Ίσκα: Τα drones στη μάχη κατά της ασθένειας στους ευρωπαϊκούς αμπελώνες

Μια από τις πιο καταστροφικές ασθένειες των αμπελιών, η Ίσκα βρίσκεται τα τελευταία χρόνια στο επίκεντρο ερευνητικών προσπαθειών στην Ευρώπη. Στην κοιλάδα του Μοζέλα στο Λουξεμβούργο, μια καινοτόμος πρωτοβουλία αξιοποιεί τεχνολογίες τηλεπισκόπησης με drones για να βοηθήσει τους αμπελουργούς να εντοπίζουν έγκαιρα τα συμπτώματα και να προστατεύουν την παραγωγή τους.

Το πρόγραμμα MonESCA, που υλοποιείται από το Ινστιτούτο Επιστήμης και Τεχνολογίας του Λουξεμβούργου, μετατρέπει πέντε χρόνια ανάλυσης δεδομένων σε πρακτικές οδηγίες και εκπαιδευτικά εργαλεία για τον αμπελουργικό κλάδο. Η ίσκα είναι μια μυκητολογική ασθένεια του κορμού που προσβάλλει το ξύλο των φυτών, προκαλώντας σταδιακή εξασθένηση των αμπελιών και σημαντικές απώλειες στην παραγωγή. Παρότι είναι γνωστή στη Μεσόγειο, η παρουσία της στους αμπελώνες του Λουξεμβούργου είναι σχετικά πρόσφατη.

Τα τελευταία 30 έως 35 χρόνια, ωστόσο, η εξάπλωσή της έχει αρχίσει να απασχολεί σοβαρά τους παραγωγούς της περιοχής. Η περιοχή της κοιλάδας του Μοζέλα είναι διεθνώς γνωστή για τα ποιοτικά κρασιά της και η υγεία των αμπελώνων αποτελεί βασικό πυλώνα της τοπικής οικονομίας. Η ίσκα, η οποία προκαλεί σοβαρές βλάβες στο ξύλο, τα φύλλα και τα σταφύλια, απειλεί άμεσα αυτή την παραγωγική βάση. Σε έρευνα που πραγματοποιήθηκε στην αρχή του προγράμματος MonESCA, το 60% των αμπελουργών, που συμμετείχαν, δήλωσαν ότι είχαν ήδη παρατηρήσει προσβολές από την ασθένεια στα κτήματά τους.

Τεχνολογίες

Η καινοτομία του προγράμματος έγκειται στη χρήση drones εξοπλισμένων με συστήματα τηλεπισκόπησης υψηλής ανάλυσης. Η ίσκα εμφανίζεται συχνά σε μεμονωμένα φυτά και όχι σε ολόκληρα τμήματα αμπελώνων, γεγονός που καθιστά δύσκολο τον εντοπισμό της με συμβατικές μεθόδους παρακολούθησης. Με τη χρήση drones, οι ερευνητές μπορούν να συλλέγουν πολύ λεπτομερή δεδομένα και να εντοπίζουν ακόμη και μικρές αλλαγές στη βλάστηση που υποδηλώνουν την παρουσία της ασθένειας.

Τα δεδομένα, αυτά, δεν χρησιμοποιούνται μόνο για την παρακολούθηση της κατάστασης των αμπελώνων. Μέσα από την ανάλυσή τους, οι ερευνητές κατάφεραν να εντοπίσουν σημαντικές συσχετίσεις μεταξύ της εμφάνισης των συμπτωμάτων και παραγόντων όπως η υγρασία του εδάφους, η ποικιλία της αμπέλου, οι τεχνικές κλαδέματος, η ηλικία των φυτών και τα ακραία καιρικά φαινόμενα. Οι πληροφορίες, αυτές, επιτρέπουν στους αμπελουργούς να προσαρμόζουν τις πρακτικές διαχείρισης των καλλιεργειών τους με πιο στοχευμένο τρόπο.

Χάρτες των αμπελώνων

Ένα από τα σημαντικότερα εργαλεία που ανέπτυξε το πρόγραμμα είναι οι γεωαναφερόμενοι χάρτες των αμπελώνων. Οι χάρτες, αυτοί, επιτρέπουν στους παραγωγούς να εντοπίζουν τα φυτά που εμφανίζουν μεγαλύτερο κίνδυνο προσβολής και να προγραμματίζουν εγκαίρως τις απαραίτητες παρεμβάσεις. Η χρήση τους είναι ιδιαίτερα σημαντική τον χειμώνα, όταν τα αμπέλια δεν έχουν φύλλα και τα συμπτώματα της ασθένειας δεν είναι εύκολα ορατά.

Παράλληλα, το πρόγραμμα ανέπτυξε οδηγούς πρακτικής διαχείρισης της ασθένειας. Οι οδηγίες περιλαμβάνουν τεχνικές όπως το ήπιο κλάδεμα, η χειρουργική επέμβαση στον κορμό για την αφαίρεση μολυσμένου ιστού, ο επανεμβολιασμός, η επαναφύτευση και η λεγόμενη «μέθοδος reset». Στόχος αυτών των παρεμβάσεων είναι είτε η πρόληψη της ανάπτυξης της ασθένειας είτε η έγκαιρη αντιμετώπισή της, ώστε να αποφευχθεί ο θάνατος των φυτών και η απώλεια της σοδειάς.