Οι υδροπονικές καλλιέργειες έχουν μέλλον και χρειάζονται στήριξη
Το 7%-8% των καλλιεργειών στα θερμοκήπια της περιοχής της Τριφυλίας αφορά υδροπονικές καλλιέργειες, με περίπου 200-220 στρέμματα να καλλιεργούνται με αυτή τη μέθοδο. Ο γεωπόνος Αντώνης Παρασκευόπουλος, τέως προϊστάμενος της ΔΑΟΚ, επισημαίνει στην «ΥΧ» ότι «το ενδιαφέρον στην υδροπονική καλλιέργεια είναι ότι έχουμε σημαντική αύξηση της παραγωγής, η οποία μπορεί να φθάσει και το 70% σε σχέση με την καλλιέργεια στο έδαφος.
Οι αποδόσεις των υδροπονικών καλλιεργειών στην περιοχή της Τριφυλίας κυμαίνονται από 45-60 τόνους ανά στρέμμα. Παράλληλα, έχουμε μείωση της κατανάλωσης νερού κατά 40%-60%, καθώς και μείωση της απαιτούμενης ενέργειας. Μέσα από τη δημιουργία ενός ελεγχόμενου περιβάλλοντος έχουμε ως αποτέλεσμα τη μείωση των προσβολών από ασθένειες του εδάφους, είτε αυτές είναι μύκητες είτε βακτήρια. Η ολοκλήρωση του Φιλιατρινού φράγματος, το οποίο είναι γεμάτο με νερό εδώ και έξι χρόνια, χωρίς ωστόσο να έχουν ολοκληρωθεί τα δίκτυα διανομής, θα αναβαθμίσει σημαντικά την παραγωγή, λόγω της υψηλής ποιότητας του νερού που διαθέτει. Παράλληλα, θα αυξηθούν κατά πολύ οι υδροπονικές καλλιέργειες στην περιοχή».
Στη συνέχεια, ο Αντώνης Παρασκευόπουλος αναφέρει στην «ΥΧ» ότι «στην περιοχή υπάρχουν πολλοί σύμβουλοι γεωτεχνικοί που έχουν τη δυνατότητα να υποστηρίξουν την ανάπτυξη της υδροπονίας και την αύξηση των καλλιεργούμενων εκτάσεων, αφού στην υδροπονία δεν συγχωρούνται λάθη και απαιτείται πολύ καλή οργάνωση, καλές κατασκευές και αξιοποίηση της υψηλής τεχνολογίας».
Σε ό,τι αφορά τα μειονεκτήματα της υδροπονίας, ο Αντώνης Παρασκευόπουλος επισημαίνει ότι «ένα από αυτά είναι το υψηλό κόστος εγκατάστασης, το οποίο μπορεί να ξεπεραστεί με την υλοποίηση σχετικών προγραμμάτων. Το αμέσως επόμενο μειονέκτημα είναι η μεγάλη κατανάλωση λιπασμάτων και γι’ αυτό οι παραγωγοί σκέφτονται να κάνουν τα συστήματά τους κλειστά, ώστε, εκτός από την κατανάλωση των λιπασμάτων, να μειωθεί και η χρήση νερού».
Κλείνοντας, δηλώνει ότι «όλα δείχνουν ότι τα επόμενα χρόνια οι υδροπονικές καλλιέργειες θα μας απασχολούν ακόμη περισσότερο, αφού θα δίνουν μεγαλύτερη παραγωγή και, κατ’ επέκταση, μεγαλύτερο κέρδος».
Κωνσταντίνος Θεοδωρόπουλος
Ο Κωνσταντίνος Θεοδωρόπουλος αποτελεί, λόγω της μακρόχρονης εμπειρίας του και της επιτυχημένης πορείας του, έναν ασφαλή οδηγό για την ανάπτυξη των υδροπονικών θερμοκηπίων. Σήμερα, μετά από πολλά χρόνια ενασχόλησης με τον κλάδο, δηλώνει:
«Αυτό το χρονικό διάστημα υπάρχει μια στασιμότητα στην ανάπτυξη της υδροπονίας. Το πρώτο πρόβλημα είναι το δημογραφικό στην ελληνική γεωργία. Παράλληλα, λείπει από τους μικρούς παραγωγούς η στοχευμένη και ουσιαστική ενίσχυση από τον δημόσιο τομέα.
Οι περισσότερες χρηματοδοτήσεις επενδύσεων έχουν ένα καθοριστικό όριο, με αποτέλεσμα να μην αναπτύσσονται μεγάλες μονάδες, ενώ αντίθετα επιδοτούνται μεγάλα σχήματα.
Σε ό,τι αφορά τα πλεονεκτήματα, θα πούμε ότι το κυριότερο είναι η δυνατότητα μεγάλης παραγωγής. Εάν, μάλιστα, το θερμοκήπιο είναι σωστά δομημένο, τότε το παραγόμενο προϊόν είναι πιο ασφαλές για τον καταναλωτή.
Στις υδροπονικές καλλιέργειες θα πρέπει να επισημάνουμε ότι δεν συνάδουν με την έννοια του βιολογικού και αυτό αποτελεί ένα μειονέκτημα».
Σε ό,τι αφορά τη στήριξη του κράτους προς τις υδροπονικές καλλιέργειες, ο Κώστας Θεοδωρόπουλος τονίζει με κατηγορηματικό τρόπο ότι «η στρατηγική ανάπτυξης αυτής της επιχειρηματικότητας πρέπει να γίνει με σχέδιο και να στοχεύσουμε σε βάθος χρόνου, τέτοιο που να ξεπερνά το κομματικό κράτος και οποιαδήποτε κακόβουλη νοοτροπία.
Η στρατηγική πρέπει να έχει μια κάθετη μελέτη των πραγμάτων που έχουν σχέση με τις υδροπονικές καλλιέργειες, ώστε να φθάσουμε σε αυτό το παραγωγικό αποτέλεσμα».
