Κομοτηνή: Έγιναν μελισσοκόμοι και ψαράδες και απέφυγαν την ανεργία

-Διαφήμιση-

Δέκα χρόνια τώρα δύο φίλοι Ξανθιώτες, αποφάσισαν να κάνουν δύο δουλειές μαζί. Η μια είναι η αλιεία, το ψάρεμα και η άλλη η μελισσοκομία. Ο λόγος για τον Τάσο Μπαρτζόπουλο και τον Γιάννη Πετρίδη, δύο νέοι, δύο συνεταίροι, δύο αποφασισμένοι να δουλέψουν, να κουραστούν, να παράξουν, να μείνουν Ελλάδα.

Στην αρχή πήραμε μια μικρή επαγγελματική βάρκα. Ασχολούμαστε κυρίως με το ψάρεμα των χταποδιών και παράλληλα πήραμε τα πρώτα μας μελίσσια και όλα αυτά τα χρόνια μάθαμε τη δουλειά μόνοι μας, χωρίς να έχουμε κάποιον να μας δείξει, ούτε στη θάλασσα, ούτε στα μελίσσια . Μάθαμε μέσα από τα λάθη μας, τα οποία λάθη κοστίζουν βέβαια. Τώρα μπορώ να πω ότι μπορούμε να σταθούμε μόνοι μας στα πόδια μας.

δηλώνει ο κος Μπαρτζόπουλος. Τον συναντήσαμε την ώρα που έπλενε τα εργαλεία της δουλειάς. Μόλις είχαν πουλήσει την ψαριά της ημέρας.

Ασχολούνται, όπως μας εξήγησε, επαγγελματικά και με τα δύο, γιατί το ένα συμπληρώνει το άλλο. «Το χειμώνα τα μελίσσια δεν έχουν τόση δουλειά γιατί ξεχειμωνιάζουν και ασχολούμαστε με το ψάρεμα και τα δύο μας αρέσουν πάρα πολύ.» δηλώνει υποστηρίζοντας πως αξίζει κάποιος να ασχοληθεί, χρειάζεται, όμως, ένα μικρό κεφάλαιο.

«Αν αγαπάει τη φύση, είναι πολύ καλό γιατί κάποια στιγμή θα αποφέρει κέρδος αυτή η ενασχόληση. Και η θάλασσα, αν την προσέχεις, αν δεν κρατάς τα μικρά τα χταπόδια και τα ρίχνεις πάλι πίσω, δίνει κέρδος. Όπως και τα μελίσσια αρκεί να μπορέσεις να δικτυωθείς. Εμείς τώρα βρισκόμαστε σε μεταβατικό στάδιο βιολογικής μελισσοκομίας. Και προσπαθούμε να ασχοληθούμε με την λιανική, να δικτυωθούμε με κόσμο, στο εξωτερικό , με μαγαζιά.

Προσέχουμε όσο μπορούμε τα μέλια, συνήθως τα μελίσσια τα πηγαίνουμε σε ορεινές περιοχές που είναι πιο καθαρά τα μέρη, δεν υπάρχουν φυτοφάρμακα , έχει περιοχές στον Λειβαδίτη, στον Κεχρόκαμπο, στο Λυκοδρόμιο. Έχει πάρα πολλές περιοχές και το μέλι είναι πάρα πολύ υγιεινό, ειδικά το σκουρόχρωμο. Ασχολούμαστε με το μέλι το βασιλικό πολτό, βγάζουμε γύρη, πρόπολη και με την θάλασσα, τώρα με τα χταπόδια. Με σεβασμό στο περιβάλλον και στον άνθρωπο εννέα χρόνια τώρα. Τώρα μπορώ να πω ότι πατήσαμε στα πόδια μας και ορθοποδήσαμε. Δόξα το Θεό είμαστε καλά.»

Όπως δηλώνει ο νεαρός ψαράς και μελισσοκόμος ταυτόχρονα, αν θέλει κανείς να δουλέψει, βρίσκει δουλειά. Μπορεί να είναι με πολύ λίγα λεφτά, αλλά αν θέλει κανείς να κάνει δική του δουλειά, ειδικά στον πρωτογενή τομέα, υπάρχουν δυσκολίες, αλλά αν υπάρχει μεράκι κι όρεξη σίγουρα θα τη βρει την άκρη.»

Σύμφωνα με τον ίδιο αν το προϊόν είναι καθαρό, είναι υγιεινό ο κόσμος τότε θα το «κυνηγήσει», δεν «κυνηγάς» τον πελάτη, ο πελάτης έρχεται σε σένα. «Το βασικό είναι να μην κοροϊδέψεις τον πελάτη. Ό,τι μπορείς να το βγάζεις, έστω και λίγο σε ποσότητα, ποιοτικό.» τονίζει κι επισημαίνει με νόημα « Η δουλειά δεν σταματά, το πολύ μια Κυριακή. Το χειμώνα λίγο περισσότερη ξεκούραση κι ύστερα ξανά πάλι πότε στα μελισσοτόπια και πότε στην θάλασσα.»

Πηγή: ΕΡΤ

-Διαφήμιση-