Ελαιόλαδο: Limit up, αλλά όχι υπερπαραγωγή δείχνουν τα πρώτα μηνύματα

Πράξεις με το «8» και πάλι μπροστά, μετά την αναθέρμανση του αγοραστικού ενδιαφέροντος

των Μαρία Αντωνίου, Γιώργου Αργυρίου και Αφροδίτη Χρυσοχόου 

Χρονιά καλύτερη παραγωγικά από την περσινή, αλλά όχι στο επίπεδο ενός ρεκόρ παραγωγής, φαίνεται πως έρχεται για το ελαιόλαδο, με βάση την εικόνα που εμφανίζουν έως τώρα οι ελαιώνες. Αν και οι εκτιμήσεις θεωρείται ότι θα είναι ασφαλέστερες σε περίπου έναν μήνα από τώρα, η πορεία που εμφανίζει η καλλιέργεια παραμένει θετική, χωρίς, ωστόσο, να λείπουν οι κατά τόπους ανησυχίες.

Ταυτόχρονα, αναμένονται και οι πρώτες εκτιμήσεις για τις νέες παραγωγές των υπόλοιπων ελαιοπαραγωγών της Μεσογείου, ιδιαίτερα της Ισπανίας, οι οποίες θα διαδραματίσουν καθοριστικό ρόλο στην αγορά του προϊόντος. Η τελευταία, μετά από ένα διάστημα απραξίας, καταγράφει αναθέρμανση του ενδιαφέροντος, κάτι που –προσώρας– αποτυπώνεται και στις τιμές.

«Αυτήν τη στιγμή και πάλι η βιομηχανία είναι αγοραστής, υπάρχει μία ζήτηση, όχι μεγάλη, αλλά υπάρχει και οι τιμές έχουν “τσιμπήσει” 20-30 λεπτά», αναφέρει, μεταξύ άλλων, ο πρόεδρος της Εθνικής Διεπαγγελματικής Οργάνωσης Ελαιολάδου (ΕΔΟΕ), Μανώλης Γιαννούλης, υπενθυμίζοντας την περίοδο απραξίας και υποχώρησης τιμών που προηγήθηκε. Πλέον, τα εξαιρετικά ελαιόλαδα κινούνται γύρω στα 8-8,20 ευρώ εγχώρια για τον παραγωγό, όπως αναφέρει, αποδίδοντας την αναθέρμανση του ενδιαφέροντος και στα στοιχεία της κατανάλωσης για τον μήνα Απρίλιο στην Ισπανία, που ανακοινώθηκαν τις προηγούμενες ημέρες. Για να ξαναφτάσουμε στα επίπεδα τιμών των 9+ ευρώ, που είχαμε προ διμήνου, το θεωρούμε πολύ απίθανο, όμως κανείς δεν περιμένει κάποια σημαντική μεταβολή, σχολιάζει ως προς τις τιμές παραγωγού, χαρακτηρίζοντας τις τρέχουσες μεταβολές ως λογικές διακυμάνσεις της αγοράς.

Παραπέμποντας προς τα μέσα Ιούνη, οπότε και η εικόνα των προβλέψεων θα είναι πιο σαφής για την επόμενη παραγωγή στις ελαιοπαραγωγούς της Μεσογείου, αλλά και την πορεία των τιμών, ο ίδιος τονίζει τον καθοριστικό ρόλο της κατανάλωσης, ενόψει και της τουριστικής περιόδου, αλλά και των δεδομένων φετινών ποσοτήτων, οι οποίες θα πρέπει να εφοδιάζουν την αγορά μέχρι την έναρξη της νέας ελαιοκομικής χρονιάς.

