαφέρουσες παράκτιες ζώνες του νησιού. Η διαδρομή την οποία πρέπει να ακολουθήσει κανείς για να φτάσεις έως εδώ τα συνδυάζει όλα. Όταν, όμως, κατηφορίζεις προς την ακτογραμμή του Ευβοϊκού κόλπου, συναντάς την πιο όμορφη ίσως γωνιά τούτης της καταπράσινης δαντέλας. Και δεν είναι άλλη από τη μικρή πολιτεία της Λίμνης. Ένας τόπος προικισμένος και ιδανικός για αυτούς που αναζητούν περισσότερα. Το αμφιθεατρικό της χτίσιμο, η νησιωτική της όψη, τα κυκλαδίτικα νεοκλασικά που αγναντεύουν την ήρεμη θάλασσα του Ευβοϊκού, σε συνδυασμό με το μοναδικό τοπικό της χρώμα, μετατρέπουν την περιπλάνηση σε μια ευχάριστη καλοκαιρινή πρόκληση.

Από μια τέτοια Λίμνη δεν θα μπορούσε βεβαίως να λείπει μια σπουδαία ιστορία. Ακόμη και πριν από τα χρόνια του Ομήρου, στο βουνό Καντήλι, πλάι στα νερά του Β. Ευβοϊκού κόλπου, φώλιαζε η αρχαία πόλη Ελύμνιο. Οι Αρχαίοι Έλληνες συγγραφείς, όπως ο Σοφοκλής, την αναφέρουν και ως το Νυμφικόν Ελύμνιον, καθώς θεωρείται πως εκεί έγινε το πρώτο ερωτικό σμίξιμο του Δία και της Ήρας.

Το Ελύμνιο ήταν ανέκαθεν ναυτική πόλη, αλλά οι πειρατικές επιδρομές ανάγκασαν τους κατοίκους να μεταφέρουν τον οικισμό στα γύρω υψώματα, τα σημερινά Καστριά και Παναγιά. Ξανακατέβηκαν στην παραλία στα μέσα του 16ου αιώνα, ίδρυσαν την πολιτεία της Λίμνης, στην οποία με την πάροδο του χρόνου εγκαταστάθηκαν πολλοί Αιγαιοπελαγίτες, και είχαν σημαντική συνεισφορά στην επανάσταση του 1821. Μετά την απελευθέρωση της Εύβοιας από τους Τούρκους, οι Λιμνιώτες εκμεταλλεύτηκαν την άριστη ποιότητα ξυλείας των δασών τους και κατασκεύασαν καινούργια πλοία, με αποτέλεσμα να μεγαλώσει ο στόλος τους. Παράλληλα, όμως, ελληνικές και ξένες εταιρείες (γερμανικές, ολλανδικές και ελβετικές) άρχισαν τη συστηματική εξόρυξη του λευκόλιθου (τέλη 19ου αιώνα), που συνεχίστηκε έως τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Αλλιώτικη από τις άλλες

Μια Λίμνη θαλασσινή, ζόρικη, ανεξάρτητη… που γέννησε καπεταναίους, καραβοκύρηδες, αλλά και σπουδαίες φυσιογνωμίες. Ο «Αετός της Εύβοιας», όπως αποκαλούνταν ο Αγγελής Γοβιός, ο ήρωας του ’21, γεννήθηκε στη Λίμνη το 1780 και ο ανδριάντας του είναι στην κεντρική πλατεία. Η Λέλα Καραγιάννη, η «Μπουμπουλίνα» της αντίστασης, γεννήθηκε στη Λίμνη το 1899. Συνελήφθη, βασανίστηκε και εκτελέστηκε από τους Γερμανούς στο Δαφνί, στις 8 Σεπτεμβρίου 1944. Η προτομή της είναι στην παραλία. Ο σπουδαίος Έλληνας δημοσιογράφος, Κώστας Καραγιώργης, ηγετικό στέλεχος του ΚΚΕ, ήταν επίσης από τη Λίμνη. Ο Νίκος Τσιφόρος, ένας από τους σπουδαιότερους θεατρικούς συγγραφείς, είχε την καταγωγή του από εκεί. Η προτομή του είναι μπροστά στο κινηματοθέατρο «ΕΛΥΜΝΙΟΝ» στην παραλία, ενώ ο τάφος του βρίσκεται στην τοποθεσία «Παναγιά». Και τόσοι άλλοι… για τους οποίους μπορείτε να ενημερωθείτε και να δείτε τα πορτρέτα τους στο «Λαογραφικό Μουσείο Λίμνης».

