Μελισσοκομία: Ανοιξιάτικες πτήσεις μετ’ εμποδίων

Πονοκέφαλος από τις μειωμένες βροχοπτώσεις και τις απότομες εναλλαγές των καιρικών συνθηκών

Χωρίς σημαντικές απώλειες, λόγω του ήπιου χειμώνα, δείχνουν να ξεκινούν τη νομή τους τα μελισσοσμήνη. Οι μειωμένες βροχοπτώσεις από περιοχή σε περιοχή και η εναλλαγή των καιρικών συνθηκών, ωστόσο, δημιουργούν προβλήματα στην ανθοφορία των φυτών. Τα πρώτα καρποφόρα έχουν ξεκινήσει την ανθοφορία τους, με κύριους αντιπροσώπους την αμυγδαλιά και την κρανιά.

Από τα τέλη Μαρτίου, το ποσοστό της ανθοφορίας θα έχει ήδη αυξηθεί και ορισμένοι μελισσοκόμοι ετοιμάζουν τις κυψέλες για την εγκατάστασή τους στις περιοχές που έχουν επιλέξει. Η επιλογή της εγκατάστασης είναι μια δύσκολη υπόθεση, διότι ελλοχεύει ο κίνδυνος των ψεκασμών, που αυτή την περίοδο, λόγω της υγρασίας, είναι ιδιαίτερα αυξημένος, γεγονός που προβληματίζει τους ίδιους.

Για καλό ξεκίνημα κάνει λόγο ο Νίκος Πανάγου, μελισσοκόμος από τη Λιλαία Φωκίδας. Ο ίδιος, γνωρίζοντας παραγωγούς της περιοχής, έχει στραφεί προς τις αμυγδαλιές, και αναμένει το επόμενο διάστημα την άνθιση στις βρούβες. Προβληματίζεται για τις βροχοπτώσεις, καθώς, όπως εξηγεί, «αν δεν πέσουν, οι μέλισσες δεν θα έχουν τροφή από τα φυτά που βρίσκονται στην περιοχή». Όσον αφορά τις τιμές, ο κ. Πανάγου αναφέρει ότι «κυμαίνονται στα ίδια επίπεδα με τις περσινές που πουλήσαμε το προϊόν μας, με αυξημένο όμως το κόστος παραγωγής και ιδιαίτερα αυτό των μετακινήσεων».

Ενδιαφέρον παρουσιάζει η κρανιά

Ο Νίκος Κεραμάρης, ο οποίος έχει εγκαταστήσει τις κυψέλες του στην Παύλιανη Φθιώτιδας, εκτιμά ότι μέχρι τώρα οι βροχές δεν καλύπτουν τις ανάγκες των φυτών που ευδοκιμούν στην περιοχή. «Για αυτή την περίοδο, εξασφαλίζουμε μέρος των αναγκών της διατροφής των μελισσών από την ανθοφορία της κρανιάς. Οι μέλισσες προτιμούν τα φυτά που ανθίζουν την άνοιξη, εφόσον το επιτρέπουν οι καιρικές συνθήκες».

Αναφέρει, επίσης, ότι αυτή την περίοδο αναπτύσσεται ο πληθυσμός των μελισσών και απαιτείται προσοχή από τους μελισσοκόμους. Ιδιαίτερη, όμως, βαρύτητα ο κ. Κεραμάρης ρίχνει στο κόστος διαχείρισης των μελισσών, αλλά και των εισροών που απαιτούνται, ακόμα και για την τυποποίηση και τη συσκευασία του μελιού. Κλείνοντας, ο ίδιος αναφέρει ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα, τονίζοντας ότι «πριν από τρία χρόνια το βάζο του μελιού είχε 23 λεπτά και τώρα μόνο το καπάκι του αξίζει 20, ενώ το βάζο έχει φτάσει στα 60 λεπτά».