Μικτή η εικόνα από τις μηλοπαραγωγικές ζώνες

Ομαλά εξελίχθηκε στις περισσότερες περιοχές της χώρας η συγκομιδή των μήλων και στη συνέχεια η αποθήκευσή τους σε ψυκτικούς θαλάμους, προκειμένου να διατεθούν στην εγχώρια αγορά και στο εξωτερικό στο διάστημα των επόμενων έξι μηνών. Σε όποιες μηλοπαραγωγικές περιοχές υπήρχε πρόβλημα με υποβάθμιση ποιότητας από χαλάζι, μεγάλες ποσότητες οδηγήθηκαν στη χυμοποίηση. Από οικονομικής άποψης, τις μεγαλύτερες δυσκολίες αντιμετωπίζουν οι μηλοπαραγωγοί της Αγιάς, κυρίως λόγω των ανοιχτών τιμών, με τις οποίες παραλαμβάνουν τα συσκευαστήρια.

ΘΕΣΣΑΛΙΑ: Διαφορετικές ταχύτητες σε Ζαγορά και Αγιά

Αν και κατεγράφησαν απώλειες στο χωράφι από τη ξηρασία και τις υψηλές θερμοκρασίες του Αυγούστου, οι οποίες όμως ήταν κάπως πιο περιορισμένες από πέρυσι, ωστόσο η παραγωγή μήλου θα είναι περισσότερη από πέρυσι αλλά όχι τόση όση αρχικά εκτιμήθηκε, στην περιοχή της Ζαγοράς Πηλίου.

Σύμφωνα με τον μηλοπαραγωγό και πρόεδρο του Διοικητικού Συμβουλίου του Αγροτικού Συνεταιρισμού Ζαγοράς Πηλίου «Zagorin», Ιωάννη Κράββαρη, τα κόστη «πνίγουν» τους παραγωγούς και θέτει επιτακτικά την ανάγκη αλλαγών στον Κανονισμό του ΕΛΓΑ, ενώ αναδεικνύει το πώς η συνεταιριστική παράδοση 110 ετών συνεχίζει να κρατά τη νέα γενιά στον τόπο της.

Στην Αγιά οι καιρικές συνθήκες δεν επηρέασαν την ποιότητα των μήλων, η οποία χαρακτηρίζεται ικανοποιητική, αλλά εξετάζονται οι επιπτώσεις του καιρού στη μείωση της ποσότητας, η οποία εκτιμάται σε σχέση με πέρυσι κατά 20%. 

Ζαγορά: Σταθερή η ποιότητα, απώλειες από τη ζέστη

Όπως επισημαίνει ο πρόεδρος του Συνεταιρισμού, η ποιότητα των μήλων που φτάνει στον καταναλωτή παραμένει εγγυημένη και σταθερή. Ωστόσο, η φετινή παραγωγή δεν έμεινε ανεπηρέαστη από τις καιρικές συνθήκες: «Υπήρξαν απώλειες στο χωράφι από τη ξηρασία και τις υψηλές θερμοκρασίες του Αυγούστου, ήταν όμως κάπως πιο περιορισμένες από πέρυσι που η ξηρασία και ο καύσωνας ήταν παρατεταμένης διάρκειας», σημειώνει ο κ. Κράββαρης.

Όσον αφορά τον όγκο της παραγωγής, εκτιμάται ότι θα είναι αυξημένος σε σύγκριση με τη διαταραγμένη περσινή χρονιά, χωρίς εντούτοις να φτάσει τα επίπεδα των αρχικών προσδοκιών.

Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στην οικονομική πίεση που δέχεται ο μικρός και μεσαίος καλλιεργητής της περιοχής, όπου ο μέσος όρος κλήρου δεν ξεπερνά τα 15 στρέμματα και η εργασία παραμένει σε μεγάλο βαθμό χειρωνακτική.

Σύμφωνα με τον κ. Κράββαρη, η τιμή παραγωγού για τα μήλα EXTRA Κατηγορίας Ι δεν είναι δυνατόν να πέσει κάτω από το 1 ευρώ ανά κιλό, για να θεωρείται βιώσιμη η καλλιέργεια. Αντίδοτο στην αβεβαιότητα αποτελεί η ίδια η δομή του Συνεταιρισμού, ο οποίος εφαρμόζει σταθερά το σύστημα της κοινής εμπορίας με τελική εκκαθάριση στο τέλος της περιόδου, προστατεύοντας τα μέλη του.