Λαογραφικό Μουσείο

Όσοι επιθυμείτε ένα ταχύρρυθμο σεμινάριο, για την ιστορία του τόπου, μπορείτε να επισκεφθείτε το «Λαογραφικό Μουσείο της Λίμνης», το οποίο στεγάζεται σε ένα αναπαλαιωμένο αρχοντικό, δωρεά της Λιμνιώτισσας Αικατερίνης Φλώκου. Το αρχοντικό φιλοξενεί την «Αρχαιολογική Συλλογή Λίμνης», με ρωμαϊκά μωσαϊκά, παλιά αγγεία, αρχαία νομίσματα, καθώς και τμήματα από τον μωσαϊκό διάκοσμο, που βρέθηκαν στο βυζαντινό εκκλησάκι της Ζωοδόχου Πηγής, το οποίο βρίσκεται σε όμορφη εξοχική τοποθεσία, λίγο έξω από τη Λίμνη. Διαθέτει, επίσης, μοναδικά αντικείμενα της καθημερινής ζωής μιας αρχοντικής οικογένειας. Η ψυχή του Λαογραφικού Μουσείου είναι ο Δημήτρης Αποστόλου, ο οποίος θα σας μυήσει με μοναδικό τρόπο στην ιστορία του τόπου του. (Ώρες λειτουργίας: 09.00-14.00).

Στη Λίμνη λειτουργεί, επίσης, ένας ιδιαίτερα αξιόλογος χώρος, που κλείνει μέσα του παραδοσιακές φορεσιές από τη Λίμνη, την Εύβοια, αλλά και από όλη την Ελλάδα. Η έκθεση στεγάζεται σε ένα αρχοντικό σπίτι του 1895. Περιλαμβάνει περισσότερα από 250 ενδυματολογικά σύνολα και καλύπτει τα τελευταία 200 χρόνια του παραδοσιακού βίου της ελληνικής κοινωνίας (από το 1770-1780 έως το 1960-1970). Η πολύ ενδιαφέρουσα αυτή συλλογή είναι έργο ζωής του Ανδρέα Παπαγεωργίου (Πέρη), ο οποίος θα σας ξεναγήσει με περηφάνια στον χώρο του και σίγουρα θα μάθετε πολλά. Αξίζει να αφιερώσετε λίγο από τον χρόνο σας για να παρατηρήσετε τις λεπτομέρειες της κάθε φορεσιάς, που είναι συνυφασμένες με την ιστορία, τα ήθη και τα έθιμα του κάθε τόπου. (Ώρες λειτουργίας: 10.30-13.00 και 17.00-19.00).

Μια Λίμνη στην αγκαλιά της θάλασσας

Μονή Γαλατάκη

Η διαδρομή από τη Λίμνη μέχρι τη Μονή Γαλατάκη (9 χλμ.) θα σας δώσει την ευκαιρία να προσεγγίσετε μερικές θαυμάσιες βοτσαλωτές ακρογιαλιές που κατακλύζονται από πεύκα. Στο τέλος του δρόμου, θα συναντήσετε το παλαιότερο μοναστήρι της Εύβοιας, το οποίο χτίστηκε τον 7ο αιώνα, στη θέση αρχαίου ελληνικού ναού που ήταν αφιερωμένος στον Θεό Ποσειδώνα. Επίσης, λέγεται ότι το ιερό ίσως να ήταν μέρος της αρχαίας πόλης των Αιγών. Το μοναστήρι είναι αφιερωμένο στον Άγιο Νικόλαο, τον προστάτη των θαλασσινών. Θα εντυπωσιαστείτε από τον πύργο που δεσπόζει στο δυτικό μέρος του συγκροτήματος. Χτίστηκε τον 15ο αιώνα, από τον Όσιο Δαυίδ, με σκοπό την προστασία των μοναχών από τους πειρατές. Το όνομα Γαλατάκη προήλθε από κάποιον ναυτικό που χρηματοδότησε την ανακατασκευή της μονής και προερχόταν από τον Γαλατά του Βοσπόρου.

