Μεγάλη μείωση στην παραγωγή βερίκοκου στη Νέα Προποντίδα Χαλκιδικής – Στο 60% οι απώλειες

Σημαντικές απώλειες καταγράφονται φέτος στην παραγωγή βερίκοκου στον Δήμο Νέας Προποντίδας, μια περιοχή με μακρά παράδοση και εκτεταμένες καλλιέργειες της συγκεκριμένης δενδρώδους καλλιέργειας. Οι παραγωγοί βρίσκονται αντιμέτωποι με μια ιδιαίτερα δύσκολη χρονιά, καθώς το φαινόμενο της ακαρπίας έχει πλήξει βασικές ποικιλίες της περιοχής.

Τα μεγαλύτερα προβλήματα εντοπίζονται στην ποικιλία Τίρυνθος, ενώ παρόμοια εικόνα καταγράφεται σε Πορταριά, Σήμαντρα, Άγιο Μάμα και Διονυσίου. Σε πολλές περιπτώσεις η παραγωγή είναι δραματικά μειωμένη, ενώ σε ορισμένα κτήματα οι απώλειες φτάνουν ακόμη και το 100%.

Ο πρόεδρος του Αγροτικού Συνεταιρισμού Σημάντρων, Φιλοκλής Γκοτζιάς, αναφέρει ότι η ακαρπία έχει οδηγήσει σε μείωση της παραγωγής κατά περίπου 60%. Όπως εξηγεί, το πρόβλημα ξεκίνησε από τη μειωμένη καρπόδεση και επιδεινώθηκε περαιτέρω από τις πρόσφατες χαλαζοπτώσεις.

«Το χαλάζι προκάλεσε σοβαρές ζημιές στους καρπούς, μειώνοντας ακόμη περισσότερο την εμπορική τους αξία», σημειώνει. Η πίεση, ωστόσο, δεν περιορίζεται μόνο στις απώλειες παραγωγής, αλλά επεκτείνεται και στις τιμές διάθεσης του προϊόντος.

«Αυτή τη στιγμή τα βερίκοκα πωλούνται περίπου στα 0,60-0,65 ευρώ το κιλό, όταν πέρυσι οι τιμές κυμαίνονταν από 1 έως 1,10 ευρώ το κιλό. Με δεδομένο ότι το κόστος παραγωγής διαμορφώνεται στα 0,50-0,55 ευρώ το κιλό, το περιθώριο κέρδους για τον παραγωγό είναι ουσιαστικά μηδενικό», τονίζει χαρακτηριστικά. Παρά τις αυτοψίες που έχουν πραγματοποιήσει τα κλιμάκια του ΕΛΓΑ, οι παραγωγοί εξακολουθούν να μην γνωρίζουν εάν θα υπάρξει κάποια μορφή αποζημίωσης, τουλάχιστον για τις ζημιές που προκλήθηκαν από τα ακραία καιρικά φαινόμενα. «Περιμένουμε επίσημη ενημέρωση.

Έχουν γίνει παρεμβάσεις από τοπικούς φορείς, ωστόσο μέχρι στιγμής δεν έχει ληφθεί κάποια συγκεκριμένη απόφαση», επισημαίνει ο κ. Γκοτζιάς. Την ίδια στιγμή, στη Χαλκιδική βρίσκεται σε εξέλιξη ο θερισμός των σιτηρών. Σύμφωνα με τον πρόεδρο του Συνεταιρισμού, η εικόνα της παραγωγής είναι ποιοτικά καλή. Ωστόσο, το σκληρό σιτάρι εξακολουθεί να μην παρουσιάζει αγοραστικό ενδιαφέρον, γεγονός που προκαλεί πρόσθετο προβληματισμό στους παραγωγούς της περιοχής.