Δέλτα Πηνειού: Σε απόγνωση οι παραγωγοί ακτινιδίου στον Δήμο Τεμπών λόγω πλημμυρών

Καλούνται να αποφασίσουν μόνοι τους αν θα ξεπατικώσουν τα δέντρα ή αν θα τα αντικαταστήσουν

Σε μεγάλο δίλημμα βρίσκονται οι παραγωγοί ακτινιδίου στο Δέλτα Πηνειού, στην ευρύτερη περιοχή του Δήμου Τεμπών και ιδιαίτερα στο Ομόλιο, σχετικά με το αν πρέπει να προχωρήσουν άμεσα στο ξερίζωμα των –κατεστραμμένων από τις πλημμύρες του Σεπτεμβρίου– δέντρων και στην αντικατάστασή τους με νέα φυτά ή να εγκαταλείψουν τελείως την καλλιέργεια.

Τα χρονικά περιθώρια στενεύουν. Σύμφωνα με έμπειρους καλλιεργητές, «όσοι πρόκειται να σπείρουν νέα φυτά (γυμνόριζα), θα πρέπει να το κάνουν μέχρι τις 10 Μαρτίου, προκειμένου να έχουν παραγωγή μετά από τέσσερα χρόνια. Εάν προμηθευτούν γλαστράκια (φυτά με φύλλα), τότε θα έχουν παραγωγή μετά από πέντε χρόνια». Ήδη, οι περισσότεροι άρχισαν να αντικαθιστούν τα κατεστραμμένα δέντρα με νέα.

Αναπάντητα τα ερωτήματα

Το παράπονο το παραγωγών ακτινιδίου του Ομολίου, όπως αναφέρουν στην «ΥΧ», είναι ότι καλούνται μόνοι τους να πάρουν κρίσιμες αποφάσεις για το μέλλον τους, αφού κανείς υπεύθυνος δεν απαντά σε ερωτήματα, όπως:

  • Πότε θα σταθεροποιηθούν τα καταπονημένα ή νεκρά φυτά;
  • Σε τι κατάσταση θα είναι τα καταπονημένα φυτά τον επόμενο χρόνο;
  • Πότε και πώς θα υπάρξει αποκατάσταση τόσο των υποδομών (οδικό δίκτυο, αντλιοστάσια), όσο και των αγρών που διαβρώθηκαν από το νερό (πρόκειται για μία πολύ κοστοβόρα εργασία)
  • Με ποιον τρόπο θα γίνει η αποκατάσταση του φυτικού κεφαλαίου;

Η ιδιαίτερη ευαισθησία των ριζών της ακτινιδιάς στις αναερόβιες συνθήκες, που οδηγεί σε σταδιακή νέκρωση των ριζών και πτώση των φύλλων, έχει βεβαιωθεί από πάρα πολλές έρευνες. Επιπλέον, παρατηρείται το εξής φαινόμενο: Τα δέντρα που έμειναν κάτω από το νερό περίπου μία εβδομάδα στις πλημμύρες του Σεπτεμβρίου αντέδρασαν διαφορετικά το καθένα, καθώς, σε συνδυασμό με τις θερμοκρασίες άνω των 35 βαθμών Κελσίου που ακολούθησαν, κάποια στέγνωσαν τελείως και άλλα λιγότερο. Ωστόσο, ο παραγωγός είναι αναγκασμένος να ξεπατικώσει όλα τα δέντρα του χωραφιού, γιατί κανείς δεν θέλει να ρισκάρει στην ανομοιομορφία της παραγωγής.

Στο Δέλτα Πηνειού παράγεται το 5% της ποσότητας της χώρας

Σύμφωνα με τον πρόεδρο του Συλλόγου Ακτινιδίου Ομολίου, Κώστα Μυλωνά, «αν γνωρίζαμε ότι θα υπάρξει κάλυψη του χαμένου εισοδήματος για τα επόμενα 4-5 χρόνια, οπότε και θα έχουμε παραγωγή, οι περισσότεροι θα ξαναφύτευαν τα δέντρα, γιατί γνωρίζουν την καλλιέργεια, παράγοντας ένα ποιοτικό προϊόν, που γίνεται ανάρπαστο στην αγορά. Η αβεβαιότητα, όμως, που κυριαρχεί σήμερα μάς καθιστά ιδιαίτερα προβληματισμένους».

Από την πλευρά του, ο πρώην δήμαρχος Ευρυμενών και παραγωγός ακτινιδίου, Δημήτρης Τσιτσές, αναφέρεται στη μεγάλη οικονομική ζημιά που θα προκύψει όχι μόνο για το Ομόλιο και την ευρύτερη τοπική οικονομία, αλλά και για το κράτος, αν εγκαταλειφθεί η καλλιέργεια.

«Στο Δέλτα Πηνειού παράγεται το 5% της συνολικής ποσότητας της χώρας. Κάθε χρόνο, μετά τη συγκομιδή του ακτινιδίου στην περιοχή εισρέει ένα ποσό γύρω στο 1,5-2 εκατ. ευρώ. Αν λείψει αυτό το ποσό, η περιοχή θα πεινάσει και οι αγρότες δεν μπορούν να μπουν στο Ταμείο ανεργίας», σημειώνει.

Ο ίδιος προσθέτει ότι «οικονομική ζημιά θα έχει και το κράτος. Αρκεί να σκεφτείτε πόσα εισπράττει από τον ΦΠΑ. Το κόστος εγκατάστασης ανέρχεται στα 4.000 ευρώ. Η τιμή πώλησης του παραγωγού κινείται κατά μέσο όρο στο 1 ευρώ, άρα εισπράττει 40 λεπτά/κιλό. Τώρα, πώς γίνεται ο έμπορος να πουλά 1,5 ευρώ και ο καταναλωτής να το αγοράζει 3 ευρώ, αυτό είναι κάτι που πρέπει να απασχολήσει την πολιτεία».

Το οικονομικό πρόβλημα είναι ακόμα μεγαλύτερο σε γειτονικές περιοχές, όπως η Καρίτσα, όπου το ακτινίδιο μαζί με το κάστανο αποτελούν τις βασικές καλλιέργειες. «Αν αναλογιστούμε την αντίστοιχα μεγάλη μείωση της παραγωγής στο κάστανο λόγω της φαιάς σήψης (-70%), τότε γίνεται κατανοητό το μέγεθος του προβλήματος», καταλήγει ο κ. Τσιτσές.