«Στην επόμενη περίοδο, θα έχουμε ουσιώδεις μεταβολές, με δεδομένο ότι η κατανάλωση έχει διαμορφωθεί σε χαμηλά επίπεδα και η παραγωγή θα είναι μεγαλύτερη σε όλη τη Μεσόγειο», σχολιάζει, μεταφέροντας την προσωπική του εκτίμηση, με τα μέχρι στιγμής δεδομένα, ότι η νέα παραγωγή θα είναι αισθητά μεγαλύτερη από πέρυσι, όχι όμως σε επίπεδα ρεκόρ. Το πόσο αυτά θα επιδράσουν στο επίπεδο τιμών δεν μπορεί να το πει κανείς από σήμερα, διευκρινίζει, υπενθυμίζοντας τα πρωτόγνωρα δεδομένα που αντιμετωπίζει παγκοσμίως η ελαιοκομία την τελευταία διετία.

Σε ό,τι αφορά την τρέχουσα εικόνα που εμφανίζουν τα ελαιόδεντρα εγχώρια, ο κ. Γιαννούλης περιγράφει ότι, με βάση τα πρώτα σημάδια, αυτό που φαίνεται είναι ότι θα έρθει μια καλή παραγωγή, όχι όμως υπερπαραγωγή, όπως πρόπερσι. «Αυτήν τη στιγμή, έχουμε δέντρα που σε άλλες περιοχές έχει τελειώσει η καρπόδεση και ο καρπός έχει μέγεθος φακής, ενώ σε άλλες τελειώνει, είναι θέμα βδομάδας. Όμως, για να δούμε εικόνα, που θα μας δώσει κάπως πιο ασφαλή πρόβλεψη, θα χρειαστεί 2-3 βδομάδες, ώστε να φανεί τι θα κρατήσει το δέντρο. Αν κάνει κανέναν καύσωνα, υπάρχει περίπτωση ένα μέρος να πέσει», διευκρινίζει.

Παράλληλα, επισημαίνει μία «όχι και τόσο μεγάλη επιτυχία» που καταγράφεται στην εξέλιξη της διαδικασίας, σε ό,τι αφορά τις παραδοσιακές ποικιλίες, εν αντιθέσει με τις ποτιστικές ή τις ανθεκτικότερες, όπως είναι η Κορωνέικη. Κάτι, που έχει να κάνει, βέβαια, και με την περιοχή.

Με 8,5 ευρώ στον παραγωγό αγόρασαν οι Ιταλοί από τη Λακωνία

Ανάλογη εικόνα μεταφέρει και από τη Λακωνία ο διαχειριστής του Συνεταιρισμού Παπαδιανίκων, Παναγιώτης Αλειφέρης, λέγοντας ότι η τοπική ποικιλία της Αθηνοελιάς, καθώς και άλλες τοπικές, σε ορισμένες περιοχές δεν έχουν δέσει καλά. «Δεν έχει να κάνει μόνο με την ποικιλία, αλλά και με το μικροκλίμα του κάθε χωριού», σχολιάζει, εξηγώντας, ωστόσο, ότι για την Οργάνωση, που με τα μέχρι τώρα δεδομένα προσδοκά ίσως και τη μεγαλύτερή της χρονιά, η Αθηνοελιά αφορά μικρό, σχετικά, ποσοστό.

Ο ίδιος παραθέτει, ακόμη, τη ζημιογόνο παράμετρο των μυκητολογικών ασθενειών, όπως το γλοιοσπόριο, επισημαίνοντας ότι αυτές οφείλονται στον περιορισμό των καλλιεργητικών φροντίδων από τους παραγωγούς λόγω έλλειψης χρημάτων, μετά και τη «μικρή» χρονιά που προηγήθηκε.

