Σε κρίση οδηγείται ο τομέας του ελαιόλαδου στην ΕΕ

Οι δυσμενείς καιρικές συνθήκες που επικράτησαν το 2025 στους ελαιώνες ορισμένων σημαντικών παραγωγικών χωρών της ΕΕ (επίμονες βροχοπτώσεις στην Ισπανία κατά το στάδιο της συγκομιδής, ξηρασία, καύσωνες και προσβολές στην Ελλάδα), συνέβαλαν στην πτώση της παραγωγής ελαιόλαδου. Όπως προκύπτει από τις τελευταίες εκτιμήσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής (30/9/2026), η παραγωγή ελαιόλαδου στην ΕΕ προβλέπεται την εμπορική περίοδο 2025/26 (Οκτώβριος 2025-Σεπτέμβριος 2026) να περιοριστεί σε περίπου 2 εκατ. τόνους, παρουσιάζοντας μείωση ως προς την προηγούμενη (-4,9%) και σημαντικά μεγαλύτερη από τον μέσο όρο της προηγούμενης πενταετίας (-10,8%). Η πτώση θα προέλθει, κυρίως, από τη μείωσή της στην Ισπανία, ο όγκος της οποίας θα περιοριστεί την περίοδο 2025/26 σε 1,3 εκατ. τόνους (-8,4%), στην Ελλάδα σε 231 χιλ. τόνους (-19,8%) και σε μικρότερο βαθμό στην Πορτογαλία. Αντίθετα, άνοδος προβλέπεται στην Ιταλία, ο όγκος της οποίας θα ανέλθει σε 325 χιλ. τόνους (+31%).

Πτώση, εξάλλου, προβλέπεται στην κατανάλωση του προϊόντος, ο όγκος της οποίας θα περιοριστεί την περίοδο 2025/26 σε 1,45 εκατ. τόνους, σημειώνοντας μείωση ως προς την προηγούμενη (-3,9%) και πολύ μεγαλύτερη σε σύγκριση με τον μέσο όρο της προηγούμενης πενταετίας (-14,4%). Η πτώση θα προέλθει από τη μείωσή της στην Ελλάδα (-25,2%) και σε μικρότερο βαθμό στην Ιταλία, ενώ σημαντική άνοδός της αναμένεται στην Πορτογαλία. Φυσικά, το μερίδιο της κατανάλωσης ελαιόλαδου φαίνεται ότι θα παραμείνει συγκεντρωμένο στις τέσσερεις κυριότερες παραγωγικές χώρες της ΕΕ (Ισπανία, Ιταλία, Ελλάδα, Πορτογαλία), καλύπτοντας το μεγαλύτερο μέρος (78% την περίοδο 2025/26), αν και κάπως μικρότερο από την προηγούμενη, ενώ ανησυχία προκαλεί η σημαντική μείωσή της στις λοιπές, λιγότερο παραγωγικές χώρες της ΕΕ (-10,2%). Επιπλέον, αρνητική εξέλιξη αποτελεί η πρόβλεψη σημαντικής ανόδου των αποθεμάτων του προϊόντος στο τέλος της περιόδου 2025/26, ο όγκος των οποίων αναμένεται να ανέλθει σε 476 χιλ. τόνους (+28,3%).

