IFOAM Organics Europe: Στρατηγικό εργαλείο ανθεκτικότητας για τη νέα ΚΑΠ ο τομέας
Η αυξανόμενη γεωπολιτική αστάθεια και οι πιέσεις στις διεθνείς εφοδιαστικές αλυσίδες, όπως αυτές προέκυψαν πρόσφατα με το «κλείσιμο» των Στενών του Ορμούζ λόγω της κλιμακούμενης έντασης στη Μέση Ανατολή, αναδεικνύουν με όλο και μεγαλύτερη ένταση τις δομικές αδυναμίες του ευρωπαϊκού αγροδιατροφικού συστήματος, υποστηρίζουν τα βιολογικά κινήματα της Ευρώπης. Η εξάρτηση από εξωτερικές εισροές, όπως τα συνθετικά λιπάσματα που παράγονται με ορυκτά καύσιμα, αλλά και από τις παγκόσμιες αγορές, δημιουργεί ένα περιβάλλον αυξημένου ρίσκου για την παραγωγή τροφίμων, επισημαίνουν μέσα από την τοποθέτηση της IFOAM Organics Europe, στο πρόσφατο ενημερωτικό της δελτίο.
Σε αυτό το πλαίσιο, ο ευρωπαϊκός οργανισμός-ομπρέλα για τα βιολογικά προτείνει μια σαφή κατεύθυνση: Η μετάβαση σε ένα πιο ανθεκτικό αγροτικό μοντέλο να περνά μέσα από τη συστηματική ενίσχυση της βιολογικής γεωργίας. Δεδομένης της μειωμένης εξάρτησης από εξωτερικές συνθετικές εισροές, τα βιολογικά ενδείκνυνται, καθώς περιορίζουν την έκθεση τόσο στη μεταβλητότητα των τιμών ενέργειας όσο και στη διαθεσιμότητα κρίσιμων πόρων.
Ταυτόχρονα, η ισχυρή σύνδεση της βιολογικής παραγωγής με τοπικές και περιφερειακές εφοδιαστικές αλυσίδες ενισχύει την ανθεκτικότητα των αγροτικών οικονομιών, όπως έχει ήδη καταδειχθεί μετά την κρίση της πανδημίας. Παρά τα δεδομένα αυτά, η απόφαση να μην προχωρήσει το ευρωπαϊκό πλαίσιο για τα Βιώσιμα Συστήματα Τροφίμων καταγράφεται ως χαμένη ευκαιρία για τη συνολική αναδιάρθρωση του τομέα, υπογραμμίζεται.
Σε ό,τι αφορά τις προτάσεις για τη νέα ΚΑΠ, ο φορέας ζητά, πρώτον, τη θεσμοθέτηση της «αρχής της μη οπισθοδρόμησης», ώστε να διασφαλιστεί ότι η στήριξη προς τη βιολογική γεωργία θα παραμείνει, δεδομένου ότι το επίπεδο χρηματοδότησης παραμένει στη διακριτική ευχέρεια των κρατών-μελών. Επιπλέον, προτείνεται η υποχρεωτική δέσμευση του 30% των πόρων της ΚΑΠ για αγροπεριβαλλοντικά μέτρα, συμπεριλαμβανομένης της βιολογικής γεωργίας, ενισχύοντας έτσι τη σταθερότητα της χρηματοδότησης. Παράλληλα, τίθεται η ανάγκη καλύτερης σύνδεσης της βιολογικής παραγωγής με τις πολιτικές ανανέωσης των γενεών στον αγροτικό τομέα.
Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται και στον ρόλο των βιοκαλλιεργητών ως παρόχων υπηρεσιών οικοσυστημάτων. Τα οφέλη δεν περιορίζονται μόνο στο περιβάλλον, αλλά συνδέονται άμεσα με τη διασφάλιση της μελλοντικής παραγωγικότητας και, κατ’ επέκταση, με την οικονομική αξία του ίδιου του αγροδιατροφικού συστήματος, υποστηρίζει η IFOAM.
Με τις διαπραγματεύσεις για τον προϋπολογισμό και τη μορφή της νέας ΚΑΠ να παραμένουν ανοιχτές, το διακύβευμα είναι σαφές: η βιολογική γεωργία δεν αποτελεί απλώς μια περιβαλλοντική επιλογή, αλλά έναν στρατηγικό πυλώνα ανθεκτικότητας και αυτάρκειας.
