Σιτηρά: Καθηλωμένες στα 18-20 λεπτά οι τιμές του σκληρού σιταριού

Με αρνητικό πρόσημο και έντονο προβληματισμό για την επόμενη καλλιεργητική περίοδο ολοκληρώνεται η φετινή χρονιά για τους παραγωγούς σιτηρών. Στις νοτιότερες και πρώιμες περιοχές της χώρας ο αλωνισμός έχει πλέον ολοκληρωθεί, ενώ στις βορειότερες οι εργασίες βρίσκονται ακόμη σε εξέλιξη.

Η εικόνα, που μεταφέρουν οι περισσότεροι παραγωγοί, είναι κοινή. Οι αποδόσεις κυμαίνονται σε μέτρια επίπεδα, ενώ οι συνεχείς βροχοπτώσεις λίγο πριν, αλλά και κατά τη διάρκεια του αλωνισμού, προκάλεσαν σημαντική ποιοτική υποβάθμιση της παραγωγής, επηρεάζοντας κυρίως το ειδικό βάρος και τα ποιοτικά χαρακτηριστικά του σκληρού σιταριού.

Ωστόσο, το κυρίαρχο πρόβλημα παραμένουν οι ιδιαίτερα χαμηλές τιμές παραγωγού. Η αγορά εμφανίζεται καθηλωμένη σε επίπεδα ακόμη χαμηλότερα από τα περσινά, την ώρα που το κόστος παραγωγής έχει αυξηθεί σημαντικά, περιορίζοντας δραματικά το αγροτικό εισόδημα και δημιουργώντας έντονη αβεβαιότητα για το μέλλον της καλλιέργειας. Η «ΥΧ», παρακολουθώντας στενά την εξέλιξη του θερισμού και του αλωνισμού, κατέγραψε την εικόνα από τις σημαντικότερες σιτοπαραγωγικές περιοχές της χώρας.

Κωπαΐδα: Μείωση αποδόσεων και υποβάθμιση της ποιότητας

Από την περιοχή της Κωπαΐδας, ο παραγωγός, Βέργος Βέργος, κάνει λόγο για μείωση των αποδόσεων στα σκληρά σιτάρια, η οποία στις πεδινές εκτάσεις φτάνει περίπου το 20%.

Όπως επισημαίνει, οι έντονες βροχοπτώσεις επηρέασαν αρνητικά το ειδικό βάρος του προϊόντος, οδηγώντας σε αισθητή υποβάθμιση της ποιότητας. Παράλληλα, οι τιμές παραγωγού διαμορφώνονται μόλις στα 19-20 λεπτά το κιλό, με ανοιχτή τιμή, όταν την αντίστοιχη περσινή περίοδο το προϊόν πωλούνταν περίπου στα 23 λεπτά το κιλό. Ο ίδιος εκφράζει έντονη ανησυχία για την επόμενη καλλιεργητική περίοδο, εκτιμώντας ότι αρκετοί παραγωγοί θα εγκαταλείψουν την καλλιέργεια των σιτηρών. Ήδη, όπως σημειώνει, υπάρχουν ακαλλιέργητες εκτάσεις στην περιοχή, ενώ το αυξημένο κόστος παραγωγής αναμένεται να συμπιέσει ακόμη περισσότερο το τελικό εισόδημα των αγροτών.

Λοκρίδα: «Δεν υπάρχει πλέον οικονομικό όφελος»

Τη δύσκολη οικονομική πραγματικότητα περιγράφει και ο Χρήστος Αγγέλης, επαγγελματίας θεριζοαλωνιστής από το Ζέλι Φθιώτιδας. Σύμφωνα με τον ίδιο, στις ορεινές και ημιορεινές περιοχές οι αποδόσεις διαμορφώθηκαν κατά μέσο όρο στα 200 κιλά ανά στρέμμα. Με τιμές που κυμαίνονται μεταξύ 19 και 21 λεπτών το κιλό, η καλλιέργεια, όπως υποστηρίζει, δεν αφήνει πλέον οικονομικό όφελος.

«Με αυτές τις τιμές δεν συμφέρει να ξανακαλλιεργήσουμε», αναφέρει χαρακτηριστικά, εκτιμώντας ότι πολλοί παραγωγοί θα επανεξετάσουν σοβαρά το ενδεχόμενο να συνεχίσουν την καλλιέργεια την επόμενη χρονιά, καθώς το αυξημένο κόστος παραγωγής καθιστά πλέον οριακή τη βιωσιμότητά της.