Στο επίπεδο του εξωτερικού εμπορίου, σημειώνεται η μικρή βελτίωση των εξαγωγών ελαιόλαδου της ΕΕ προς τρίτες χώρες, ο όγκος των οποίων προβλέπεται την περίοδο 2025/26 να ανέλθει σε 758 χιλ. τόνους, παρουσιάζοντας οριακή μεταβολή ως προς την προηγούμενη, αλλά με έντονη μείωση σε σχέση με τον μέσο όρο της προηγούμενης πενταετούς περιόδου (-12,7%). Προς το παρόν πάντως, στο δεκάμηνο της εμπορικής περιόδου 2025/26 (Οκτώβριος 2025-Ιούλιος 2026), καταγράφεται πτώση των εξαγωγών ελαιόλαδου της ΕΕ στις ΗΠΑ, που αποτελούν, παραδοσιακά, τον κυριότερο προορισμό, ο όγκος των οποίων περιορίστηκε σε 201 χιλ. τόνους, παρουσιάζοντας σημαντική μείωση σε σύγκριση με το αντίστοιχο διάστημα της προηγούμενης περιόδου (-12%), ως συνέπεια της ανόδου των δασμών των ΗΠΑ στα ελαιοκομικά προϊόντα της ΕΕ από τον Αύγουστο του 2025 και έπειτα. Εντούτοις, οι εξαγωγικές επιχειρήσεις της ΕΕ κατάφεραν, έως ένα βαθμό, να ισορροπήσουν την απώλεια αυτή, ενισχύοντας τις εξαγωγές ελαιόλαδου σε ορισμένες άλλες αγορές, όπως στη Βραζιλία, τη δεύτερη σημαντικότερη χώρα προορισμού, που απορρόφησε ιδιαίτερα αυξημένο όγκο (75 χιλ. τόνοι, +29,7%), ενώ εντυπωσιακή ήταν η άνοδος και στην Κίνα (31 χιλ. τόνοι, +20,5%), με αποτέλεσμα να παραμείνει οριακή η μεταβολή στο συνολικό όγκο εξαγωγών του προϊόντος (-0,4%).

Σε κάθε περίπτωση όμως, επισημαίνεται η σημαντική μείωση της μέσης τιμής εξαγωγής, η οποία περιορίστηκε σε 5,6 ευρώ/κιλό (-13,6%), εξέλιξη που συνδέεται, μεταξύ άλλων, με την πτώση των τιμών του προϊόντος στην αγορά της ΕΕ. Χαρακτηριστική, εξάλλου, είναι η πολύ μεγάλη μείωση της μέσης τιμής (έξω από το ελαιοτριβείο) στο εξαιρετικά παρθένο ελαιόλαδο της Ιταλίας, η οποία από 723 ευρώ /100 κιλά τον Ιανουάριο του 2026, περιορίστηκε τον Σεπτέμβριο του τρέχοντος έτους σε 472 ευρώ/100 κιλά), καταγράφοντας πτώση κατά 50% και πλέον από τον αντίστοιχο μήνα του 2025.

Από την άλλη πλευρά, μεγάλη άνοδος προβλέπεται στις εισαγωγές ελαιόλαδου της ΕΕ, ο όγκος των οποίων θα ανέλθει την περίοδο 2025/26 σε 267 χιλ. τόνους, παρουσιάζοντας ιδιαίτερα έντονη αύξηση (+48%) και σημαντική σε σχέση με τον μέσο όρο της προηγούμενης πενταετούς περιόδου (+16%). Ήδη, στο δεκάμηνο της εμπορικής περιόδου 2025/26 οι εισαγωγές ελαιόλαδου στην ΕΕ ανήλθαν σε 233 χιλ. τόνους, αξίας 839 εκατ. ευρώ, με κυριότερο προμηθευτή την Τυνησία, που κάλυψε το μεγαλύτερο μέρος (182 χιλ. τόνοι, αξίας 661 εκατ. ευρώ), παρουσιάζοντας έντονη άνοδο σε σύγκριση με το αντίστοιχο διάστημα της προηγούμενης περιόδου στον όγκο (+45%) και μικρότερη στην αξία (+28%), λόγω της χαμηλής μέσης τιμής εισαγωγής. Ακολούθησαν με μικρότερες, αλλά σημαντικά αυξημένες ποσότητες, το Μαρόκο (29 χιλ. τόνοι, αξίας 95 εκατ. ευρώ) και η Αίγυπτος (9χιλ. τόνοι, 33 εκατ. ευρώ), ενώ στο σύνολό της, η μέση τιμή εισαγωγής ελαιόλαδου στην ΕΕ αν και περιορίστηκε σε 3,6 ευρώ/κιλό, κυμάνθηκε σε επίπεδο πολύ χαμηλότερο από την αντίστοιχη μέση εξαγωγική τιμή της (5,6 ευρώ/κιλό), με συνέπεια την περαιτέρω όξυνση του ανταγωνισμού στην Ευρωπαϊκή αγορά του προϊόντος.