Εργάτες γης: Η λύση από τις δομές προσφύγων

Το διαχρονικό πρόβλημα της έλλειψης εργατικών χεριών επηρέασε και τη Ζαγορά, αν και ο Συνεταιρισμός δεν εμπλέκεται απευθείας στην εύρεση προσωπικού. Παρόλα αυτά, η τοπική κοινωνία έδωσε λύσεις μέσα από εναλλακτικές δικτυώσεις. Ήδη από την περίοδο του αραιώματος έως και τη συγκομιδή, πολλοί παραγωγοί απασχόλησαν και ενσωμάτωσαν εργαζόμενους από δομές προσφύγων (κυρίως από το Σουδάν), οι οποίοι εργάστηκαν παράλληλα με το παραδοσιακό εργατικό δυναμικό από την Αλβανία.

Καταλυτική είναι η παρέμβαση του προέδρου της «Zagorin» για τις καλύψεις του ΕΛΓΑ, τονίζοντας πως ο ισχύων ασφαλιστικός κανονισμός είναι ξεπερασμένος μπροστά στα νέα δεδομένα της κλιματικής αλλαγής. Ο ΕΛΓΑ καλύπτει ζημιές στη φυτική παραγωγή όταν ο υδράργυρος φτάνει ή ξεπερνά τους 40°C. Τα μήλα και τα κάστανα υφίστανται ανεπανόρθωτες ζημιές και καθίστανται μη εμπορεύσιμα ακόμα και σε θερμοκρασίες 35°C και άνω, όταν αυτές συνοδεύονται από παρατεταμένη ανομβρία. «Αυτό δεν το καλύπτει ο ΕΛΓΑ. Τη ζημιά όμως την επωμίζεται εξ ολοκλήρου ο παραγωγός», υπογραμμίζει με νόημα ο κ. Κράββαρης, ζητώντας την άμεση αναθεώρηση του πλαισίου αποζημιώσεων.

Κλείνοντας, ο Ιωάννης Κράββαρης αναφέρθηκε στη βαθιά συνεταιριστική ρίζα της περιοχής, η οποία μετρά ήδη 110 χρόνια αδιάλειπτης ιστορίας και περνά πλέον στην 4η και 5η γενιά παραγωγών. Όπως σημειώνει, ο συνεχής εκσυγχρονισμός των εγκαταστάσεων και των υποδομών του Συνεταιρισμού εγγυάται ότι όποιος νέος ασχοληθεί σοβαρά με τη μηλοκαλλιέργεια, μπορεί να εξασφαλίσει ένα εισόδημα απόλυτα συγκρίσιμο —ή και καλύτερο— από τους μισθούς των αστικών κέντρων, μένοντας και δημιουργώντας στον τόπο του.

Αγιά: Απογοήτευση για τις χαμηλές και ανοιχτές τιμές

Με τη συγκέντρωση των πράσινων ποικιλιών ολοκληρώνεται η φετινή συγκομιδή των μήλων στην επαρχία Αγιάς, ενώ έχει προηγηθεί η συλλογή στα κόκκινα και τα gala.

Οι καιρικές συνθήκες δεν επηρέασαν την ποιότητα, η οποία χαρακτηρίζεται ικανοποιητική, αλλά εξετάζονται οι επιπτώσεις του καιρού στη μείωση της ποσότητας, η οποία εκτιμάται σε σχέση με πέρυσι στο μείον 20%.

Σύμφωνα με τον πρόεδρο του Συνεταιρισμού «Κίσσαβος», Γιώργο Ζέικο, «δεν είχαμε φέτος την απαιτούμενη ανθοφορία και ιδιαίτερα στις πράσινες ποικιλίες παρατηρήσαμε ότι το δέντρο από τη μέση και προς τα κάτω είχε έλλειψη καρπού. Ωστόσο το μεγάλο πρόβλημα για τον Γ. Ζέικο είναι οι χαμηλές και ανοιχτές τιμές που κυριαρχούν στην αγορά. Οι τιμές είναι μειωμένες κατά 30% περίπου, καθώς από 60 λεπτά που πουλούσαμε πέρυσι, φέτος οι τιμές κυμαίνονται από 35 έως 40 λεπτά. Το χειρότερο είναι ότι κάποιοι έμποροι, εκμεταλλευόμενοι τη γενικότερη κατάσταση, παραλαμβάνουν τα μήλα με ανοιχτή τιμή». 