Θεσσαλιώτιδα Δομοκού: Η πρωτεΐνη καθορίζει την τιμή

Στα πεδινά χωράφια της Θεσσαλιώτιδας Δομοκού οι αποδόσεις κινήθηκαν σε ιδιαίτερα ικανοποιητικά επίπεδα, ξεπερνώντας ακόμη και τα 500 κιλά ανά στρέμμα στο σκληρό σιτάρι. Ωστόσο, όπως επισημαίνει ο παραγωγός, Χρήστος Πετρόπουλος, οι υψηλές αποδόσεις δεν μεταφράζονται απαραίτητα σε καλύτερο εισόδημα.

Οι εμπορικές εταιρείες απαιτούν πρωτεΐνη άνω του 13%, ενώ οι περισσότερες φετινές παραγωγές δύσκολα ξεπέρασαν το 11%. Η χαμηλότερη περιεκτικότητα σε πρωτεΐνη είχε ως αποτέλεσμα τη μείωση της τιμής παραγωγού. Όπως αναφέρει, «ο αλωνισμός ξεκίνησε με τιμές στα 21 λεπτά το κιλό, οι οποίες πολύ γρήγορα υποχώρησαν στα 19 λεπτά, όταν την αντίστοιχη περσινή περίοδο υπήρχαν συμβόλαια που έφταναν ακόμη και τα 24 λεπτά το κιλό».

Γρεβενά: Κατακόρυφη πτώση στα μαλακά σιτάρια

Τα Γρεβενά αποτελούν μία από τις σημαντικότερες περιοχές παραγωγής μαλακού σιταριού στη χώρα, ενός προϊόντος για το οποίο η Ελλάδα εξακολουθεί να παρουσιάζει σημαντικό έλλειμμα, καλύπτοντας μεγάλο μέρος των αναγκών της με εισαγωγές. Ο παραγωγός, Χρήστος Καλαϊτζίδης, αναφέρει ότι «οι συνεχείς βροχοπτώσεις, σε συνδυασμό με τις μυκητολογικές προσβολές, προκάλεσαν μεγάλη μείωση της παραγωγής. Οι αποδόσεις υποχώρησαν από περίπου 500 κιλά ανά στρέμμα την περσινή χρονιά στα μόλις 300 κιλά φέτος».

Παράλληλα, η τιμή παραγωγού διαμορφώνεται περίπου στα 20 λεπτά το κιλό, επίπεδο που, όπως επισημαίνει, βρίσκεται ουσιαστικά στα όρια του κόστους παραγωγής. Μέρος των παραγωγών επιλέγει να αποθηκεύσει το προϊόν, προσδοκώντας καλύτερες τιμές αργότερα, ενώ οι υπόλοιποι αναγκάζονται να το διαθέσουν άμεσα, προκειμένου να εξασφαλίσουν την απαραίτητη ρευστότητα.

Κιλκίς: Τέταρτη συνεχόμενη χρονιά χαμηλών αποδόσεων

Για τέταρτη συνεχόμενη χρονιά οι παραγωγοί του Κιλκίς βρίσκονται αντιμέτωποι με χαμηλές αποδόσεις. Ο παραγωγός, Χρήστος Γαϊτανίδης, κάνει λόγο για μείωση που ξεπερνά το 30%, καθώς οι αποδόσεις διαμορφώθηκαν περίπου στα 300 κιλά ανά στρέμμα. Όπως εξηγεί, «οι δυσμενείς καιρικές συνθήκες λίγο πριν, αλλά και κατά τη διάρκεια του αλωνισμού, επηρέασαν σημαντικά την παραγωγή».

Την ίδια στιγμή, οι τιμές κυμαίνονται μόλις στα 19-20 λεπτά το κιλό, όταν την περσινή χρονιά το σκληρό σιτάρι έφτασε ακόμη και τα 26 λεπτά, συνοδευόμενο από ιδιαίτερα υψηλή ποιότητα και υψηλή περιεκτικότητα σε πρωτεΐνη. Το αυξημένο κόστος παραγωγής, σε συνδυασμό με τις μειωμένες αποδόσεις και τις χαμηλές τιμές, δημιουργεί, όπως τονίζει, «έντονο προβληματισμό για το αν πολλοί παραγωγοί θα συνεχίσουν να καλλιεργούν σιτηρά».