Οι δυσμενείς αυτές εξελίξεις, σε συνδυασμό με τον περιορισμό της ζήτησης ελαιόλαδου στην αγορά της ΕΕ, με την έντονη πτώση των τιμών παραγωγού, με την άνοδο του κόστους παραγωγής λόγω της μεγάλης ανόδου των τιμών σε κρίσιμες εισροές (ενέργεια, λιπάσματα), αλλά και ενόψει της μεγάλης ανόδου των αποθεμάτων στο τέλος της εμπορικής περιόδου 2025/26, υποχρέωσαν την Ιταλία να ζητήσει στις 28/9/2026 από το Συμβούλιο Υπουργών Γεωργίας της ΕΕ την ενεργοποίηση των έκτακτων μέτρων του γεωργικού αποθεματικού (ιδιωτική αποθεματοποίηση ελαιόλαδου) για τη χρηματοδοτική στήριξη του τομέα. Ανάλογη πρωτοβουλία εξάλλου έχει ήδη ζητηθεί από τις οργανώσεις παραγωγών και συνεταιρισμών της Ισπανίας, η παραγωγή της οποίας, σύμφωνα με πρόσφατες εκτιμήσεις του Υπ. Γεωργίας της χώρας, προβλέπεται την περίοδο 2026/27 να ανέλθει σε 1,6 εκατ. τόνους, σημειώνοντας έντονη αύξηση σε σύγκριση με την προηγούμενη (+23%), ενώ σημαντική άνοδος αναμένεται και στην Ελλάδα, με πρόβλεψη παραγωγής της τάξεως των 300 χιλ. τόνων (+30%). Προς το παρόν πάντως, δεν έχει ανακοινωθεί κάποιο αντίστοιχο αίτημα από την πλευρά τoυ Υπ. Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων της χώρας.

Περιορίστηκε η εγχώρια παραγωγή ελαιόλαδου

Η εγχώρια παραγωγή ελαιόλαδου, προβλέπεται την εμπορική περίοδο 2025/26, σύμφωνα με τις τελευταίες εκτιμήσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, να περιοριστεί σε 231 χιλ. τόνους, παρουσιάζοντας σημαντική μείωση ως προς την περίοδο 2024/25 (-20%), αλλά και από τον μέσο όρο της προηγούμενης πενταετούς περιόδου (-13,3%).

Κυριότερο πάντως χαρακτηριστικό το τελευταίο διάστημα ήταν η έντονη αποκλιμάκωση της εγχώριας μηνιαίας τιμής σε όλες τις κατηγορίες ελαιόλαδου. Ειδικότερα, στο εξαιρετικά παρθένο ελαιόλαδο, η μέση εγχώρια μηνιαία τιμή του προϊόντος (έξω από το ελαιοτριβείο) από 442 ευρώ/100 κιλά τον Ιανουάριο του 2026 περιορίστηκε τον Σεπτέμβριο του τρέχοντος έτους σε 360 ευρώ/100 κιλά, βρισκόμενη σε πολύ χαμηλότερο επίπεδο από τον αντίστοιχο μήνα του 2025 (-19%), αλλά και από το μέσο κόστος παραγωγής. Παράλληλα, η κατανάλωση του προϊόντος στην εγχώρια αγορά προβλέπεται την περίοδο 2025/26 να περιοριστεί σε περίπου 90 χιλ. τόνους, παρουσιάζοντας έντονη μείωση ως προς την περίοδο 2024/25 (-25%), αλλά και σε σχέση με τον μέσο όρο της προηγούμενης πενταετούς περιόδου (-14,9%).

Στο πεδίο του εξωτερικού εμπορίου, σε ετήσια βάση, σημειώνεται η σημαντική άνοδος των εξαγωγών ελαιόλαδου της χώρας, που ανήλθαν το 2025 σε 172,4 χιλ. τόνους, παρουσιάζοντας έντονη αύξηση ως προς το προηγούμενο έτος στον όγκο (+45,5%), αλλά με μείωση της αξίας που περιορίστηκε σε 918,9 εκατ. ευρώ, ως συνέπεια της πτώσης της μέσης τιμής εξαγωγής σε όλες τις επιμέρους κατηγορίες του προϊόντος, αλλά και στο σύνολό τους. Το εξαιρετικά παρθένο ελαιόλαδο κάλυψε, εκ νέου, το μεγαλύτερο μέρος του συνολικού όγκου και της αξίας των εξαγωγών της χώρας, παρουσιάζοντας έντονη άνοδο στον όγκο που ανήλθε το 2025 σε 143 χιλ. τόνους (+48,3%), ενώ οριακή ήταν μεταβολή στην αξία λόγω της έντονης μείωση της μέσης τιμής εξαγωγής, που περιορίστηκε σε 5,7 ευρώ/κιλό, σημειώνοντας πτώση της τάξεως του 33%.

