Οι ανεύθυνες πρακτικές κάποιων στην αγορά της βρώσιμης ελιάς

γράφει ο Νίκος Λάππας

-Διαφήμιση-

Η βρώσιμη ελιά αποτελεί ένα από τα εμβληματικά μας προϊόντα. Η αξία της σε τιμές παραγωγού μια καλή χρονιά αγγίζει, για παράδειγμα, τα 250 εκατομμύρια ευρώ, ενώ οι εξαγωγές της το μισό δισεκατομμύριο, καθιστώντας την Ελλάδα τέταρτο παίκτη της παγκόσμιας αγοράς. Την περασμένη περίοδο, η ελλιπέστατη δακοκτονία είχε ως αποτέλεσμα, εκτός των άλλων, τη μειωμένη παραγωγή. Η εξέλιξη αυτή οδήγησε αρκετούς παραγωγούς, ειδικά της ποικιλίας τύπου Καλαμών, να κρατούν αποθηκευμένο το προϊόν τους στις κάδες, προσδοκώντας ότι η τιμή θα αγγίξει ακόμη και τα 3 ευρώ το κιλό, όπως συνέβη και πριν από έναν χρόνο.

Μέσα σε αυτό το κλίμα, κάποιοι προσπαθούν να «οδηγήσουν» την παραγωγή αυτή στην αγορά, προσφέροντας στους αγρότες τιμές 2,2 ευρώ ανά κιλό για τα 200 τεμάχια. Όλα αυτά, βέβαια, είναι καλώς καμωμένα και στη λογική της προσφοράς και της ζήτησης που διαμορφώνουν την αγορά.

Το πρόβλημα όμως εμφανίζεται, και είναι ιδιαίτερα μεγάλο, όταν κάποιοι χρησιμοποιούν αθέμιτες πρακτικές για να πιέσουν τον αγρότη να πουλήσει. Έτσι, το τελευταίο διάστημα, έχει εμφανιστεί μικρός αριθμός εμπόρων και επιχειρήσεων που καλεί τον αγρότη να πουλήσει, γιατί «υπάρχει κίνδυνος να του μείνει η παραγωγή αδιάθετη». Ο λόγος, κατά τη γνώμη τους πάντα, ότι οι λανθασμένες πρακτικές δακοκτονίας της προηγούμενης χρονιάς έχουν οδηγήσει σε προϊόντα με υπολειμματικότητα φυτοφαρμάκων.

Όπως καταγράφει το ρεπορτάζ της «ΥΧ», το Μπενάκειο Φυτοπαθολογικό Ινστιτούτο, που είναι ο αρμόδιος φορέας ελέγχου για λογαριασμό της Ελλάδας και της ΕΕ, δεν έχει καταγράψει κάτι το ασυνήθιστο το περασμένο έτος. Η ΔΑΟΚ Μεσολογγίου, επίσης, έχει καταγράψει μόλις ένα τέτοιο συμβάν.

Ίσως, λοιπόν, βρισκόμαστε μπροστά σε μια ιδιαίτερα ανεύθυνη πρακτική κάποιων, οι οποίοι δεν διστάζουν να χρησιμοποιήσουν τα πιο καιροσκοπικά μέσα, που θέτουν σε κίνδυνο ακόμη και τις προοπτικές ενός τόσο σπουδαίου προϊόντος και που αποτελούν απειλή για τον πρωτογενή τομέα, την υγιή επιχειρηματικότητα, την εξωστρέφεια. Και είναι ιδιαίτερα ευχάριστο που αυτοί οι λίγοι βρίσκουν απέναντί τους την πλειονότητα των αγροτών και των επιχειρήσεων της βρώσιμης ελιάς.

-Διαφήμιση-