Κέλλυ Σταμούλη: Ο Επαναστάτης μέσα μου – Μετατρέποντας το ρούχο σε έργο τέχνης
Ζωγράφισα τα ρούχα που βλέπεις στις φωτογραφίες! Τα βάζω στο καβαλέτο μου και τα χρωματίζω με πολύ έμπνευση και αγάπη σαν να έχω άδειο καμβά! Ο χρόνος δεν είναι πλέον εχθρός τους! Ούτε η φθορά που αυτός επιφέρει! Κάθε σκίσιμο, κάθε ανεξίτηλος λεκές κάθε σπασμένο κουμπί, όλα συντείνουν στο να μετατραπεί το ρούχο σε ένα πρωτότυπο έργο τέχνης!
Σήμερα, στο σύγχρονο κόσμο της γρήγορης μόδας – fast fashion, η μοίρα αυτών των ρούχων είναι σχεδόν προδιαγεγραμμένη: ο κάδος απορριμμάτων, για να επιβαρύνει κι αυτός με τη σειρά του ακόμα περισσότερο έναν ήδη επιβαρυμένο πλανήτη. Και σκέφτομαι πόσο πιο όμορφος θα ήταν ο μικρός τούτος κόσμος αν η πλειοψηφία των ρούχων μετατρεπόταν σε έργο τέχνης!
Για μένα, η διαδικασία αυτή δεν είναι απλώς μια δημιουργική απασχόληση· είναι μια ιεροτελεστία μεταμόρφωσης και μια βαθιά πράξη αγάπης για το περιβάλλον. Το ρούχο, ως πρώτη ύλη, διαθέτει μια δική του υφή, μια κίνηση και μια μνήμη. Όταν πιάνω στα χέρια μου ένα παλιό τζιν ή ένα βαμβακερό πουκάμισο δεν βλέπω ένα αντικείμενο, που έληξε η διάρκεια ζωής του. Βλέπω μια ευκαιρία!
Η διαδικασία της επέμβασης πάνω στο ύφασμα ξεκινά με την παρατήρηση. Πού υπάρχει μια φθορά που μπορεί να γίνει το κέντρο ενός σχεδίου; Πώς μπορεί το χρώμα να αναπνεύσει πάνω στις ίνες; Ζωγραφίζοντας πάνω στο ρούχο, χρησιμοποιώντας ανεξίτηλα χρώματα υφάσματος, βελονιές, κεντήματα ή ακόμα και συνδυασμούς διαφορετικών υφασμάτων-patchwork, το μετατρέπω σε ένα μοναδικό έργο τέχνης. Κάθε πινελιά είναι μια παρέμβαση που επανακαθορίζει την αισθητική του. Ένα απλό, ξεχασμένο σακάκι μεταμορφώνεται σε έναν κινούμενο καμβά, σε ένα κομμάτι που εκφράζει συναισθήματα, ιδέες και προσωπικό στυλ.
Υπάρχει μια ανεπανάληπτη ικανοποίηση στη στιγμή που βλέπεις κάτι που προοριζόταν για τα σκουπίδια να αναγεννάται στα χέρια σου. Δεν πρόκειται για μια απλή ανακύκλωση (recycling), αλλά για μια ποιοτική αναβάθμιση (upcycling). Το αντικείμενο αποκτά μεγαλύτερη συναισθηματική και αισθητική αξία από αυτήν που είχε αρχικά.
Ας μην γελιόμαστε! Η βιομηχανία της ένδυσης είναι μία από τις πιο ρυπογόνες στον πλανήτη. Τόνοι υφασμάτων καταλήγουν καθημερινά σε χωματερές… Τα υφάσματα-σκουπίδια χρειάζονται δεκαετίες για να αποσυντεθούν και επιπλέον απελευθερώνουν τοξικές ουσίες στον αέρα. Το να δίνουμε μια «δεύτερη ζωή» στα ρούχα μας δεν είναι πολυτέλεια! Είναι αναγκαιότητα. Είναι εναντίωση στην κουλτούρα του εφήμερου.
Έτσι λοιπόν, τα έργα που βλέπεις στις φωτογραφίες πιστοποιούν την προσωπική μου επανάσταση κόντρα σ’ ένα σύστημα που μας οδηγεί όλο και πιο γρήγορα στην καταστροφή του περιβάλλοντος! Εσύ έχεις ανακαλύψει τον Επαναστάτη μέσα σου;