Στο μεταξύ ο Συνεταιρισμός προσπαθεί να σταθεί στο πλευρό των παραγωγών. Ωστόσο η μείωση της εξαγωγικής δραστηριότητας καθιστά το έργο δύσκολο. «Μετά τα γεγονότα στα στενά του Ορμούζ έχουν μειωθεί σημαντικά οι εξαγωγές σε Ιορδανία, Σαουδική Αραβία, ακόμη και στην Ινδία. Ευτυχώς παραμένει ακόμη ανοιχτή η αγορά της Αιγύπτου, αλλά αυτό δεν λύνει το πρόβλημα», σύμφωνα με τον Γ. Ζέικο, ο οποίος κρούει τον κώδωνα του κινδύνου για τη συνέχεια: «Η κατάσταση είναι ανησυχητική. Σταδιακά τα περιβόλια εγκαταλείπονται. Η Αγιά χρειάζεται άμεσα ένα σχέδιο αναδιάρθρωση των καλλιεργειών. Το ζητάμε επιτακτικά τα τελευταία χρόνια, δυστυχώς όμως οι κυβερνώντες κωφεύουν», καταλήγει ο πρόεδρος του συνεταιρισμού.

ΔΥΤΙΚΗ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ: Το μήλο της Καστοριάς σε κρίσιμο σταυροδρόμι

Μια από τις πιο ισχυρές και αναγνωρίσιμες μηλοπαραγωγικές ζώνες της χώρας, με προϊόν που έχει καταφέρει να ξεχωρίσει όχι μόνο στην ελληνική αγορά αλλά και σε απαιτητικές διεθνείς αγορές παραμένει η Καστοριά. Το μήλο της περιοχής έχει εξελιχθεί σε εμβληματικό προϊόν, με σταθερή παρουσία στο εξωτερικό και με φήμη που αντανακλά το υψηλό επίπεδο δουλειάς των ανθρώπων που το παράγουν. Ωστόσο, πίσω από αυτή την εικόνα επιτυχίας κρύβεται μια πραγματικότητα γεμάτη αντιφάσεις.

Παραγωγή που φέτος αγγίζει επίπεδα-ρεκόρ, υψηλή ποιότητα και εξαγωγική δυναμική και την ίδια ώρα μια αγορά που λειτουργεί με στρεβλώσεις, ανεξέλεγκτες εισαγωγές και έλλειψη υποδομών. Την εικόνα αυτή μεταφέρει ο πρόεδρος της Γεωργικής Εταιρείας Οπωροκηπευτικών Καστοριάς ΑΕ – ΓΕΟΚ, Δημοσθένης Μωυσίδης, ο οποίος τονίζει πως η κατάσταση αυτή απειλεί τη βιωσιμότητα του κλάδου. «Εμείς έχουμε το ένα τρίτο της παραγωγής της Καστοριάς. Αποθηκεύουμε, συσκευάζουμε και εξάγουμε το 95% της παραγωγής μας. Η ΓΕΟΚ έχει καταφέρει να σταθεί σε διεθνείς αγορές, να δημιουργήσει σταθερές συνεργασίες και να διατηρήσει υψηλά στάνταρ ποιότητας. 

Ωστόσο, η ελληνική αγορά λειτουργεί συχνά ως τροχοπέδη», υπογραμμίζει ο κ. Μωυσίδης, τονίζοντας πως οι μεγάλες αλυσίδες σούπερ μάρκετ διαμορφώνουν το παιχνίδι. «Η Ελλάδα τρώει περισσότερα εισαγόμενα παρά ελληνικά. Οι αλυσίδες επιλέγουν φθηνά εισαγόμενα προϊόντα, τα οποία όμως καταλήγουν να πωλούνται ακριβότερα στον καταναλωτή. Το ίδιο συμβαίνει και με το μήλο. Έχουν πάρει το 60–70% της αγοράς. Και με τις πρακτικές τους μάς ανάγκασαν να στραφούμε στο εξωτερικό. Μας έκαναν και καλό, χωρίς να το θέλουν», λέει χαρακτηριστικά.