Ως προς το εμπόριο, ο συνεταιρισμός την περασμένη Πέμπτη προχώρησε στην πώληση, με διαπραγμάτευση, 100 τόνων εξαιρετικού παρθένου ελαιολάδου, οξύτητας 0,3 και πολύ καλών οργανοληπτικών χαρακτηριστικών στην ιταλική Alta Maremma, εξασφαλίζοντας τιμή παραγωγού στα 8,5 ευρώ/κιλό – καλύτερη από τα 8-8,20 ευρώ/κιλό των προηγούμενων ημερών. Ο συνεταιρισμός ήταν από εκείνους που είχαν οικονομικά τη δυνατότητα «συγκράτησης» κατά το προηγούμενο διάστημα υποχώρησης των τιμών, εξηγεί ο κ. Αλειφέρης, καθώς η έλλειψη ρευστότητας είναι και αυτή που «παροτρύνει» τους παραγωγούς να διαθέσουν ποσότητες.

Στα 8,43 ευρώ –τιμή παραγωγού– διέθεσε, μετά από δημοπρασία, προχθές Τετάρτη, ένα βυτίο ελαιολάδου, οξύτητας 0,3, εξαιρετικής ποιότητας, και ο Συνεταιρισμός Μεταμόρφωσης Λακωνίας, σε ελληνική εταιρεία εμπορίας χύμα ελαιολάδου. Η τιμή δείχνει, μάλλον, σταθεροποίηση στο επίπεδο πέριξ των 8,50, για την περιοχή, εκτιμά ο πρόεδρος του συνεταιρισμού, Γιάννης Λάγγης. Κι εκείνος εντοπίζει ότι το ενδιαφέρον της αγοράς έχει αρχίσει να αναθερμαίνεται τόσο από την Ελλάδα όσο και από το εξωτερικό, ωστόσο, οι παραγωγοί είναι ακόμη φειδωλοί στη διάθεση ποσοτήτων. Ως προς τη νέα παραγωγή, ο κ. Λάγγης μιλά για μία καλή χρονιά, με βάση την τρέχουσα εικόνα που έχει από τον κάμπο των Μολάων, όπου εδρεύει η Οργάνωση.

Τιμές 30-50 λεπτά πάνω από τη χονδρική ξαναβλέπουν τα Χανιά

Κινητικότητα στην αγορά του προϊόντος, η οποία, αν και όχι «σπουδαία», δείχνει αρκετή για να πραγματοποιηθούν κάποιες πράξεις και να κλειστούν κάποιες ποσότητες με προσαυξημένες τιμές της τάξεως των 30-50 λεπτών στη χονδρική, εντοπίζεται και στα Χανιά. Σύμφωνα με όσα μεταφέρει ο Νεκτάριος Παρασκάκης, υπεύθυνος δραστηριότητας ελαιολάδου στον Συνεταιρισμό Χανίων, η επικρατούσα τιμή για την περιοχή είναι τα 7,50-7,60 ευρώ, ενώ κάποιοι, δειλά-δειλά, δίνουν και τα 8 ευρώ, έναντι των 7,20 που ήταν για πολλές μέρες.

Οι τιμές, βέβαια, αναφέρονται για τα άριστης ποιότητας ελαιόλαδα, που πληρούν τις προδιαγραφές και χωρίς υπολειμματικότητα φυτοφαρμάκων, όπως επισημαίνει ο ίδιος, μετά και τα θέματα που έχουν προκύψει με την ποιότητα σε τυποποιημένο, μάλιστα, προϊόν.

«Μετά από ένα μακρύ διάστημα απραξίας, υπάρχει μία κινητικότητα, ένα ενδιαφέρον από εγχώριους και ξένους τυποποιητές, μετά και τα αποτελέσματα πωλήσεων των Ισπανών», αναφέρει, μεταξύ άλλων, ο κ. Παρασκάκης, μεταφέροντας ότι προσδοκία των παραγωγών είναι να υπάρξει κι άλλη ανατίμηση. «Εγώ φοβάμαι ότι θα υπάρξει ένα ζιγκ-ζαγκ», σχολιάζει, το οποίο θα αποτυπώνεται στις τιμές αναλόγως του πώς θα αντιδρούν αγορά και παραγωγοί, όπως αναλύει, μεταφέροντας την προσωπική του εκτίμηση ότι η τιμή του ελαιολάδου κάποια στιγμή θα ανέβει και πάλι, χωρίς όμως κανείς να μπορεί να πει τι θα συμβεί με την καινούργια παραγωγή.

