Σιτάρι: Σε στάσιμα νερά η Φότζια εν μέσω διεθνούς μεταβλητότητας
Η διεθνής αγορά σιταριού παραμένει σε φάση αυξημένης μεταβλητότητας, με τις εξελίξεις στη Μαύρη Θάλασσα να συνεχίζουν να επηρεάζουν τις τιμές και το κλίμα των αγορών. Παρότι οι τιμές των χρηματιστηριακών συμβολαίων σιταριού έχουν ανακάμψει αισθητά από τα χαμηλά των αρχών του καλοκαιριού, η αγορά εξακολουθεί να αναζητά κατεύθυνση ανάμεσα στις ανησυχίες για την προσφορά και στην πίεση που ασκεί η πρόοδος του αλωνισμού στο βόρειο ημισφαίριο.
Κεντρικός παράγοντας στήριξης των τιμών παραμένει η αβεβαιότητα στις εξαγωγές από την Ουκρανία. Οι επιθέσεις σε λιμενικές υποδομές και εμπορικά πλοία στη Μαύρη Θάλασσα έχουν περιορίσει τη διακίνηση σιτηρών, με εκτιμήσεις να κάνουν λόγο για μείωση της ουκρανικής εξαγωγικής δυναμικότητας κατά περίπου ένα τρίτο. Η εξέλιξη αυτή αυξάνει το μεταφορικό κόστος και δημιουργεί ανησυχίες για την ομαλή τροφοδοσία των διεθνών αγορών.
Την ίδια στιγμή, οι προοπτικές παραγωγής στην Ευρώπη εμφανίζονται ελαφρώς υποβαθμισμένες λόγω των επαναλαμβανόμενων καυσώνων. Η τελευταία εκτίμηση του ευρωπαϊκού παρατηρητηρίου MARS τοποθετεί τη μέση απόδοση του μαλακού σιταριού στην ΕΕ στα 5,88 τόνους ανά εκτάριο, περίπου 4% χαμηλότερα από πέρυσι, αλλά κοντά στον μέσο όρο της τελευταίας πενταετίας. Στη Γαλλία, η παραγωγή μαλακού σιταριού αναμένεται γύρω στους 32 εκατ. τόνους, ενώ στη Γερμανία οι τελευταίες εκτιμήσεις περιορίζουν τη σοδειά στους 21,9 εκατ. τόνους.
Στη Βόρεια Αμερική, οι συνθήκες για το ανοιξιάτικο σκληρό σιτάρι παραμένουν γενικά ικανοποιητικές, αν και οι υψηλότερες θερμοκρασίες και η μειωμένη υγρασία σε ορισμένες περιοχές έχουν προκαλέσει ανησυχίες για τις τελικές αποδόσεις. Η πρόσφατη περιοδεία του Wheat Quality Council (Συμβούλιο Ποιότητας Σίτου) στις ΗΠΑ εκτίμησε τις αποδόσεις του σκληρού σιταριού στα 48 μπούσελ ανά στρέμμα αναφοράς (acre), επίπεδο που θεωρείται ικανοποιητικό για τα δεδομένα της χρονιάς.
Σημαντικό στοιχείο για την παγκόσμια αγορά αποτελεί και η συνεχιζόμενη ζήτηση από χώρες εισαγωγείς. Ενδεικτικά, η Τυνησία προχώρησε σε αγορά 100.000 τόνων αλευροποιήσιμου σιταριού, με τιμές που κυμάνθηκαν από 270 έως 293 δολάρια ανά τόνο παραδοτέο στο λιμάνι προορισμού.
Για τους Έλληνες σιτοπαραγωγούς, η εικόνα μεταφράζεται σε μια αγορά που εξακολουθεί να άγεται από γεωπολιτικούς κινδύνους και από τις λιγότερο ευνοϊκές προοπτικές παραγωγής σε ορισμένες βασικές χώρες της ΕΕ. Ωστόσο, η μεγάλη διαθεσιμότητα σιταριού παγκοσμίως και η πρόοδος των θερισμών περιορίζουν τις πιθανότητες μιας έντονα ανοδικής κίνησης. Σίγουρα, πάντως, το πιο ενδεικτικό «βαρόμετρο» για τις τιμές παραγωγού στην Ελλάδα είναι το Χρηματιστήριο Εμπορευμάτων της Φότζια. Παρά τις διαμαρτυρίες των Ιταλών παραγωγών, που θέλουν περισσότερο έλεγχο στο σκληρό σιτάρι που εισάγεται από τον Καναδά και τις καταγγελίες για «παιχνίδια» εμπόρων, που πιθανολογείται ότι χειραγωγούν τις πρώτες τιμές της χρονιάς
Έτσι, κοιτώντας τους τελευταίους δημοσιευμένους τιμοκαταλόγους της Φότζια, φαίνεται ότι η τιμή της πολύ καλής ποιότητας (fino) κατά την 30ή εβδομάδα του 2026 ήταν 310-315 ευρώ/τόνο, σταθερή σε σχέση με την προηγούμενη. Αντίστοιχα, την 29η και την 30ή εβδομάδα του 2026 είχε διαμορφωθεί στα 297-302 ευρώ/τόνο, δηλαδή ήταν κατά 13 ευρώ/τόνο αυξημένη.
Το επόμενο διάστημα, οι εξελίξεις στη Μαύρη Θάλασσα, οι τελικές αποδόσεις στις χώρες της Ευρώπης και της Βόρειας Αμερικής, αλλά και η πορεία των διεθνών διαγωνισμών αγοράς σιταριού θα καθορίσουν το κλίμα στην αγορά και τις τιμές παραγωγού, για όσους μπορέσουν να αποθηκεύσουν το προϊόν τους.