Ελληνοποιήσεις και αγορά χωρίς κανόνες

Ο πρόεδρος της ΓΕΟΚ μιλά ανοιχτά για το φαινόμενο των ελληνοποιήσεων. «Ακόμη και πέρσι, με τον πόλεμο στο Ιράν, έρχονταν ιρανικά μήλα και ακτινίδια. Και βαφτίζονταν ελληνικά. Ποιος ελέγχει; Ποιος ξέρει τι γίνεται μετά;» αναρωτιέται. Η απουσία ουσιαστικών ελέγχων, όπως λέει, επιτρέπει σε παράνομα συσκευαστήρια και «στέκια» να λειτουργούν ανεξέλεγκτα, υπονομεύοντας την αγορά και τους παραγωγούς που δουλεύουν με πιστοποιήσεις και κανόνες.

«Οι υπηρεσίες ελέγχουν μόνο όσους έχουν ΑΦΜ. Όχι αυτούς που δεν έχουν. Αντί να κυνηγάνε τις παράγκες, κυνηγάνε τις νόμιμες επιχειρήσεις», σημειώνει και προσθέτει πως όλες αυτές οι καταστάσεις αποθαρρύνουν τους παραγωγούς και πάρα πολλοί προσπαθούν να αλλάξουν καλλιέργειες. «Η πίεση από τις ευρωπαϊκές αγορές, οι ολλανδικές πολυεθνικές που έχουν στήσει μονάδες στη Σερβία και εξάγουν χωρίς εμπάργκο, και η απουσία στήριξης από το κράτος δημιουργούν ένα περιβάλλον ασφυκτικό», υποστηρίζει.

Μια χρονιά με τετραπλάσια παραγωγή

Η φετινή παραγωγή, σύμφωνα με τον κ. Μωυσίδη, είναι σαφώς καλύτερη από πέρσι. «Η παραγωγή είναι τετραπλάσια. Πέρσι είχαμε έναν φοβερό παγετό που δεν αποζημιώθηκε ποτέ. Αυτή τη στιγμή η περιοχή βρίσκεται στη μέση της συγκομιδής, με τις κόκκινες και ανοιχτόχρωμες ποικιλίες να γεμίζουν τα κιβώτια», υπογραμμίζει.

Παρά την καλή εικόνα, ο ίδιος προειδοποιεί ότι η έλλειψη οργάνωσης των παραγωγών μπορεί να καταστρέψει τη χρονιά. «Δεν υπάρχουν αποθηκευτικοί χώροι. Τα δίνουν όσο-όσο. Η έλλειψη ψυγείων οδηγεί πολλούς παραγωγούς να ξεπουλούν, ενώ η ΓΕΟΚ αναγκάζεται να νοικιάζει ψυγεία σε Γρεβενά, Κοζάνη και Νάουσα για να καλύψει τις ανάγκες της». Παρότι η χρονιά είναι εμπορικά καλή, οι τιμές δεν αναμένεται να παραμείνουν υψηλές. Η αγορά του χυμού, που επηρεάζει άμεσα τις τιμές του επιτραπέζιου μήλου, έχει επίσης πιεστεί. Όπως λέει ο πρόεδρος της ΓΕΟΚ πριν λίγους μήνες ο χυμός είχε 24 λεπτά ενώ τώρα ξεκίνησε με 8 λεπτά το κιλό.

ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ: Το χαλάζι έπληξε την ποιότητα των μήλων στην Άρνισσα

Σημαντικές ζημιές σε όλες τις ποικιλίες μήλων, που καλλιεργούνται στον κάμπο της Βεγορίτιδας, προκάλεσε η χαλαζόπτωση στις αρχές Ιουλίου. Όπως εξήγησε στην «ΥΧ» ο Ιορδάνης Γκόγκος, μέλος του διοικητικού συμβουλίου της Ομάδας Παραγωγών «Βόρας», από την Άρνισσα Πέλλας, «είχαμε ζημιά από 30% μέχρι 100%, ανάλογα την περιοχή. Από πλευράς παραγωγής φέτος ήταν πολύ καλή χρονιά, είχαμε “φορτωμένα” δέντρα. Το χαλάζι, όμως, υποβάθμισε την ποιότητα, προκαλώντας σημάδια στους καρπούς. Αποτέλεσμα ήταν ένα μεγάλο ποσοστό να οδηγηθεί για χυμό». Ουσιαστικά, τα «σημαδεμένα» μήλα της περιοχής πάνε είτε για χυμό, είτε στην Αίγυπτο. Και στις δύο περιπτώσεις με αρκετά χαμηλότερη τιμή.