Η Ιταλία αποτέλεσε εκ νέου την κυριότερη χώρα προορισμού, με σημαντική άνοδο των εξαγωγών της χώρας (σε βυτία), ο όγκος των οποίων ανήλθε το 2025 σε 92,7 χιλ. τόνους (+63%), αξίας 450 εκατ. ευρώ, αλλά με έντονη μείωση της μέσης τιμής εξαγωγής σε 4,9 ευρώ/κιλό έναντι των 7,2 ευρώ/κιλό του 2024. Σημαντική, επίσης, ήταν η άνοδος των εξαγωγών του προϊόντος στη Γερμανία, που εξακολουθεί να αποτελεί τη δεύτερη σημαντικότερη χώρα προορισμού (13 χιλ. τόνοι, +23,5%), ενώ ακόμα μεγαλύτερη ήταν η αύξηση του όγκου στον Καναδά (+69%) και την Πολωνία (+44%), αλλά και σε τέσσερεις επιπλέον χώρες (Αυστρία, Ην. Βασίλειο, Ελβετία, Γαλλία), με ποσοστά μεγαλύτερα του 30%.

Οι ΗΠΑ αποτέλεσαν τον τρίτο κυριότερο προορισμό των ελληνικών εξαγωγών στο εξαιρετικά παρθένο ελαιόλαδο, που ανήλθαν το 2025 σε 8,8 χιλ. τόνους, παρουσιάζοντας σημαντική άνοδο στον όγκο (+29,3%), αλλά με πτώση της αξίας που περιορίστηκε σε 62 εκατ. ευρώ (-8,6%) λόγω της μειωμένης μέσης τιμής εξαγωγής. Στη συνέχεια όμως και ειδικότερα στο διάστημα των δέκα πρώτων μηνών της εμπορικής περιόδου 2025/26 (Οκτώβριος 2025-Ιούλιος 2026), σε σύγκριση με το αντίστοιχο διάστημα της προηγούμενης, καταγράφεται πτώση των ελληνικών εξαγωγών εξαιρετικά παρθένου ελαιόλαδου στις ΗΠΑ, ο όγκος των οποίων περιορίστηκε σε 7.329 τόνους, παρουσιάζοντας μείωση (-4,1%), κυρίως εξαιτίας της ανόδου του δασμού των ΗΠΑ, ενώ μεγαλύτερη ήταν η πτώση της αξίας (-11,7%), μιας και η μέση τιμή εξαγωγής περιορίστηκε σε 7 ευρώ/κιλό (-7,9%).

Εντούτοις, θετική εξέλιξη αποτέλεσε η έντονη άνοδος των εξαγωγών του προϊόντος σε άλλες χώρες, όπως στη Νότια Κορέα, το Ην. Βασίλειο και την Ελβετία, με αποτέλεσμα ο συνολικός όγκος εξαγωγών της χώρας στο εξαιρετικά παρθένο ελαιόλαδο να ανέλθει στο αναφερόμενο διάστημα σε 18,5 χιλ. τόνους, σημειώνοντας θετική μεταβολή, έστω και οριακή (+0,3%). Βέβαια, το μερίδιο της Ελλάδος στις εξαγωγές εξαιρετικά παρθένου ελαιόλαδου στις ΗΠΑ παραμένει περιορισμένο σε σύγκριση με εκείνο της Ισπανίας και της Ιταλίας. Ειδικότερα, στο δεκάμηνο της εμπορικής περιόδου 2025/26, το μερίδιο των ελληνικών εξαγωγών του προϊόντος προς τις ΗΠΑ αποτέλεσε το 5,2% των συνολικών εξαγωγών της ΕΕ, βρισκόμενο σε μεγάλη απόσταση από τα μερίδια της Ισπανίας (52,3%) και της Ιταλίας (40,4%), αλλά με υψηλότερη μέση τιμή εξαγωγής (7 ευρώ/κιλό) από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο (6,1 ευρώ/κιλό).

