Τα προβλήματα και οι πολιτικές πνίγουν την αλιεία

Αφόρητοι οι περιορισμοί για τον κλάδο, ο οποίος αναμένεται να συρρικνωθεί και εξαιτίας των ανεμογεννητριών

«Αυτό που επικρατεί σε Ανατολική Μακεδονία και Θράκη στην παράκτια και τη μέση αλιεία είναι η απογοήτευση, και αν αποφασιστεί να γίνει απόσυρση δεν θα μείνει πάνω από το 15%-20% του αλιευτικού στόλου. Από τη μέση αλιεία δεν θα μείνει κανένα [αλιευτικό]». Αυτή είναι η εικόνα που δίνει ο πρόεδρος του Συλλόγου Αλιέων Αλεξανδρούπολης, Δημήτρης Σαρίκας, τονίζοντας ότι οι περιορισμοί είναι αφόρητοι και, αν δεν γίνει απόσυρση, στα λιμάνια θα μείνουν εγκαταλειμμένα αλιευτικά.

Αναφερόμενος στον προγραμματισμό για τα εθνικά πάρκα και τη σταδιακή απαγόρευση των μηχανότρατων σε όλες τις θαλάσσιες προστατευόμενες περιοχές έως το 2030, ο ίδιος εξηγεί τις συνέπειες. «Στην περιφέρειά μας, η περιοχή NATURA εκτείνεται από το Δέλτα του Έβρου μέχρι τον Νέστο σε όλα τα χωρικά μας ύδατα, ήτοι 6 ναυτικά μίλια. Εκεί θα απαγορεύεται η αλιεία. Θα αλιεύουμε στα διεθνή ύδατα, ανταγωνιζόμενοι έναν στόλο που δεν μπορούμε να τον αποτρέψουμε ούτε από τα δικά μας; Δημιουργούμε, επομένως, τις συνθήκες, ώστε οι συνάδελφοί μας από τη γειτονική χώρα να αλιεύουν παντού ανεξέλεγκτοι», καταγγέλλει.

Ο κ. Σαρίκας υπογραμμίζει ότι επί χρόνια οι περιορισμοί ορίζονταν ως επιταγές της ΕΕ, αλλά στην προκειμένη περίπτωση η εθνική πολιτική διαφοροποιείται από την ευρωπαϊκή. «Σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, δεν υπάρχουν επιστημονικές μελέτες και αποδείξεις που να αποδεικνύουν τη ζημιά που κάνει η μηχανότρατα σε περιοχές NATURA. Επομένως, δεν πρέπει να υπάρχει κανένας περιορισμός. Άρα, αγνοούμε την ΕΕ και ακολουθούμε τον κύριο [Τζο] Μπάιντεν, που θέλει να σώσει το περιβάλλον, όπως το έσωσε τόσα χρόνια η Αμερική».

Κατακόρυφη η μείωση του στόλου

Το παράδοξο είναι ότι η Αλεξανδρούπολη και η Μάκρη φιλοξενούν όλο τον χρόνο Τούρκους τουρίστες που έρχονται να απολαύσουν ποιοτικό ελληνικό ψάρι, τονώνοντας το τουριστικό ρεύμα. Ο ίδιος τονίζει ότι θα συνεχίσουν να τρώνε ψάρια, αλλά όχι ψαρεμένα από τους ντόπιους αλιείς.

«Από τις εννιά μηχανότρατες που έμειναν στην περιοχή, θα δουλέψουν τον Μάιο οι τέσσερις, γιατί οι πέντε σταμάτησαν. Σε όλη την Ελλάδα, οι καπετάνιοι δένουν τα σκάφη τους. Δεν μπορούν να καλύψουν τα έξοδα από τα καύσιμα, τα οποία συμπαρασύρουν όλα τα υπόλοιπα έξοδα». Ένα άλλο κρίσιμο ζήτημα είναι η έλλειψη αλιευμάτων. Παραδοσιακά, στο παρελθόν, τα αλιεύματα αυξάνονταν από την 1η Μάη, με συνέπεια οι τιμές να πέφτουν. Σήμερα, υπάρχει έλλειψη, άρα οι τιμές ανεβαίνουν.

«Έχουμε ξεπουλήσει το Θρακικό Πέλαγος στα τούρκικα αλιευτικά, που αλιεύουν όπως θέλουν εντός και εκτός ελληνικών χωρικών υδάτων», τονίζει. Τέλος, προσθέτει ότι το αλιευτικό πεδίο θα περιοριστεί και εξαιτίας των ανεμογεννητριών. «Δεν ενδιαφέρονται για τις 300 οικογένειες που ζουν από την αλιεία στο λιμάνι της Αλεξανδρούπολης», καταλήγει.