Σύμφωνα με τον κ. Γκόγκο, «αυτή τη στιγμή έχει τελειώσει η συγκομιδή για τον κύριο όγκο της παραγωγής. Έχουν μείνει τα μήλα ποικιλίας Fuji, τα οποία μέχρι το τέλος του μήνα θα έχουν συγκομιστεί».

ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ: Ισορροπία στις τιμές των μήλων και διαφορές στην παραγωγή

Ο παγετός του Μαΐου, αλλά και το χαλάζι του Αυγούστου, ήταν οι καθοριστικοί παράγοντες για τη διαμόρφωση της τελικής εικόνας στην παραγωγή μήλων, τόσο στην Κορινθία όσο και στην Αρκαδία. Η θετική εικόνα διατηρήθηκε στην Κορινθία και ειδικότερα στην περιοχή του χωριού Μάννα, που αποτελεί το κέντρο παραγωγής μήλων στην Ορεινή Κορινθία. Το χωριό διαθέτει περίπου 100 παραγωγούς και παρουσιάζει μεγάλη ποικιλία καλλιεργειών, με κυριότερη αυτή των μήλων Starkin.

Ο πρόεδρος της κοινότητας και παραγωγός, Παναγιώτης Σταυρόπουλος, δηλώνει στην «ΥΧ»: «Η φετινή χρονιά ολοκληρώθηκε και μπορούμε να πούμε ότι ήταν μια καλή χρονιά. Η συγκομιδή ήταν σε καλά επίπεδα και δεν υπήρξε πρόβλημα που να επιφέρει μείωση. Το μεγαλύτερο ποσοστό της παραγωγής κατευθύνεται στις λαϊκές αγορές, ενώ ένα 30% το δίνουμε σε εμπόρους. Η τιμή του μήλου ήταν σχετικά καλή και κυμάνθηκε από 0,60 έως 0,70 ευρώ. Η κυρίαρχη ποικιλία είναι τα Starkin και το θετικό γεγονός είναι ότι μέχρι τώρα δεν καταγράφεται καμία εγκατάλειψη καλλιέργειας». 

Εντελώς διαφορετική είναι η εικόνα στην Αρκαδία, όπου η παραγωγή συρρικνώθηκε κατά 70%-80% λόγω των δυσμενών καιρικών συνθηκών. Ο παραγωγός Κώστας Λυμπερόπουλος, αναφερόμενος στην πορεία της χρονιάς, είπε: «Από πλευράς συγκομιδής δεν έχουμε κάτι σημαντικό να δείξουμε, αφού, λόγω του ανοιξιάτικου παγετού και της χαλαζόπτωσης τον Αύγουστο, στην περιοχή της Τεγέας υποστήκαμε σημαντική μείωση, που ξεπέρασε το 50%. Φυσικά, υπάρχει διαφοροποίηση σε ό,τι αφορά το μέγεθος των ζημιών. Σε ό,τι αφορά την ποιότητα, τα Πιλαφά είναι καλά ποιοτικά, εκτός από τις καλλιέργειες που δεν έχουν προσεχθεί. Γενικά, έχουμε την εικόνα μιας μικρής παραγωγής στα Πιλαφά, που αποτελούν και την κυριότερη καλλιέργεια».

Στη συνέχεια, ο Κώστας Λυμπερόπουλος ανέφερε: «Υπάρχει σημαντικό πρόβλημα στις καλλιέργειες με την αύξηση του κόστους και ειδικότερα με το ενεργειακό κόστος, που έχει πάρει την ανηφόρα. Ενώ, όμως, το κόστος καλλιέργειας είναι πανάκριβο και εμείς πουλάμε φθηνά, δεν συμβαίνει το ίδιο και στις μεγάλες αλυσίδες σούπερ μάρκετ, που πουλάνε πανάκριβα τα προϊόντα μας».