Γενικότερα πάντως, η σημαντική μείωση της εγχώριας παραγωγής ελαιόλαδου, οι πολύ χαμηλές τιμές παραγωγού, που κινούνται πλέον σε επίπεδο μικρότερο από το κόστος παραγωγής, η έντονη μείωση των εξαγωγών και της κατανάλωσης, σε συνδυασμό με την μεγάλη άνοδο του κόστους παραγωγής εξαιτίας της έντονης ανόδου των τιμών σε ορισμένες κρίσιμες εισροές (ενέργεια, λιπάσματα), έχουν ήδη δημιουργήσει ασφυκτικές συνθήκες στην παραγωγική πλευρά του τομέα, με ισχυρό αρνητικό αντίκτυπο στο εισόδημα των παραγωγών, ενώ η κατάσταση αναμένεται να επιδεινωθεί στη συνέχεια, ενόψει της προβλεπόμενης σημαντικής ανόδου της παραγωγής του προϊόντος την περίοδο 2026/27.

Μειωμένη η παραγωγή και οι εξαγωγές επιτραπέζιων ελιών στην ΕΕ

Στις επιτραπέζιες ελιές η ΕΕ, αν και αντιμετωπίζει έντονο ανταγωνισμό από ορισμένες σημαντικές παραγωγικές χώρες, εξακολουθεί να διατηρεί σημαντικό μερίδιο στην παγκόσμια παραγωγή (29% την περίοδο 2025/26). Ωστόσο, η παραγωγή επιτραπέζιων ελιών στην ΕΕ, σύμφωνα με πρόσφατες εκτιμήσεις (στοιχεία Ευρωπαϊκής Επιτροπής, 29/9/2026) προβλέπεται την εμπορική περίοδο 2025/26 (Σεπτέμβριος 2025-Αύγουστος 2026) να περιοριστεί σε 856 χιλ. τόνους, παρουσιάζοντας μείωση ως προς την περίοδο 2024/25 (-3,6%), αν και παραμένει κάπως μεγαλύτερη από το μέσο όρο της προηγούμενης πενταετούς περιόδου (+3,1%).

Η κάμψη θα προέλθει, κυρίως, από την Ισπανία, ο όγκος της οποίας προβλέπεται να περιοριστεί σε 503 χιλ. τόνους (-6%), ενώ μικρή άνοδος αναμένεται στην Ελλάδα (+2%). Αθροιστικά, οι δύο αυτές χώρες θα καλύψουν το μεγαλύτερο μέρος της παραγωγής του προϊόντος (87%), ενώ το υπόλοιπο θα προέλθει κυρίως από την Ιταλία και κατά ένα μικρότερο μέρος από την Πορτογαλία.

Στο πεδίο του εξωτερικού εμπορίου σημειώνεται η έντονη άνοδος των εισαγωγών επιτραπέζιων ελιών στην ΕΕ, ο όγκος των οποίων ανήλθε την περίοδο 2025/26 σε 182 χιλ. τόνους, αξίας 325 εκατ. ευρώ, σημειώνοντας έντονη άνοδο στον όγκο (+19,4%), αλλά πολύ μικρότερη στην αξία (+3,9%), κυρίως εξαιτίας της πτώσης της μέσης τιμής εξαγωγής, που περιορίστηκε σε 1,8 ευρώ/κιλό (-13%). Τρείς χώρες (Μαρόκο, Τουρκία, Αίγυπτος) αποτέλεσαν, εκ νέου, τους βασικούς προμηθευτές της ΕΕ, καλύπτοντας το μεγαλύτερο μέρος (87% του όγκου), με μειωμένες και πολύ χαμηλές τιμές, ιδιαίτερα από την πλευρά της Αιγύπτου, προξενώντας πλήγμα στην ανταγωνιστικότητα του τομέα.

