Ο πρώτος μήνας στο ΥΠΑΑΤ

Γράφει ο Νίκος Λάππας

-Διαφήμιση-

Εάν υπάρχει κάτι που επαναλαμβάνεται σχεδόν «μονότονα» στις δηλώσεις της νέας ηγεσίας του ΥΠΑΑΤ μετά από κάθε συνάντησή της με διάφορους φορείς της αγροδιατροφής, είναι αυτό που τόνισε και ο πρωθυπουργός κατά την επίσκεψή του στο υπουργείο. Ότι, δηλαδή, η αύξηση του εισοδήματος του αγρότη και η διευκόλυνση της μετάβασης σε μία «έξυπνη γεωργία», που αυξάνει την προστιθέμενη αξία των προϊόντων μέσα στα νέα δεδομένα της κλιματικής αλλαγής, αποτελούν τις κεντρικές και αλληλοσυμπληρούμενες επιλογές της κυβέρνησης.

Ειδικά το τελευταίο, δηλαδή η βαρύτητα του περιβάλλοντος, μάλλον φαίνεται να «ξάφνιασε» τους Βορίδη-Σκρέκα στην πρώτη τους συμμετοχή στο Συμβούλιο Υπουργών στις Βρυξέλλες, λίγες ημέρες μετά την ανάληψη των καθηκόντων τους. Έχει γίνει πλέον σαφές ότι εάν μέχρι σήμερα ο Ευρωπαίος αγρότης λαμβάνει ενισχύσεις για να προστατεύει το περιβάλλον, με τη νέα ΚΑΠ θα χρειαστεί να κάνει πολύ περισσότερα για αυτό, όχι για να εισπράξει περισσότερα, αλλά για να εξασφαλίσει ότι η μείωση αυτών που παίρνει θα είναι περιορισμένη. Κι αυτό γιατί υπολογίζεται ότι ο πρωτογενής τομέας στο σύνολό του ευθύνεται για το 23% των εκπομπών των αερίων του θερμοκηπίου.

Η μετατροπή του, λοιπόν, από πρόβλημα σε μέρος της λύσης του προβλήματος, μπορεί να επέλθει πρωτίστως από την ενσωμάτωση της καινοτομίας και της γνώσης στην παραγωγή και, κατ’ επέκταση, σε ριζικές αλλαγές των καλλιεργητικών πρακτικών. Γι’ αυτούς ακριβώς τους λόγους, τα παραπάνω εντάσσονται στον πυρήνα της νέας ΚΑΠ, αλλά αποτελούν πλέον και πρόταγμα εταίρων της αγροδιατροφικής αλυσίδας.

Ενδεικτικό παράδειγμα οι απόψεις της διευθύντριας του Διεθνούς Συνδέσμου Λιπασμάτων, που παρουσιάζονται στην «ΥΧ», ότι είναι δυνατόν να μειωθεί η χρήση των λιπασμάτων και να αξιοποιηθούν οι καινοτομίες και τα νέα ψηφιακά μέσα, που θα κάνουν τη λίπανση πολύ πιο αποδοτική.

Εκτός, όμως όλων αυτών, ο πρωτογενής τομέας είναι ταυτόχρονα και θύμα που δοκιμάζεται και πλήττεται από την κλιματική αλλαγή. Η υλοποίηση του Εθνικού Σχεδίου Δράσης, που αποτελεί διεθνή υποχρέωση της χώρας, πρέπει να βγει από τα συρτάρια που βρίσκεται και να αποτελέσει κεντρική πολιτική της χώρας. Κρίσιμο συστατικό στοιχείο αυτής της πολιτικής αποτελούν η εξέταση και η θέσπιση ενός νέου συστήματος ασφάλισης της παραγωγής.

Γι’ αυτούς τους λόγους, η «ΥΧ» ανοίγει σήμερα το μεγάλο θέμα του ΕΛΓΑ και του ασφαλιστικού τοπίου στα νέα δεδομένα.

-Διαφήμιση-