Αισιόδοξοι για μια χρονιά καλύτερη της φετινής παραμένουν και οι παραγωγοί των Χανίων, όπου, όμως, υπάρχουν και αναφορές για φαινόμενα σχινοκαρπίας, λόγω των συνθηκών του Μαΐου, τα οποία δεν είναι γνωστό εάν και πώς θα συνεχίσουν, σε περίπτωση που οι ελιές ζοριστούν από πλευράς νερού.

Καλή παραγωγική χρονιά εκτιμάται για τη Μεσσηνία

Ικανοποίηση και αισιοδοξία για μία καλή παραγωγική χρονιά επικρατεί στη Μεσσηνία, όπου οι ελαιοπαραγωγοί περιμένουν με ανυπομονησία τις εξελίξεις στις καλλιέργειες, οι οποίες έως τώρα υπόσχονται πολλά.

«Όλα δείχνουν ότι πάμε για μία καλή παραγωγική χρονιά με καλή καρπόδεση που ευνόησαν οι καιρικές συνθήκες. Το ανησυχητικό είναι ότι δεν είχαμε βροχές. Αν έχουμε παρατεταμένη ανομβρία και υψηλές θερμοκρασίες στα μέρη μας, τη Δυτική Μεσσηνία, που οι ελιές δεν είναι κατά πλειοψηφία ποτιστικές, θα έχουμε πρόβλημα», δηλώνει ο ελαιοκαλλιεργητής Γιώργος Κόκκινος, πρόεδρος της Ομάδας Παραγωγών Νηλέας.

Σε ό,τι αφορά την τρέχουσα εικόνα και τη διαμόρφωση των τιμών, ο κ. Κόκκινος εκτιμά ότι «αναμένεται άνοδος τιμών, αφού οι ποσότητες που έμειναν είναι ελάχιστες». Στις αρχές Ιουνίου θα έχουμε πιο καθαρή εικόνα, όπως διευκρίνισε ο ίδιος, συμπληρώνοντας ότι «είναι γεγονός ότι Τυνησία, Μαρόκο, Τουρκία και Ιταλία έχουν καλή παραγωγική χρονιά». Όλα αυτά υπολογίζεται ότι θα επηρεάσουν τις τιμές, που «αναμένεται να μειωθούν την επόμενη χρονιά», όπως συμπεραίνει, εάν επιβεβαιωθούν αυτές οι προβλέψεις.

Η καρπόδεση στην παραλιακή ζώνη έχει ολοκληρωθεί, όχι όμως και στις όψιμες περιοχές, όπως μεταφέρει από την Τριφυλία ο προϊστάμενος της τοπικής ΔΑΟΚ, Αντώνης Παρασκευόπουλος. Ο ίδιος αναφέρει ότι η ανθοφορία εξελίχθηκε καλά. Βέβαια, το θέμα παραμένει τι θα γίνει μετά την καρπόδεση, με κύριο ερώτημα τι θα γίνει με το νερό και τις βροχές, κι αυτό λόγω των λιγότερων βροχοπτώσεων τη φετινή περίοδο.

«Εκείνο που έχουμε ως δεδομένο –με τα μέχρι τώρα στοιχεία που διαθέτουμε– είναι ότι έχουμε μια καλή ανθοφορία στις όψιμες περιοχές και αρκετά καλή καρπόδεση στις πρώιμες», καταλήγει.

Με προβλήματα η καρπόδεση στη Χαλκιδική

Σε στάση… ανησυχητικής αναμονής για την εξέλιξη της φετινής ελαιοκαλλιέργειας βρίσκονται οι παραγωγοί της Χαλκιδικής, καθώς η πρώτη εικόνα από τους ελαιώνες της χερσονήσου αφήνει κάποιους προβληματισμούς. Αν και τον προηγούμενο μήνα η εξέλιξη ήταν πολύ ομαλή, οι διακυμάνσεις στις καιρικές συνθήκες κατά το στάδιο της καρπόδεσης ανέδειξαν ζητήματα σε δέντρα και άνθη. Ειδικότερα, σύμφωνα με τον Αστέριο Τσολάκη, ελαιοπαραγωγό και ιδιοκτήτη της επιχείρησης των βραβευμένων προϊόντων βρώσιμης ελιάς και ελαιολάδου «Asterios Olive Groves of Halkidiki», η εικόνα της καλλιέργειας μεταβλήθηκε μέσα σε μια εβδομάδα, όταν τις ημέρες που ήταν το δέσιμο και έπρεπε να έχει καλό καιρό έβρεχε και αντίστροφα, τις επόμενες ημέρες, που τα δέντρα χρειάζονταν βροχή, είχε ηλιοφάνεια και ζέστη. «Η ελαιοκαλλιέργεια στη Χαλκιδική φαίνεται πως αρχίζει να έχει τα ίδια προβλήματα με τις άλλες περιοχές της χώρας.

Οι θερμοκρασίες δεν ήταν καλές και φέτος δεν είχαμε και χειμώνα. Παρατηρώ ότι τα μπουμπούκια-άνθη είναι κίτρινα, αυτό σημαίνει ότι αρχίζουν και ξεραίνονται. Δεν ξέρω τι συμβαίνει και πώς θα εξελιχθεί», υπογραμμίζει. Το φαινόμενο αυτό προβληματίζει και ανησυχεί τους ελαιοπαραγωγούς, καθώς μετά την περσινή ακαρπία, μια ενδεχόμενη προβληματική παραγωγή θα ήταν καταστροφική για την περιοχή. «Υπάρχει μια σχετική ανησυχία, γιατί δεν γνωρίζουμε τι θα μαζέψουμε στο τέλος, τι θα δέσει και τι αποτέλεσμα θα έχει. Όλοι κρατάμε μικρό καλάθι και περιμένουμε τι θα γίνει τον άλλον μήνα, στο επόμενο δεκαήμερο που θα τελειώσει το δέσιμο και θα φανεί εάν υπάρχει ελιά πάνω στα δέντρα», σημειώνει ο ίδιος. Πάντως, σε κάποια χωράφια, τα μισά άνθη στα δέντρα έχουν ανοίξει και σε κάποια άλλα παραμένουν κλειστά, όπως αναφέρει, επισημαίνοντας το γεγονός του μικροκλίματος και πώς αυτό επηρεάζει την καλλιέργεια.

«Είναι το σημείο που περιμένουμε να δούμε τι θα γίνει έως το τέλος. Αναμονή έχουμε και για τα νερά του ποτίσματος, γιατί εάν δεν έχει βροχές, ενδεχομένως να έχουμε κάποιο θέμα μέσα στο καλοκαίρι. Αναλόγως, βέβαια, και της ζέστης», καταλήγει. Την ίδια ώρα, σύμφωνα με τον πρόεδρο του Αγροτικού Συνεταιρισμού Βιοκαλλιεργητών Ολύνθου Χαλκιδικής, Δημήτρη Ευαγγελινό, έχει ξεκινήσει, σε χαμηλά –προς το παρόν– επίπεδα και σε μικρούς πληθυσμούς η πτήση της καρπόβιας γενιάς του πυρηνοτρήτη. Όπως λέει ο τελευταίος, ο πληθυσμός του εντόμου παρακολουθείται, ενώ έχει εμφανιστεί στις πρώιμες περιοχές της ελαιοκαλλιέργειας στη Χαλκιδική, όπως Ραχώνια, Μαριανά, Καμπούδια, Γκρέμια, Καρκάρα Ολύνθου και Βατοπέδι.