Θεσσαλονίκη: Καλή ποιότητα, αλλά χωρίς αντίκρισμα στην αγορά

Μειωμένες κατά περισσότερο από 20% εμφανίζονται οι αποδόσεις και στην ευρύτερη περιοχή της Θεσσαλονίκης, σύμφωνα με τον παραγωγό, Σάββα Κυριακίδη. Οι μέσες αποδόσεις υποχώρησαν από περίπου 500 κιλά ανά στρέμμα στα 400 κιλά, ενώ η εμπορία του προϊόντος αποτελεί το μεγαλύτερο πρόβλημα.

Όπως αναφέρει, οι παραγωγοί βρίσκονται αντιμέτωποι με ένα δύσκολο δίλημμα. «Από τη μία πλευρά, οι τιμές των 18-19 λεπτών το κιλό θεωρούνται εξαιρετικά χαμηλές, ενώ από την άλλη η έλλειψη αποθηκευτικών χώρων δυσκολεύει την επιλογή της αναμονής, με την ελπίδα μιας πιθανής βελτίωσης της αγοράς».

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει το γεγονός ότι η περιοχή δεν επηρεάστηκε σημαντικά από τις βροχοπτώσεις κατά τη διάρκεια του αλωνισμού. Ως αποτέλεσμα, η ποιότητα του προϊόντος χαρακτηρίζεται ιδιαίτερα καλή, με περιορισμένη παρουσία ζιζανίων και υγιείς καρπούς. Παρ’ όλα αυτά, όπως σημειώνει ο ίδιος, «η ποιοτική αυτή υπεροχή δεν ανταμείβεται από την αγορά, καθώς οι τιμές παραμένουν καθηλωμένες».

Έβρος: Η παραγωγή μειώθηκε στο μισό

Ιδιαίτερα δύσκολη είναι η εικόνα και στον Έβρο. Σύμφωνα με τον πρόεδρο της Ένωσης Ορεστιάδας, Λάμπη Κουμπρίδη, στην ευρύτερη περιοχή η συνολική παραγωγή εκτιμάται ότι θα περιοριστεί φέτος στους 15.000 τόνους, έναντι περίπου 30.000 τόνων την περσινή χρονιά.

Οι μέσες αποδόσεις στα σκληρά σιτάρια κυμάνθηκαν μεταξύ 200 και 300 κιλών ανά στρέμμα, καταγράφοντας σημαντική μείωση. Ο ίδιος συγκρίνει την εικόνα των σιτηρών με άλλες αροτραίες καλλιέργειες, όπως ο ηλίανθος και το καλαμπόκι, εκτιμώντας ότι, «εφόσον οι καλλιέργειες αυτές εξελιχθούν ομαλά μέχρι τη συγκομιδή, αρκετοί παραγωγοί θα στραφούν προς αυτές, εγκαταλείποντας τα σιτηρά». Στην απόφαση αυτή συμβάλλουν τόσο οι χαμηλές αποδόσεις όσο και οι ιδιαίτερα χαμηλές τιμές, οι οποίες εκτιμάται ότι θα διαμορφωθούν ακόμη χαμηλότερα σε σχέση με την περσινή περίοδο, όταν η αγορά κινήθηκε περίπου στα 21 λεπτά το κιλό.

Όπως εξηγεί, «ο συνεταιρισμός θα αποθηκεύσει την παραγωγή και, όπως συμβαίνει κάθε χρόνο, θα προχωρήσει σε διαγωνιστική διαδικασία για την πώλησή της, επιδιώκοντας καλύτερους εμπορικούς όρους». Η εικόνα που διαμορφώνεται στις περισσότερες σιτοπαραγωγικές περιοχές της χώρας είναι κοινή. Οι μειωμένες αποδόσεις, τα προβλήματα στην ποιότητα, οι χαμηλές εμπορικές τιμές και το διαρκώς αυξανόμενο κόστος παραγωγής συνθέτουν ένα ιδιαίτερα δυσμενές περιβάλλον για τους παραγωγούς.

Ο προβληματισμός για τη νέα καλλιεργητική περίοδο είναι πλέον έντονος. Πολλοί παραγωγοί εξετάζουν ήδη το ενδεχόμενο να μειώσουν τις εκτάσεις με σιτηρά ή ακόμη και να στραφούν σε άλλες καλλιέργειες με καλύτερες προοπτικές εισοδήματος. Αν δεν υπάρξει ουσιαστική βελτίωση στις τιμές και μεγαλύτερη στήριξη της πρωτογενούς παραγωγής, ο κίνδυνος περαιτέρω συρρίκνωσης της καλλιέργειας των σιτηρών στην Ελλάδα καθίσταται πλέον πιο ορατός από ποτέ.