Από την άλλη πλευρά, οι εξαγωγές επιτραπέζιων ελιών της ΕΕ προς τρίτες χώρες περιορίστηκαν την περίοδο 2025/26 σε 407 χιλ. τόνους, αξίας 1.227 εκατ. ευρώ, σημειώνοντας μείωση ως προς την προηγούμενη στον όγκο και την αξία (-3,5% και -3,7% αντίστοιχα). Οι ΗΠΑ, αποτέλεσαν εκ νέου την κυριότερη χώρα προορισμού με όγκο 132 χιλ. τόνων, αξίας 469 εκατ. ευρώ, μεγέθη αισθητά μειωμένα (-7% και -8% αντίστοιχα), κυρίως εξαιτίας της ανόδου των δασμών στα προϊόντα ευρωπαϊκής προέλευσης. Μειωμένες εξάλλου ήταν οι εξαγωγές της ΕΕ στη Σαουδική Αραβία, τον Καναδά και την Αυστραλία, ενώ αντίθετα άνοδος καταγράφεται σε άλλες χώρες, όπως στη Ρωσία, την Ουκρανία και την Ελβετία. Σημειώνεται πάντως σταθερότητα στη μέση τιμής εξαγωγής, η οποία κυμάνθηκε στο ίδιο σχεδόν επίπεδο (3 ευρώ/κιλό), ενώ καλύτερες αγορές, από άποψη υψηλότερης τιμής εξαγωγής, παραμένουν οι ΗΠΑ και η Ελβετία.

Η Ισπανία και η Ελλάδα, καλύπτουν, παραδοσιακά, το μεγαλύτερο μέρος των εξαγωγών επιτραπέζιας ελιάς στις ΗΠΑ, ενώ το υπόλοιπο προέρχεται από την Ιταλία. Ειδικότερα, το μεγαλύτερο μέρος του όγκου προέρχεται από την Ισπανία (60 χιλ. τόνοι, με ποσοστό 45%) και ακολουθεί η Ελλάδα (47 χιλ. τόνοι, με ποσοστό 36%). Ωστόσο, σε όρους αξίας προηγείται η Ελλάδα (202 εκατ. ευρώ) λόγω της πολύ υψηλότερης μέσης τιμής εξαγωγής (4,3 ευρώ/κιλό) από την αντίστοιχη της Ισπανίας (2,9 ευρώ/κιλό). Επιπλέον, ο όγκος των ελληνικών εξαγωγών προς τις ΗΠΑ παρουσίασε οριακά θετική μεταβολή την περίοδο 2025/26 σε σύγκριση με την προηγούμενη (+1,5%), ενώ αντίθετα σημαντική ήταν η μείωση της Ισπανίας (-9,6%), μιας και όπως είναι γνωστό οι δασμοί των ΗΠΑ στα ισπανικά προϊόντα παραμένουν υψηλότεροι των ελληνικών.

Κρίσιμο το ζήτημα της πτώσης των τιμών παραγωγού

Η εγχώρια παραγωγή επιτραπέζιας ελιάς, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, προβλέπεται το 2025 να ανέλθει σε 243 χιλ. τόνους, παρουσιάζοντας μικρή άνοδο ως προς το προηγούμενο έτος (+2%) και πολύ μεγαλύτερη από τον μέσο όρο της πενταετίας 2020-2024 (+12,6%). Σημαντική όμως ήταν η άνοδος των ελληνικών εξαγωγών στις τρείς κυριότερες κατηγορίες του προϊόντος, ο όγκος των οποίων ανήλθε το 2025 σε περίπου 272 χιλ. τόνους, αξίας 847 εκατ. ευρώ, παρουσιάζοντας ως προς το 2024 έντονη άνοδο στον όγκο (+22%) και μικρότερη στην αξία (+9%) λόγω της μείωσης της μέσης τιμής εξαγωγής.