Καταρράκτες της Δρυμώνας

Φεύγοντας από τη Λίμνη, κοντά στον οικισμό Ροβιές, βρίσκεται η διασταύρωση με τον δρόμο που οδηγεί προς τους καταρράκτες της Δρυμώνας, του όρους Ξηρού. Στο μονοπάτι που οδηγεί στους καταρράκτες υπάρχει η απαραίτητη σήμανση και είναι σχετικά ευκολοδιάβατο. Το διαμορφωμένο βοτανικό πάρκο διαθέτει αναψυκτήριο, όπου μπορείτε να ξαποστάσετε. Πρόκειται για ένα αξιόλογο έργο της Δασικής Υπηρεσίας. Συνεχίζοντας το μονοπάτι, μετά από 10 λεπτά θα αντικρίσετε έναν θαυμάσιο καταρράκτη, ύψους 15 μ., του ορμητικού ποταμού Σηπιά.

Μοναστήρι του Οσίου Δαυίδ

Από εκεί ξεκινούν ακόμα δύο μονοπάτια, ένα για την κορυφή του Ξηρού (στα 4,5 χλμ.) και ένα για το μοναστήρι του Οσίου Δαυίδ. Ειδάλλως, μπαίνετε στο αυτοκίνητο και πέφτετε πάνω του, σε 4 χλμ. Μέγα προσκύνημα και του λόγου του: ιδρύθηκε το 1540, στήριξε οικονομικά την επανάσταση στην Εύβοια (μέσω του Λιμνιώτη οπλαρχηγού Αγγελή Γοβιού) και φανερώνει, σε όσους πιστούς προσέλθουν, αξιόλογες τοιχογραφίες… Οι μοναχοί καλοδέχονται τους επισκέπτες και, μάλιστα, οι ίδιοι τους ξεναγούν στα μυστικά του μοναστηριού.

H Βατερή

Ένας φιλόξενος και καλαίσθητος αγροτουριστικός ξενώνας βρίσκεται πάνω από τη Λίμνη, σε ένα μεγάλο κτήμα με ελιές, κηπευτικά, αμπέλια και πολλά λουλούδια. Άνετα δίκλινα δωμάτια, αλλά και σουίτες δίπατες, όλα με τζάκι και βεράντα με χαγιάτι και άπλετο ορίζοντα στους κατάφυτους λόφους με τους ελαιώνες και τη θάλασσα του Ευβοϊκού. Η Βατερή παράγει εξαιρετικό ελαιόλαδο και βρώσιμες ελιές, από πολλές ποικιλίες, τις οποίες φτιάχνουν με διάφορους τρόπους: ξιδάτες, στο λάδι, με θρούμπι, χαραχτές, στο αλάτι. Απ’ το αμπέλι τους βγάζουν θαυμάσιο κρασί και τσίπουρο (εκτός από το κλασικό φτιάχνουν κόκκινο και κίτρινο τσίπουρο, με φυσικά μέσα). Επίσης, από τα φρούτα του περιβολιού παρασκευάζουν μαρμελάδες και γλυκά κουταλιού, όλα με αγνά υλικά, χωρίς συντηρητικά. Μεγάλο ατού του ξενώνα αποτελούν οι ζεστοί και φιλόξενοι ιδιοκτήτες του, οι οποίοι είναι πάντα πρόθυμοι να σας δώσουν πολλές πληροφορίες για τις εξορμήσεις σας στην περιοχή. Για περισσότερες πληροφορίες πατήστε εδώ

της Μυρσίνης Γρηγόρη