Στην αναζήτηση νέας γνώσης οι αγρότες της Μεσσηνίας μέσω του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου

Από τον ερχόμενο Σεπτέμβριο οι παραγωγοί της Μεσσηνίας θα κληθούν να επιστρέψουν στα… θρανία, προκειμένου να ενισχύσουν τις γνώσεις τους μέσα από τη νέα εκπαιδευτική πρωτοβουλία του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου, σε συνεργασία με το Ίδρυμα «Καπετάν Βασίλη και Κάρμεν Κωνσταντακόπουλου».

Ο υπεύθυνος Αγροδιατροφικών Δράσεων του Ιδρύματος, Κωνσταντίνος Τσορώνης, δήλωσε:

«Το Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου έχει υλοποιήσει και στο παρελθόν αντίστοιχους κύκλους εκπαίδευσης. Αυτή τη φορά ζήτησε τη στήριξη του Ιδρύματος, τόσο σε οικονομικό επίπεδο όσο και στη διαμόρφωση των θεματικών ενοτήτων του προγράμματος. Το συγκεκριμένο σχολείο απευθύνεται αποκλειστικά σε επαγγελματίες αγρότες, σε αντίθεση με τα προηγούμενα προγράμματα επιμόρφωσης, τα οποία απευθύνονταν στο ευρύ κοινό». Ο αριθμός των συμμετεχόντων θα είναι περιορισμένος. Όπως ανέφερε ο κ. Τσορώνης, «επειδή ο αριθμός των συμμετεχόντων δεν μπορεί να είναι ανεξέλεγκτος, υπάρχει πρόθεση το Αγροτικό Σχολείο να λειτουργήσει σταδιακά σε κάθε δήμο της Μεσσηνίας, ώστε να καλυφθούν όσο το δυνατόν περισσότερες ανάγκες».

Αναφερόμενος στις προϋποθέσεις για την επέκταση της δράσης και εκτός Μεσσηνίας, επισήμανε ότι απαιτούνται τρεις βασικοί παράγοντες: επαρκές επιστημονικό προσωπικό για την εκπαιδευτική υποστήριξη, κατάλληλοι χώροι διεξαγωγής των μαθημάτων και η αναγκαία οικονομική χρηματοδότηση.

Σε ό,τι αφορά τις θεματικές ενότητες του προγράμματος, ο κ. Τσορώνης ανέφερε ότι: «Ένα σημαντικό μέρος θα αφορά την ελαιοκαλλιέργεια, ενώ θα εξεταστούν επίσης ζητήματα που σχετίζονται με τα θερμοκήπια, την αμπελουργία, τις νέες τεχνολογίες, καθώς και οικονομικά και διαχειριστικά θέματα, σύμφωνα με την πρόταση του Πανεπιστημίου.»

Έμφαση στη σύγχρονη γεωργία

Από την πλευρά του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου, ο καθηγητής Δημήτρης Πετρόπουλος δήλωσε: «Το πρόγραμμα κατάρτισης με τίτλο “Αγροτικό Σχολείο” απευθύνεται σε κατά κύριο επάγγελμα αγρότες. Είναι πλέον σαφές ότι, καθώς τα δεδομένα στη γεωργία αλλάζουν διαρκώς, παραγωγοί όλων των ηλικιών αναζητούν νέες γνώσεις, ώστε να ανταποκριθούν στις σύγχρονες απαιτήσεις. Υπάρχει έντονη δίψα για εκπαίδευση».

Όπως εξήγησε, ιδιαίτερη βαρύτητα θα δοθεί στη θρέψη των καλλιεργειών, την άρδευση, τις εφαρμογές ευφυούς γεωργίας και την αξιοποίηση των νέων τεχνολογιών.

«Δεν θα περιοριστούμε στη μονοκαλλιέργεια της ελιάς, η οποία έχει επεκταθεί σε μεγάλο μέρος της Πελοποννήσου. Θέλουμε να αναδείξουμε ξανά την αμπελουργία, αλλά και καλλιέργειες όπως τα κηπευτικά και τα αρωματικά φυτά», σημείωσε.

Οι αγωνίες των παραγωγών

Αναφερόμενος στα ζητήματα που απασχολούν περισσότερο τους εκπαιδευόμενους, ο κ. Πετρόπουλος υπογράμμισε ότι, παρά τις ηλικιακές και μορφωτικές διαφοροποιήσεις των συμμετεχόντων, οι προβληματισμοί τους είναι σε μεγάλο βαθμό κοινοί.

«Οι μεγαλύτερες ανησυχίες αφορούν τις ασθένειες των καλλιεργειών και τους τρόπους αντιμετώπισής τους, τις επιπτώσεις των καιρικών συνθηκών στην ανθοφορία, την καρπόδεση και την παραγωγή, καθώς και τη διαχείριση του αρδευτικού νερού, που αποτελεί πλέον ένα από τα σημαντικότερα ζητήματα για τον πρωτογενή τομέα».

Αναφερόμενος στο αυξημένο κόστος παραγωγής, ο καθηγητής επισήμανε ότι: «Αν και δεν μπορούμε να παρέμβουμε άμεσα στο κόστος, μπορούμε να δείξουμε στους παραγωγούς τον δρόμο της συνεργασίας. Ο συνεταιρισμός αποτελεί πλέον μονόδρομο, όμως στη χώρα μας εξακολουθεί να μην αξιοποιείται όσο θα έπρεπε, παρά το γεγονός ότι υπάρχουν επιτυχημένα παραδείγματα τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό».