Κλείνει τον κύκλο της η καλλιέργεια της αχλαδιάς στην Επίδαυρο

Τραγική είναι η κατάσταση που έχει δημιουργηθεί στη Δήμαινα Επιδαύρου, όπου η καλλιέργεια αχλαδιού, που αποτελούσε και τη βασική πηγή εσόδων, υποχωρεί συνεχώς και οι αγρότες τρέπονται σε φυγή, αναζητώντας πλέον άλλους τρόπους για να επιβιώσουν και να εξασφαλίσουν ένα εισόδημα για την οικογένειά τους.

Ήδη πάνω από εξήντα οικογένειες εργάζονται στις μονάδες ιχθυοκαλλιέργειας που υπάρχουν στην περιοχή της Επιδαύρου, ενώ ακόμη περισσότεροι προσπαθούν να εξασφαλίσουν το απαιτούμενο εισόδημα με εργασία σε άλλες επιχειρήσεις. Ο παραγωγός, Ανδρέας Αγγέλου, τόνισε με τον πλέον κατηγορηματικό τρόπο ότι: «Η καλλιέργεια έχει εγκαταλειφθεί, αφού το κόστος καλλιέργειας έχει εκτοξευθεί και η έλλειψη εργατικών χεριών κάνει τα πράγματα ακόμη πιο δύσκολα. Το μόνο παρήγορο για φέτος είναι ότι υπάρχει πολύ καλή ανθοφορία και ελπίζουμε ότι θα έχουμε μια χρονιά με πολύ καλή παραγωγή. Τέλος Μαΐου θα γνωρίζουμε τι ακριβώς θα γίνει».

Οι επιπτώσεις από τις τιμές που εισπράττουν οι παραγωγοί φαίνεται ότι αποτελούν τη χαριστική βολή για την καλλιέργεια και ο κ. Αγγέλου επισημαίνει: «Εγώ αυτή τη στιγμή έχω τρεις χιλιάδες δέντρα με αχλάδια. Τα προηγούμενα δύο χρόνια εργαζόμουν το καλοκαίρι ως οδηγός, για να καλύψω τα έξοδα. Όλοι κοιτάνε να εξασφαλίσουν έναν μισθό για να ζήσουν και έτσι όπως πάνε τα πράγματα, επειδή είμαι αισιόδοξος, δεν λέω σε πέντε χρόνια αλλά σε δέκα, θα έχει εγκαταλειφθεί οριστικά η γη. Ίσως να είμαστε και οι τελευταίοι που καλλιεργούμε. Όταν τα παιδιά μας βλέπουν να εργαζόμαστε τόσες ώρες χωρίς κανένα οικονομικό αποτέλεσμα, τότε σκέφτονται για ποιον λόγο να μας ακολουθήσουν. Αν η Δήμαινα παρήγαγε 1.000 τόνους αχλάδι πριν δέκα χρόνια, σήμερα παράγουμε 200 τόνους».

Κλείνοντας, ο κ. Αγγέλου δήλωσε ότι: «Τα πράγματα είναι τραγικά. Από εδώ και πέρα όλοι στρέφονται στην καλλιέργεια ελιάς, που απαιτεί πολύ λιγότερες εργατοώρες από την αχλαδιά και έχει μικρότερο κόστος».

Πρόβλημα στην κερδοφορία

Στο ίδιο μήκος κύματος είναι και οι δηλώσεις του γεωπόνου, Τάσου Μπινιάρη, ο οποίος δήλωσε: «Εκείνο που ακούμε από όλη την Ελλάδα είναι ότι υπάρχει πρόβλημα στην κερδοφορία, αφού ειδικά το “κρυστάλλι” που καλλιεργούμε στην περιοχή μας είναι πολυδάπανο.

Με δεδομένο ότι το αχλάδι έχει μια βασική τιμή που κινείται στα 0,60 έως 0,70 ευρώ, ενώ το κόστος καλλιέργειας έχει αυξηθεί, αυτό οδηγεί σε μείωση του εισοδήματος και, τελικά, σε εγκατάλειψη. Αν προσθέσουμε και το γεγονός ότι δεν αντικαθίστανται οι συνταξιούχοι, τότε γίνεται εύκολα κατανοητό γιατί μιλάμε για εγκατάλειψη».

Σε ό,τι αφορά την εγκατάλειψη της βιολογικής καλλιέργειας, ο Τάσος Μπινιάρης επισημαίνει: «Η βιολογική καλλιέργεια ξεκίνησε το 2021, όταν έγινε μια μεγάλη καμπάνια και δόθηκαν επιδοτήσεις. Οι χαμηλές τιμές στη συμβατική καλλιέργεια και οι υψηλές στη βιολογική, μαζί με την επιδότηση, έδιναν την ελπίδα για ένα πολύ καλό εισόδημα.

Αυτό όμως δεν επαληθεύτηκε, αφού στην πορεία άρχισαν να εμφανίζονται προβλήματα τόσο στην απορρόφηση όσο και στους αυξημένους ελέγχους, αλλά και στις υψηλές ποιοτικές απαιτήσεις των εμπόρων. Αυτό οδήγησε σε αδιέξοδο. Οι έμποροι διαμόρφωναν τις τιμές και τις ποσότητες, με αποτέλεσμα το εισόδημα να γίνεται μικρότερο ακόμη και από αυτό της συμβατικής καλλιέργειας. Αυτό οδήγησε στη σταδιακή αποχώρηση».