Πήραν τα όρη… τα άγρια βουνά και οι τελευταίοι κτηνοτρόφοι από τα πεδινά της Θεσσαλίας

Σε φθίνουσα πορεία η μετακινούμενη κτηνοτροφία, παρά τα οφέλη της

Αυτές τις μέρες αναχώρησαν από τα πεδινά της Θεσσαλίας για τα ορεινά της Πίνδου και οι τελευταίοι κτηνοτρόφοι, οι οποίοι συνηθίζουν να μεταφέρουν τα κοπάδια τους στα καταπράσινα λιβάδια και στην καθαρή ατμόσφαιρα.

Ο αντιπρόεδρος του Δικτύου Μετακινούμενης Κτηνοτροφίας, Αργύρης Μπαϊρακτάρης, από τον Τύρναβο, είναι από τους τελευταίους που ολοκλήρωσαν –προ ημερών– τη φετινή αποστολή και εξιστορεί στην «ΥΧ» τους λόγους που επιμένει στην πατροπαράδοτη αυτή συνήθεια, γιατί αυτή φθίνει με το πέρασμα των χρόνων και τι πρέπει να γίνει για να διατηρηθεί το έθιμο.

«Προ ημερών, μετέφερα τα ζώα μου από το Δαμάσι Τυρνάβου στον Αυγερινό του Δήμου Βοΐου στα Σιάτιστα Κοζάνης. Η μεταφορά έγινε με φορτηγό, ενώ το φθινόπωρο θα κατέβουμε με τα πόδια», σημειώνει ο κ. Μπαϊρακτάρης.

«Γι’ αυτή την εικόνα κάθε μέρα αξίζει κάθε ταλαιπωρία», δηλώνει στην «ΥΧ» ο Αργύρης Μπαϊρακτάρης.

Μόλις δύο κοπάδια στον Αυγερινό

Ο ίδιος εξηγεί ότι «ο λόγος που επιλέγουμε την άνοιξη την οδική μεταφορά των κοπαδιών και όχι την παραδοσιακή ανηφόρα είναι ότι τα ζώα βρίσκονται σε κατάσταση αναπαραγωγής, οπότε πρέπει να αρμέγονται διαρκώς, ενώ οι βλαχόστρατες που χρησιμοποιούμε στον κατήφορο τώρα είναι καλλιεργούμενα χωράφια και δεν υπάρχουν τα απαραίτητα μονοπάτια».

Όπως αναφέρει ο κ. Μπαϊρακτάρης, δυστυχώς, χρόνο με τον χρόνο, η μετακινούμενη κτηνοτροφία φθίνει. «Στον Αυγερινό, παλαιότερα ήμασταν 17 κοπάδια και τώρα μείναμε μόλις δύο. Αυτό οφείλεται, πρώτον, στο γεγονός ότι ολοένα και περισσότεροι κτηνοτρόφοι αποχωρούν από το επάγγελμα, καθώς έχει καταστεί ασύμφορο, ενώ ο δεύτερος και πιο σοβαρός λόγος είναι η έλλειψη εργατικών χεριών». Όπως επισημαίνει, «χρειαζόμαστε τους τσοπάνηδες στα καταπράσινα λιβάδια, ενώ στους οργανωμένους στάβλους και στις κτηνοτροφικές μονάδες στα πεδινά, ο έλεγχος των ζώων είναι καλύτερος. Οι επιστήμονες υποστηρίζουν πως η μετακινούμενη κτηνοτροφία θα μπορούσε να γίνει ένας μοχλός ανάπτυξης των ορεινών περιοχών της χώρας μας και να συνδεθεί με τον τουρισμό. Αν θέλει η πολιτεία να συμβάλει προς την κατεύθυνση αυτή, ας λύσει τα παραπάνω προβλήματα».

Ποιότητα ζωής

Παρ’ όλα αυτά, ο ίδιος εύχεται «ο Θεός να του δίνει δύναμη να συνεχίσει για πολλά χρόνια ακόμη να μεταφέρει τα κοπάδια του στον Αυγερινό και σε υψόμετρο 1.200 μέτρων». Όπως υπογραμμίζει, «η ποιότητα ζωής για εμάς και τα ζώα μας είναι πολύ καλύτερη, πιο καθαρή ατμόσφαιρα, ποιοτική και ελεύθερη τροφή για τα ζώα, λιγότερο ιικό φορτίο, άρα λιγότερες ασθένειες. Επίσης, έχει αποδειχθεί ότι τα ζώα που βόσκουν ελεύθερα, παράγουν ποιοτικότερα προϊόντα».

Και επειδή η μετακινούμενη κτηνοτροφία και τα Διαχειριστικά Σχέδια Βόσκησης συνδέονται, ο κ. Μπαϊρακτάρης ζητά να μπει επιτέλους μία τάξη στη σύνταξη των Σχεδίων Βόσκησης, με δίκαιο τρόπο και κυρίως να ενισχυθούν όσοι διαθέτουν κοπάδια.