Επιτραπέζια ελιά: Παραμένουν τα πλήγματα από δασμούς Τραμπ και Συμφωνία ΕΕ-Μερκοσούρ
Eνα από τα πλέον εξωστρεφή προϊόντα της ελληνικής παραγωγής, η επιτραπέζια ελιά, έχει δεχθεί σημαντικές επιδράσεις από τα γεωπολιτικά και εμπορικά γεγονότα διεθνώς τον τελευταίο ενάμισι χρόνο, αρχής γενομένης από τους δασμούς Τραμπ. Επιδράσεις, που αφορούν στρατηγικής σημασίας αγορές, όπως αυτή των ΗΠΑ αλλά και της Βραζιλίας, αλλά και εν δυνάμει προορισμούς που θα μπορούσαν να ανοίξουν νέους ορίζοντες για το προϊόν.
Παρά τις προσπάθειες που έχουν γίνει σε εθνικό αλλά και ευρωπαϊκό επίπεδο ακόμη δεν έχει υπάρξει κάποιο αποτέλεσμα που να αποδώσει καρπούς για τον τομέα. Έναν τομέα, που βρίσκεται σε διαδικασία δημιουργίας μίας «ενιαίας φωνής» εκπροσώπησης σε επίπεδο ΕΕ, με τη σύσταση της νέας Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας Επιτραπέζιας Ελιάς (EFOI), μία πρωτοβουλία των τριών οργανώσεων, της ισπανικής ASEMESA, της ιταλικής ASSOM και της ΠΕΜΕΤΕ. Χαρακτηρίζοντας «πρωτοφανή» τα γεγονότα που έχουν επιδράσει στον τομέα, ο πρόεδρος της ΠΕΜΕΤΕ, Κώστας Ζούκας, μίλησε στην «ΥΧ» για τα ζητήματα που αφορούν το προϊόν, αλλά και τη δημιουργία του νέου φορέα. Σύμφωνα με όσα είπε, οι απώλειες από τους δασμούς στην αμερικανική αγορά – την πλέον στρατηγική αγορά για τον κλάδο- έχουν ήδη επιφέρει μία μείωση της τάξεως του 6,4% στην αξία των εξαγωγών. «Ευελπιστούσαμε μέσω της Συμφωνίας της ΕΕ με τις χώρες της Μερκοσούρ να καλύπταμε ένα μέρος, η και να υπερκαλύπταμε το χαμένο έδαφος από τις εξαγωγές και την απώλεια που αναμένεται και τον επόμενο χρόνο από τις ΗΠΑ. Δυστυχώς, όμως, η επιτραπέζια ελιά έχει μείνει εκτός πλαισίου μείωσης των δασμών» επισημαίνει, σε αντίθεση με τα υπόλοιπα αγροτικά προϊόντα.
Πρόκειται για «ένα ακόμη μεγάλο διακύβευμα», ανέφερε, ειδικότερα για την αγορά της Βραζιλίας, τη δεύτερη εισαγωγική χώρα μετά τις ΗΠΑ, με ετήσια κατανάλωση της τάξεως των 120.000 τόνων ελιάς. «Αποτελούσε για εμάς έναν ιδιαίτερο στόχο και προοπτική» σημειώνει, τονίζοντας τον «ετεροβαρή» χαρακτήρα της Συμφωνίας σε ότι αφορά το προϊόν, αφού για τα κράτη της Μερκοσούρ προβλέπει -στον αντίποδα- εξάλειψη των δασμών.
Μεταξύ των ενεργειών στις οποίες έχει προβεί η ΠΕΜΕΤΕ, σε εθνικό αλλά και σε επίπεδο Βρυξελλών, ήταν και η σχετική ανακοίνωση σε συνεργασία με τις ASSOM και ASEMESA, χωρίς, ωστόσο, ακόμη να υπάρχει κάποια ουσιαστική εξέλιξη.
Ο κ. Ζούκας αναφέρθηκε και στην άλλη μεγάλη Εμπορική Συμφωνία με την Ινδία στην οποία πρόσφατα προχώρησε η ΕΕ. Αναγνωρίζοντας τη σημασία της, καθώς δημιουργεί μία αγορά που καλύπτει το 25% του παγκόσμιου ΑΕΠ και περίπου το 35% του παγκόσμιου εμπορίου, επεσήμανε το θολό τοπίο που ακόμη επικρατεί εκεί σε ότι αφορά την επιτραπέζια ελιά. «Ενώ ξέρουμε για προϊόντα όπως το ακτινίδιο, το ελαιόλαδο, τα κρασιά, τα οινοπνευματώδη ότι θα έχουν πλήρη απαλλαγή του δασμού, κι αυτό είναι ευχάριστο, για την επιτραπέζια ελιά δεν υπάρχει κάποια ενημέρωση ακόμη» εξήγησε, παρά τις ενέργειες της ΠΕΜΕΤΕ. Όπως υπογράμμισε, η εν λόγω αγορά -περισσότερο λόγω του μεγέθους της- θα αποτελούσε έναν προορισμό με σημαντική προοπτική ανάπτυξης, εφόσον υπάρξει μείωση δασμών (που τώρα βρίσκονται στο απαγορευτικό 36%) και οι κατάλληλες προωθητικές ενέργειες.
Σε λίγους μήνες ξεκινά η δράση της Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας
Τέλος, αναφερόμενος στις διαδικασίες σύστασης του νέου ενιαίου ευρωπαϊκού φορέα, εκτίμησε πως η ολοκλήρωσή τους αποτελεί θέμα λίγων μηνών. «Έχουν διευθετηθεί όλα τα θέματα σχετικά με την εκπροσώπηση και τη σύσταση. Έχουμε καταλήξει στο καταστατικό. Μένουν μόνο οι τυπικές διαδικασίες να επικυρωθεί από τις αρμόδιες αρχές και να προχωρήσουμε στην υπογραφή και υλοποίηση της Ομοσπονδίας» αποκάλυψε. Η όλη ιδέα, προϋπήρχε, αλλά επιταχύνθηκε από τα παραπάνω γεγονότα, εξηγεί. Το νέο αυτό εγχείρημα, «θα μας δίνει τη δυνατότητα να παρακολουθούμε από πιο κοντά τις εξελίξεις και να είμαστε συνδιαμορφωτές αυτών σε ότι αφορά το προϊόν μας, όχι απλοί θεατές» σημείωσε χαρακτηριστικά, καθώς ο νέος φορέας αναμένεται να προσφέρει μία «καλύτερη εκπροσώπηση του προϊόντος» σε επίπεδο ΕΕ και σε οργανισμούς όπως το ΔΣΕ.
Η έδρα της EFOI, αρχικά αναμένεται να βρίσκεται στην Ιταλία, ωστόσο, υπάρχει η πρόβλεψη η προεδρία να αλλάζει ανά διετία μεταξύ των τριών χωρών που συμμετέχουν.
