Βιομηχανική ντομάτα: Τιμές και κόστος «στριμώχνουν» τους παραγωγούς

Έντονος προβληματισμός επικρατεί στον αγροτικό κόσμο για την πορεία της βιομηχανικής ντομάτας κατά τη φετινή καλλιεργητική περίοδο, καθώς οι παραγωγοί βρίσκονται αντιμέτωποι με ένα δυσμενές οικονομικό περιβάλλον. Η πτώση των τιμών του τοματοπελτέ σε διεθνές επίπεδο μετακυλίεται ήδη στις τιμές παραγωγού, οι οποίες εμφανίζονται μειωμένες ακόμη και σε σύγκριση με πέρυσι. Την ίδια στιγμή, το κόστος παραγωγής καταγράφει σημαντική αύξηση, δημιουργώντας ένα ασφυκτικό πλαίσιο για τη βιωσιμότητα της καλλιέργειας.

Η συγκυρία αυτή αποδίδεται σε μεγάλο βαθμό στις διεθνείς εξελίξεις και, ιδιαίτερα, στις επιπτώσεις της γεωπολιτικής αστάθειας, που έχει οδηγήσει σε αυξήσεις στο κόστος ενέργειας, λιπασμάτων και λοιπών εισροών. Ως αποτέλεσμα, πολλοί παραγωγοί κάνουν λόγο για μια «παγίδα κόστους και τιμών», από την οποία είναι δύσκολο να διαφύγουν, ειδικά όταν έχουν ήδη δεσμευτεί με συμβόλαια προς τη μεταποιητική βιομηχανία.

Πελοπόννησος: Μειωμένες φυτεύσεις και συγκρατημένες προσδοκίες

Στις πρώιμες περιοχές της Πελοποννήσου, οι ενδείξεις για τη νέα καλλιεργητική περίοδο είναι αποθαρρυντικές. Σύμφωνα με τον Σωτήρη Κακαλέτρη, παραγωγό από τη Γαστούνη Ηλείας, «οι μεταφυτεύσεις αναμένεται να ξεκινήσουν στις αρχές Απριλίου, ωστόσο εκτιμάται ότι θα κινηθούν σε χαμηλότερα επίπεδα σε σχέση με πέρυσι. Η τιμή παραγωγού διαμορφώνεται περίπου στα 112,5 ευρώ ανά τόνο για τα 5 brix, επίπεδα που δεν επαρκούν για να καλύψουν το αυξημένο κόστος».

Ο κ. Κακαλέτρης τονίζει ότι «η καλλιέργεια της βιομηχανικής ντομάτας απαιτεί υψηλό κεφάλαιο και εντατική διαχείριση, γεγονός που καθιστά ακόμη πιο δύσκολη την επίτευξη κερδοφορίας υπό τις παρούσες συνθήκες», ενώ προσθέτει πως «τα περιθώρια κέρδους έχουν περιοριστεί δραστικά, οδηγώντας αρκετούς παραγωγούς σε σκέψεις μείωσης των εκτάσεων ή ακόμη και εγκατάλειψης της καλλιέργειας».

Μοναδικό θετικό στοιχείο για την περιοχή αποτελεί η επάρκεια αρδευτικού νερού, σε αντίθεση με πέρυσι, όταν οι ελλείψεις είχαν δημιουργήσει σημαντικά προβλήματα στην ανάπτυξη των καλλιεργειών.

Βοιωτία: Στροφή σε εναλλακτικές καλλιέργειες

Στην περιοχή της Κωπαΐδας, η εικόνα διαφοροποιείται, με αρκετούς παραγωγούς να στρέφονται προς το καλαμπόκι, εγκαταλείποντας τη βιομηχανική ντομάτα. Η απόφαση αυτή συνδέεται άμεσα με την αβεβαιότητα που επικρατεί γύρω από τις τιμές, αλλά και με το αυξημένο κόστος παραγωγής, που καθιστά την τομάτα λιγότερο ελκυστική.

Όπως επισημαίνει ο Γιώργος Ζυγογιάννης, παραγωγός από το Κάστρο Βοιωτίας: «Παραγωγοί που δεν είχαν δεσμευτεί με συμβόλαια φαίνεται να αξιοποιούν την ευελιξία αυτή, επιλέγοντας καλλιέργειες με χαμηλότερο ρίσκο».

Θεσσαλία: Εγκλωβισμός χωρίς διεξόδους

Στη Θεσσαλία, το πρόβλημα εμφανίζεται ακόμη πιο έντονο, καθώς οι παραγωγοί κάνουν λόγο για πλήρη απουσία οικονομικά βιώσιμων καλλιεργειών. Παρά τον προβληματισμό, οι περισσότεροι έχουν ήδη προχωρήσει σε παραγγελίες σποροφύτων, επιβεβαιώνοντας τον «αναγκαστικό χαρακτήρα» της επιλογής τους.

Ο πρόεδρος της Ομάδας Παραγωγών Βιομηχανικής Ντομάτας Καρδίτσας, Κώστας Αλεξίου, δηλώνει ότι «υπό τις παρούσες συνθήκες, η μόνη στρατηγική που απομένει είναι η βελτίωση της ποιότητας και η αύξηση των στρεμματικών αποδόσεων, προκειμένου να αντισταθμιστούν, έστω εν μέρει, οι απώλειες από τις χαμηλές τιμές και το υψηλό κόστος παραγωγής».

Την ίδια ώρα, οι διεθνείς αγορές δεν προσφέρουν ενθαρρυντικά μηνύματα. Οι τιμές του τοματοπελτέ παραμένουν στάσιμες, περιορίζοντας τα περιθώρια βελτίωσης των συμβολαιακών τιμών και εντείνοντας την πίεση τόσο στις βιομηχανίες όσο και στους παραγωγούς.

Ένα αβέβαιο μέλλον για τον κλάδο

Η φετινή χρονιά αναμένεται να αποτελέσει κρίσιμο σημείο για τη βιομηχανική ντομάτα στην Ελλάδα. Ο συνδυασμός χαμηλών τιμών, αυξημένου κόστους και περιορισμένων εναλλακτικών δημιουργεί ένα περιβάλλον υψηλού ρίσκου, που απειλεί τη βιωσιμότητα πολλών εκμεταλλεύσεων.