Ρύζι: Σε αχαρτογράφητα νερά η νέα καλλιεργητική περίοδος

Σε κλίμα έντονης αβεβαιότητας εισέρχεται η νέα καλλιεργητική περίοδος για το ρύζι, καθώς οι παραγωγοί καλούνται να λάβουν κρίσιμες αποφάσεις μέσα σε ένα περιβάλλον πιέσεων και αστάθειας. Με τις προετοιμασίες για τη σπορά να ξεκινούν σε λιγότερο από έναν μήνα, τα δεδομένα που διαμορφώνονται στην αγορά δημιουργούν έντονο προβληματισμό για την έκταση των καλλιεργειών.

Οι χαμηλές τιμές παραγωγού, τα αυξημένα αποθέματα και το υψηλό κόστος παραγωγής αποτελούν τους βασικούς ανασταλτικούς παράγοντες. Η εικόνα αυτή συμπληρώνεται από τις διεθνείς εξελίξεις, καθώς η κλιμάκωση των πολεμικών συγκρούσεων σε ευαίσθητες περιοχές επηρεάζει σημαντικά τις αγορές και, κατ’ επέκταση, τη ζήτηση για το ελληνικό ρύζι, ιδιαίτερα στις εξαγωγικές αγορές των αραβικών χωρών.

Όπως επισημαίνουν άνθρωποι της αγοράς, η φετινή χρονιά δεν αναμένεται να έχει καμία σχέση με την προηγούμενη. Αντίθετα, διαμορφώνεται ένα πιο «σφιχτό» πλαίσιο διαχείρισης, με περιορισμένες δυνατότητες για επενδύσεις και αυξημένη προσοχή στη χρήση των εισροών.

Σύμφωνα με τον πρόεδρο της Ένωσης Αγροτικών Συνεταιρισμών Θεσσαλονίκης, Χρήστο Τσιχήτα, τα αποθέματα που παραμένουν σε αποθηκευτικούς χώρους συνεταιρισμών, παραγωγών και ορυζόμυλων είναι σημαντικά και λειτουργούν αποτρεπτικά για τη νέα σπορά. «Η φετινή καλλιεργητική έκταση εκτιμάται ότι θα είναι μειωμένη κατά περισσότερο από 10%», σημειώνει, υπογραμμίζοντας παράλληλα ότι τα περίπου 300.000 στρέμματα που καλλιεργήθηκαν πέρυσι στη χώρα δύσκολα θα επαναληφθούν. Μέρος αυτών των εκτάσεων αναμένεται να στραφεί σε άλλες καλλιέργειες, όπως το βαμβάκι και το καλαμπόκι, σε μια προσπάθεια των παραγωγών να διατηρήσουν το εισόδημά τους.

Χαμηλές τιμές στο προϊόν με ελάχιστες εμπορικές πράξεις

Ιδιαίτερα πιεστική παραμένει η κατάσταση στο μέτωπο των τιμών. Σύμφωνα με τα στοιχεία της αγοράς, οι τιμές για τα μακρύσπερμα κυμαίνονται μεταξύ 24 και 27 λεπτών το κιλό, ενώ για τα τύπου Καρολίνα διαμορφώνονται στα 39–40 λεπτά, επίπεδα αισθητά χαμηλότερα σε σχέση με τα περίπου 70 λεπτά των προηγούμενων περιόδων. Το πρόβλημα επιτείνεται από την περιορισμένη εμπορική δραστηριότητα, καθώς οι πράξεις είναι ελάχιστες και οι ποσότητες παραμένουν αδιάθετες.

Την ίδια ώρα, το κόστος παραγωγής συνεχίζει να κινείται ανοδικά, κυρίως λόγω των αυξημένων τιμών στις εισροές. Παράγοντες της αγοράς επισημαίνουν ότι η επιβάρυνση αυτή περιορίζει σημαντικά τα περιθώρια κέρδους, καθιστώντας την καλλιέργεια λιγότερο ελκυστική. Μια μικρή «ανάσα» ενδέχεται να προκύψει από την πλευρά των ενοικίων γης, καθώς καταγράφονται τάσεις αποκλιμάκωσης, με μειώσεις που σε ορισμένες περιπτώσεις φτάνουν το 20%. Ωστόσο, η εξέλιξη αυτή από μόνη της δεν επαρκεί για να αντιστρέψει το αρνητικό κλίμα.

Κλείνοντας, ο κ. Τσιχήτας αναφέρθηκε στις διεθνείς εξελίξεις, οι οποίες, όπως σημείωσε, παραμένουν καθοριστικές. «Η αστάθεια σε βασικές αγορές και οι γεωπολιτικές εντάσεις επηρεάζουν άμεσα τις εξαγωγές ελληνικού ρυζιού, δημιουργώντας πρόσθετες πιέσεις στην ήδη επιβαρυμένη αγορά». Εστιάζοντας στη συμφωνία Mercosur, είπε ότι αποτελεί έναν ακόμη παράγοντα αβεβαιότητας, εκτιμώντας ότι «οι πραγματικές της επιπτώσεις θα φανούν σε βάθος διετίας».

Φθιώτιδα: Απλήρωτοι από τον Οκτώβριο

Για σημαντικές ποσότητες αδιάθετου ρυζιού, αλλά και για απλήρωτους παραγωγούς κάνει λόγο ο Νίκος Μήλιος, ορυζοπαραγωγός από την Ανθήλη Φθιώτιδας, επισημαίνοντας ότι «επιταγές που επρόκειτο να εξοφληθούν στις αρχές του έτους παραμένουν ακάλυπτες, στερώντας από τους παραγωγούς την αναγκαία ρευστότητα για την έναρξη της νέας καλλιεργητικής περιόδου».

Η συγκυρία αυτή, όπως τονίζει ο ίδιος, εντείνει τον προβληματισμό και οδηγεί μέρος των παραγωγών στην επανεξέταση των επιλογών τους. Παράλληλα, εκτιμά ότι «η εξάρτηση από τον εξειδικευμένο μηχανολογικό εξοπλισμό περιορίζει τη δυνατότητα άμεσης στροφής σε άλλες καλλιέργειες, εγκλωβίζοντας ουσιαστικά πολλούς από εμάς στη συνέχιση της παραγωγής».

Με τα δεδομένα αυτά, η φετινή χρονιά προδιαγράφεται ως μία από τις πιο δύσκολες των τελευταίων ετών για την ελληνική ορυζοκαλλιέργεια, με το σύνολο του κλάδου να αναζητά ισορροπία ανάμεσα στο αυξημένο κόστος, τις χαμηλές τιμές και τη διεθνή αβεβαιότητα.