Όπως φαίνεται, οι παρασκευασμένες ελιές (συσκευασμένες και εκπυρηνωμένες ή ολόκληρες ελιές, διατηρημένες χωρίς ξύδι) εξακολουθούν να αποτελούν το κυριότερο προϊόν, καλύπτοντας το συντριπτικά μεγαλύτερο μέρος (90% του όγκου), με σημαντική αύξηση στον όγκο (+20%) και μικρότερη στην αξία (+8%) λόγω της κάμψης της μέσης τιμής εξαγωγής (3,1 ευρώ/κιλό) σε σύγκριση με το 2024 (3,4 ευρώ/κιλό). Οι ΗΠΑ αποτέλεσαν εκ νέου τον κυριότερο προορισμό της χώρας και μάλιστα, όπως αναφέρθηκε προηγούμενα, στο διάστημα της περιόδου 2025/26 οι εξαγωγές του προϊόντος ανήλθαν σε 47 χιλ. τόνους, αξίας 202 εκατ. ευρώ, παρουσιάζοντας θετική μεταβολή, με μικρή κάμψη της μέσης τιμής εξαγωγής (4,3 ευρώ/κιλό) από την αντίστοιχη της προηγούμενης περιόδου (4,5 ευρώ/κιλό).

Ωστόσο, στην έναρξη της τρέχουσας περιόδου συγκομιδής, προκλήθηκε αναστάτωση στον τομέα από την αναίτια επιδίωξη των φορέων της μεταποίησης να περιορίσουν δραστικά τις τιμές παραγωγού στην επιτραπέζια ελιά, με προσχήματα (βλ. Δελτίο Τύπου Πανελλήνιας Ένωσης Μεταποιητών-ΠΕΜΕΤΕ, 8/9/2026), όπως η “ανεπάρκεια της ζήτησης”, η “μείωση των εξαγωγών”, τα “αυξημένα αποθέματα” στην πράσινη ελιά Χαλκιδικής κ.α. Πραγματικά, οι πρώτοι τιμοκατάλογοι μεταποιητικών εταιρειών διαμόρφωσαν στη βασική κατηγορία (έως 110 τεμάχια) τιμή εκκίνησης (1,10 ευρώ/κιλό), μειωμένη κατά 40% από την αντίστοιχη της περυσινής περιόδου (1,80 ευρώ/κιλό), με συνέπεια την έντονη διαμαρτυρία εκ μέρους της Πανελλήνιας Ένωσης Αγροτικών Συνεταιρισμών και Ομάδων Παραγωγών Επιτραπέζιας Ελιάς- ΠΕΑΣΟΕΠΕ (βλ. Δελτίο Τύπου, 21/9/2026), που απέρριψε όλες τις αιτιάσεις της μεταποίησης, καλώντας τους παραγωγούς σε δυναμικές διεκδικήσεις.

Τελικά, ολοκληρώθηκε η συγκομιδή της ποικιλίας της πράσινης ελιάς Χαλκιδικής, που όπως είναι γνωστό αντιπροσωπεύει το 50% της εγχώριας παραγωγής, με πολύ χαμηλή μέση τιμή παραγωγού στα μεγάλα μεγέθη (1,20 ευρώ/κιλό), μειωμένη κατά 33% και πλέον ως προς την περυσινή. Εντύπωση πάντως προκαλεί η έλλειψη ενδιαφέροντος για την κρίση που προέκυψε από την πλευρά της πολιτικής ηγεσίας του Υπ. Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων της χώρας (και των υπηρεσιών του), που όφειλε να συγκεντρώσει τα απαραίτητα παραγωγικά και εμπορικά στοιχεία, να τεκμηριώσει τα επιχειρήματα των παραγωγών, να πραγματοποιήσει τις αναγκαίες παρεμβάσεις και τελικά να πείσει τους φορείς της μεταποίησης να αναλάβουν τις ευθύνες τους, γνωρίζοντάς τους ότι οι αθέμιτες εμπορικές πρακτικές συνεπάγονται και κυρώσεις. Δυστυχώς όμως, το ισχυρό συγκριτικό πλεονέκτημα του τομέα, με τη σημαντική ενίσχυση των εξαγωγών σε αντίθεση με τη μείωσή τους στην ΕΕ, αλλά και με τις πολύ υψηλότερες τιμές των εγχώριων προϊόντων στη διεθνή αγορά από τις αντίστοιχες της Ισπανίας, δεν αξιοποιήθηκε, για μια ακόμα φορά, προς όφελος των παραγωγών.