Μεσσηνία: Η φερτάρδευση στο προσκήνιο σαν μοναδική διέξοδος για τα απόβλητα των ελαιοτριβείων
Το ζήτημα της διαχείρισης των υγρών αποβλήτων των ελαιοτριβείων βρέθηκε στο επίκεντρο εκδήλωσης – συζήτησης που πραγματοποιήθηκε στην Κυπαρισσία, με πρωτοβουλία της Ομάδας Περιβαλλοντικών Δράσεων Κυπαρισσίας. Το αποτέλεσμα ήταν να ακουστούν προτάσεις και ιδέες που έφεραν μια νότα αισιοδοξίας για την ελαχιστοποίηση της ρύπανσης από τα υγρά απόβλητα των ελαιοτριβείων.
Ο πρόεδρος του Συνδέσμου Ελαιοτριβείων Μεσσηνίας, Γιάννης Ηλιάδης, φρόντισε από την αρχή να ξεκαθαρίσει ότι τόσο ο ίδιος όσο και οι συνάδελφοί του είναι πρόθυμοι για μια διαρκή συνεργασία, ώστε να βρεθεί λύση. Παράλληλα, τόνισε ότι ο εκσυγχρονισμός των ελαιοτριβείων αποτελεί τον καλύτερο σύμμαχο για το περιβάλλον, αφού μειώνει σημαντικά την κατανάλωση νερού και, κατά συνέπεια, τη δημιουργία αποβλήτων.
Ο γεωπόνος-βιοτεχνολόγος και υπεύθυνος των προγραμμάτων έρευνας και ανάπτυξης στον ΕΛΓΟ-ΔΗΜΗΤΡΑ, Παναγιώτης Κάτσαρης, δήλωσε ότι: «Το πρόβλημα υπάρχει εδώ και χρόνια, γιατί ένα μέρος των ελαιοτριβείων είναι τριφασικά και οι αποδέκτες των αποβλήτων είναι υδάτινοι. Υπάρχει λύση και φυσικά υπάρχει και η σχετική νομοθεσία. Η μέθοδος λέγεται λίπανση και άρδευση ταυτόχρονα και, με αυτόν τον τρόπο, μπορεί να λυθεί οριστικά το πρόβλημα. Αυτό που χρειάζεται, εκτός από τη νομοθετική ρύθμιση, είναι και πολιτική βούληση, ώστε να δοθούν κίνητρα για τη μεταφορά μεγάλου όγκου αποβλήτων στα χωράφια που θα δικτυωθούν γύρω από τα ελαιοτριβεία.
Εάν υπάρξει τέτοια δικτύωση, η χώρα θα γλιτώνει μεγάλα ποσά που ξοδεύονται σήμερα για την εισαγωγή λιπασμάτων. Για τη μεταφορά χρειάζεται φυσικά ένα σύστημα αγωγών. Από τα πειράματα που έχουμε κάνει ως ΕΛΓΟ-ΔΗΜΗΤΡΑ αποδείχθηκε ότι, όπου οι παραγωγοί πήραν αυτά τα υγρά, ήταν πάρα πολύ ικανοποιημένοι. Το πρόβλημα, μετά τη λήξη των προγραμμάτων, είναι το κόστος και η μεταφορά. Έτσι, για να λυθεί το πρόβλημα, θα μπορούσαν να επιδοτηθούν τα ελαιοτριβεία για τη μεταφορά των υγρών παραπροϊόντων με συγκεκριμένες τεχνολογίες».
Αξίζει να σημειωθεί ότι ο διευθυντής της ΔΑΟΚ Τριφυλίας, Βασίλης Τσολονδρές, ανέφερε πως στην Τριφυλία λειτουργούν 69 ελαιοτριβεία, δύο και τριών φάσεων, καθώς και ότι και οι δύο μέθοδοι είναι αποδεκτές από την πολιτεία. Όπως σημείωσε, η ελαιοκαλλιέργεια αποτελεί βασικό πυλώνα της τοπικής οικονομίας, καθώς η Τριφυλία μπορεί να διαθέτει το 30% των ελαιοδέντρων του νομού, ωστόσο παράγει το 40% του ελαιολάδου. Από τα 69 ελαιοτριβεία της περιοχής, τα 39 είναι διφασικά και τα 30 τριφασικά.
Ο γεωπόνος και τέως προϊστάμενος της ΔΑΟΚ Τριφυλίας, Αντώνης Παρασκευόπουλος, επεσήμανε ότι: «Στη Νότια Τριφυλία τα ελαιοτριβεία είναι διφασικά και η πυρήνα μεταφέρεται στη βιομηχανική ζώνη, αλλά έτσι δεν λύνεται το πρόβλημα. Απλώς δημιουργούμε εστιακά προβλήματα και επιβάρυνση της περιοχής με τα υγρά απόβλητα.
Αντίθετα, στα τριφασικά ελαιοτριβεία τα υγρά απόβλητα έχουν αδειοδοτηθεί για συγκεκριμένους αποδέκτες, αλλά κάποιες φορές δεν τηρούνται οι προϋποθέσεις, με αποτέλεσμα να δημιουργούνται προβλήματα στα ποτάμια ή στη θάλασσα. Για αυτό πρότεινα να χρησιμοποιείται ορισμένη ποσότητα κατσίγαρου (λιοζούμι) στο ελαιόδεντρο και, με βάση μια συγκεκριμένη αναλογία, να καλύπτονται οι ανάγκες των ελαιόδεντρων.
Η φερτάρδευση (υδρολίπανση) με κατσίγαρο είναι μια εγκεκριμένη μέθοδος επαναχρησιμοποίησης των υγρών αποβλήτων ελαιουργείου ως φυσικό λίπασμα. Ο κατσίγαρος είναι εξαιρετικά πλούσιος σε κάλιο (έως 170 kg/ha), άζωτο (70-90 kg/ha), φώσφορο και οργανική ουσία (3.600-4.000 kg/ha)».
