Βασίλης Κουτρουλάκης: Το success story των Σχεδίων Βελτίωσης και της χρηματοδότησης των νέων

-Διαφήμιση-

Εσωτερικός μετανάστης εξαιτίας της αγάπης του για τη φύση έγινε στα τέλη της δεκαετίας του ‘90 ο Βασίλης Κουτρουλάκης, ο οποίος στην ηλικία των 19 ετών αποφάσισε να αφήσει την Αθήνα, στην οποία κατοικούσε μόνιμα, και να εγκατασταθεί στο Πλανητέρο Καλαβρύτων, τη γενέτειρα της μητέρα του.

Ο αγροτικός τομέας και συγκεκριμένα η μελισσοκομία έγινε το διαβατήριο για την εσωτερική αυτή μετανάστευση. «Ήθελα να φύγω από την Αθήνα, το είχα αποφασίσει, καθώς δεν μου άρεσε ο τρόπος ζωής και ήθελα να βρίσκομαι πιο κοντά στη φύση. Αν και είχα αποφασίσει ότι θα ασχοληθώ με τον αγροτικό τομέα, η μελισσοκομία προέκυψε τυχαία.

Μόλις τελείωσα το σχολείο, βρήκα ότι υπάρχει η τεχνική επαγγελματική σχολή μελισσοκομίας στο κτήμα Συγγρού στα Ανάβρυτα και πήγα. Μόλις τέλειωσα τη σχολή, αλλά και τις στρατιωτικές μου υποχρεώσεις, μετακόμισα στο Πλανητέρο. Αν και δούλευα ήδη σε μια πολύ καλά αμειβόμενη δουλειά, την άφησα για να ακολουθήσω τη μελισσοκομία», αναφέρει στην «ΥΧ» ο Βασίλης.

Σήμερα, παράγει μέλι με βραβεία ποιότητας, ακολουθώντας τις πρακτικές της βιολογικής μελισσοκομίας, διαθέτει περισσότερα από 500 μελίσσια, έχει δημιουργήσει το δικό του εργαστήριο και τυποποιητήριο, ενώ έχει προχωρήσει και σε εξαγωγές. Όπως εξηγεί, «η οικογένειά μου δεν είχε καμία σχέση με τη μελισσοκομία και ξεκίνησα ουσιαστικά από το μηδέν.

Πήρα το πρώτο μου μελίσσι το 1997. Παράλληλα, έκανα και άλλες δουλειές και ό,τι έβγαζα το έριχνα πάλι πίσω στη μελισσοκομία. Έλαβα χρηματοδότηση από το πρόγραμμα Νέων Αγροτών, ενώ μπήκα και στα Σχέδια Βελτίωσης το 2006, για να μπορέσω να δημιουργήσω το εργαστήριο και το τυποποιητήριο μου».

Βιολογική μελισσοκομία

Ο Βασίλης, ακολουθώντας τη νομαδική μελισσοκομία, μεταφέρει τα μελίσσια του από τη Νότια Ελλάδα ως τον Έβρο, ενώ πριν από πέντε χρόνια πιστοποιήθηκε ως βιολογικός παραγωγός. «Ήταν στην κουλτούρα μου από την αρχή η βιολογική παραγωγή, γιατί μου αρέσει ό,τι έχει να κάνει με τη φυσική διαδικασία. Στη σχολή μάθαμε ότι πολλά πράγματα μπορούν να γίνουν και χωρίς να χρησιμοποιούμε χημικά φάρμακα, με πιο φυσικούς τρόπους, που δεν αφήνουν κατάλοιπα στο μέλι και διαμορφώνουν καλύτερη ποιότητα».

Ανάμεσα στις ποικιλίες μελιού που παράγει ο Βασίλης είναι βελανιδιά, καστανιά, ελάτη, πεύκο, ρείκι με πεύκο και ανθέων. Ωστόσο, όπως αναφέρει, «κάθε χρονιά είναι διαφορετική, γιατί έχουν αλλάξει πολύ οι καιρικές συνθήκες, επομένως οι χρονιές δεν είναι σταθερές ως προς τις ποικιλίες. Ανάλογα με τη νομή που πηγαίνουμε, έχουμε και την ανάλογη ποικιλία».

KόRYS

Τα μέλια του Βασίλη κυκλοφορούν με τη δική τους ταυτότητα με το όνομα «KόRYS». Όπως εξηγεί, «Κόρυς είναι η μία από τις ονομασίες του Χελμού -helm στα βαυαρικά- και υποδηλώνει το υψηλότερο σημείο, την κορυφή. Εμπνευστήκαμε το όνομα αυτό, καθώς το εργαστήριο βρίσκεται στους πρόποδες του βουνού». Από το 2008, ο Βασίλης τυποποιεί τα μέλια του στο δικό του τυποποιητήριο και τα διανέμει σε βιολογικά καταστήματα, αλλά και σε ξενοδοχεία. Επίσης, έχει μόνιμη συνεργασία με καταστήματα στη Γερμανία και τις ΗΠΑ, ενώ έχει στείλει μέλια στην Ιαπωνία και στην Κίνα. «Το μέλι είναι βιολογικό και είναι περιορισμένης σοδειάς, δεν είμαστε μεγάλη εταιρεία που εμπορεύεται μέλι, επομένως όταν τελειώνει μία ποικιλία, βγάζουμε μία άλλη».

Βραβεία

Η δουλειά και το ενδιαφέρον του Βασίλη για το μέλι αποδεικνύεται στην ποιότητά του, η οποία έχει γίνει αφορμή για πολλά βραβεία.

Όπως αναφέρει, «έχουμε λάβει χρυσά βραβεία ποιότητας στα Great Taste Awards τα προηγούμενα χρόνια, αλλά και από τον διαγωνισμό Biolmiel, που γίνεται κάθε χρόνο στην Ιταλία και αφορά μέλια αποκλειστικά βιολογικών μελισσοκόμων, ενώ τα τελευταία βραβεία ήρθαν από τον διαγωνισμό Olymp Awards, μέσα στο 2019». Ο Βασίλης επισημαίνει ότι σε όλη αυτή την προσπάθεια δεν είναι μόνος του. «Έχω τη βοήθεια της γυναίκας μου, Παναγιώτας Ράπανου, καθώς είναι δύσκολο ένας άνθρωπος να τα κάνει όλα μόνος του, γιατί το κομμάτι της παραγωγής απαιτεί πολύ χρόνο».

Επόμενα σχέδια

Στόχος του Βασίλη είναι να κρατάει σταθερή την ποιότητα και να την ανεβάζει όσο μπορεί, καθώς κάθε χρονιά, ειδικά για τη βιολογική μελισσοκομία, είναι ξεχωριστή. «Προσπαθώ να δίνω στον καταναλωτή κάθε φορά και κάτι διαφορετικό. Να πάω σε νομές όπως είναι το ρείκι, η χαρουπιά που δεν τα έχει δοκιμάσει ο πολύς ο κόσμος για να δείχνω ότι η φύση έχει πάντα κάτι διαφορετικό να σου προσφέρει».

 

Τρεις νέοι αξιοποιούν το εύφορο έδαφος της Ζαγοράς μέσω της πολυκαλλιέργειας

-Διαφήμιση-