Όπως επισήμανε: «Το κόστος των εργατών γης είναι στα 50 ευρώ, ενώ στις ελιές, που άρχισαν να μαζεύουν, το μεροκάματο κυμαίνεται από 70 έως 80 ευρώ. Οι τιμές θα κινηθούν στα περσινά επίπεδα, μεταξύ 0,60 και 0,75 ευρώ για τα πολύ καλά μήλα». Τέλος, σε ό,τι αφορά το μέλλον της καλλιέργειας, θα δηλώσει κατηγορηματικά ότι τα τελευταία χρόνια καταγράφεται μεγάλη εγκατάλειψη της παραγωγής. 

ΘΡΑΚΗ: Όψιμη η φετινή χρονιά

Η φετινή χρονιά για τα μήλα στη Ροδόπη είναι όψιμη κατά δέκα μέρες και στα τέλη Αυγούστου συγκόμισαν τα Gala, καθώς και πολύ λίγα κίτρινα (Golden), ενώ για τα Golden Smoothee και τα κόκκινα ξεκινάει τώρα η συγκομιδή, μεταφέρει στην «ΥΧ» ο Πασχάλης Αθανασίου που έχει οπωρώνες μηλιάς στο Μωσαϊκό Ροδόπης. «Το διάστημα 15-20 Οκτωβρίου θα συγκομιστούν τα Granny Smith. Στη συνέχεια, θα έχουμε ένα δείγμα από τα φιρίκια που φυτεύτηκαν πριν δυο χρόνια μαζί με λίγα ξινόμηλα (Granny Smith). Ακολουθούν στα τέλη Οκτωβρίου τα Fuji που είναι ο κύριος όγκος της παραγωγής», περιγράφει.

Ο κ. Αθανασίου δημιούργησε μια νέα φυτεία. Συγκεκριμένα, φύτεψε 20 στρέμματα σε αντικατάσταση άλλων στα οποία περίπου το 80% είναι Fuji ενώ συμπεριέλαβε νέα κόκκινα King Roat. «Τα King Roat είναι μετεξέλιξη του Starking και του Jeromine. Επίσης, φυτέψαμε ορισμένα Golden Reinders (είναι λίγο πιο σκληρά από τα Golden Smoothee) και κάποια νέα King Gala. Από όλα αυτά θα πάρουμε δείγμα μετά από δυο χρόνια», εξηγεί. 

Η επιλογή του να δώσει έμφαση στα Fuji στη νέα φυτεία οφείλεται στη ζήτηση που παρουσιάζει η γνωστή ποικιλία. «Το Fuji μπήκε κάπως δύσκολα στην Κομοτηνή και γενικότερα στην Ελλάδα, γιατί δεν πρόκειται για ξεκάθαρα κόκκινο μήλο. Οι καταναλωτές το γνώρισαν και πλέον το επιλέγουν, γιατί είναι σκληρό, γλυκό, χωρίς άρωμα, αλλά είναι εύγευστο και πολύ ζουμερό. Η αγορά ακολουθεί πάντοτε τις προτιμήσεις των καταναλωτών» διατυπώνει.

Ο ίδιος καλύπτει επαρκώς μέχρι στιγμής τις ανάγκες αποθήκευσης της συνολικής παραγωγής του, σύμφωνα με τη μελέτη που έκανε όταν ανέλαβε τη φυτεία του πατέρα του, η οποία καταναλώνεται εντός νομού Ροδόπης. Τα μήλα Αθανασίου από το Μωσαϊκό βρίσκονται σε μανάβικα ή διατίθενται στη λαϊκή αγορά. Εάν τα νέα δέντρα που φυτεύτηκαν δώσουν περαιτέρω παραγωγή θα στραφεί σε εμπόρους και εκτός νομού.

Αποτιμώντας μέχρι τώρα τη φετινή καλλιέργεια, σημειώνει ότι είναι μικρόκαρπη αλλά αρκετά μεγάλη παραγωγικά. «Στην Ελλάδα, είμαστε περίπου 50% πάνω από την περσινή χρονιά, η οποία ήταν πολύ κακή λόγω παγετού. Περιμένουμε τις αποζημιώσεις (ΚΟΕ) για το προανθικό του 2025. Στο τέλος, θα γίνει αποτίμηση της χρονιάς και οικονομικά γιατί είναι πολύ δύσκολη για τους καταναλωτές».