Αμύγδαλο: Προβληματισμός για το κόστος, παρά την καλή παραγωγή στη Θεσσαλία

Σε φάση ολοκλήρωσης βρίσκεται η συγκομιδή του αμυγδάλου στον Νομό Λάρισας, σε μια χρονιά ικανοποιητική από πλευράς αποδόσεων, έπειτα από αρκετά χρόνια, αλλά και έντονου προβληματισμού στις τάξεις των παραγωγών για τις τιμές που επικρατούν στην αγορά.

Σε αντίθεση με τις καταστροφικές ζημιές των προηγούμενων ετών, λόγω παγετών και κακοκαιρίας, η φετινή παραγωγή καταγράφει πολύ καλή εσοδεία σε επίπεδο ποσότητας. Οι καιρικές συνθήκες κατά την καρπόδεση ήταν ευνοϊκές στο μεγαλύτερο μέρος της Θεσσαλίας. Σε ορισμένες περιοχές, όπως στο Δομένικο Ελασσόνας, σημειώθηκαν έντονες χαλαζοπτώσεις στα τέλη Ιουλίου, προκαλώντας ζημιές και ενεργοποιώντας τις διαδικασίες εκτιμήσεων από τον ΕΛΓΑ.

Η ποιότητα του καρπού, ως προς την υγρασία, το μέγεθος και το ποσοστό ψίχας, κρίνεται ιδιαίτερα ικανοποιητική στα σπαστήρια, με την ποικιλία Φυρανιά (Ferragnes) να πρωταγωνιστεί, ενώ ακολουθούν η Τέξας (Texas) και οι νέες αυτογόνιμες ποικιλίες.

Η διεθνής αγορά, με κύριο ρυθμιστή την παραγωγή της Καλιφόρνιας, δείχνει τάσεις σταθεροποίησης, γεγονός που αφήνει περιθώρια για καλή απορρόφηση του θεσσαλικού αμυγδάλου.

Σύμφωνα με τον αμυγδαλοπαραγωγό από την Όσσα Συκουρίου, Κώστα Μητροδήμο, «φέτος τα δέντρα ήταν γεμάτα από καρπό. Ωστόσο, ο προβληματισμός είναι μεγάλος ως προς το κέρδος, και αυτό γιατί το κόστος παραγωγής παραμένει ο μεγάλος βραχνάς. Αυτή τη στιγμή βάζουμε πετρέλαιο πάνω από 2 ευρώ, ενώ τα εργατικά κυμαίνονται στα 70 ευρώ για το επτάωρο.

Όσον αφορά τα λιπάσματα που χρησιμοποιήσαμε την άνοιξη, από 580 ευρώ τον τόνο που κόστιζαν τον Μάρτιο, τον Απρίλιο και τον Μάιο, οπότε και τα προμηθευτήκαμε, η τιμή τους εκτινάχθηκε στα 1.080 ευρώ τον τόνο. Επιπλέον, στην περιοχή του Δήμου Τεμπών, όπου αντιμετωπίζουμε αρδευτικό πρόβλημα, το κόστος του νερού επιβαρύνει ακόμη περισσότερο το συνολικό κόστος παραγωγής.

Τα καταστήματα γεωργικών εφοδίων έχουν πάψει πλέον να πιστώνουν και είμαστε υποχρεωμένοι να προπληρώνουμε. Όλο αυτό έχει ως αποτέλεσμα οι παραγωγοί να ξεπουλάνε την παραγωγή τους. Οι τιμές που ακούω, στα 7 ευρώ το κιλό για την ποικιλία Τέξας και στα 8 ευρώ για τη Φυρανιά, που είναι ο βασιλιάς του αμυγδάλου, είναι απαγορευτικές και απογοητευτικές. Για να καλυφθεί το κόστος παραγωγής, η τιμή θα πρέπει να είναι οπωσδήποτε πάνω από 10 ευρώ.

Αν συνεχιστεί αυτή η κατάσταση και συνεχίσουμε να βρισκόμαστε με το πιστόλι στον κρόταφο, πολύ σύντομα μια δυναμική παραγωγή στην περιοχή μας θα μειωθεί σημαντικά, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την τοπική και εθνική οικονομία. Το προκλητικό είναι ότι, ενώ εμείς πουλάμε 7 και 8 ευρώ στα ξηροκαρπάδικα της πρωτεύουσας, ο καταναλωτής προμηθεύεται το αμύγδαλο προς 28 ευρώ το κιλό και την ψίχα προς 32 ευρώ».

Ερωτηθείς ο κ. Μητροδήμος αν η λύση θα ήταν η καθετοποίηση της παραγωγής και η δραστηριοποίηση των συνεταιρισμών και των Ομάδων Παραγωγών στο εμπόριο, αναφέρει ότι «οι όποιες Ομάδες Παραγωγών υπάρχουν ανήκουν στους εμπόρους, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για το καθαρό κέρδος και την υπεράσπιση των συμφερόντων του παραγωγού».

Η διεθνής αγορά, με κύριο ρυθμιστή την παραγωγή της Καλιφόρνιας, δείχνει τάσεις σταθεροποίησης