ΣΙΤΗΡΑ: Σε πίεση οι παραγωγοί από τις χαμηλές τιμές και το υψηλό κόστος

Με μειωμένα στρέμματα σιτηρών σε όλη τη χώρα ολοκληρώνεται σταδιακά η σπορά της φετινής καλλιεργητικής περιόδου, επιβεβαιώνοντας το κλίμα έντονης αβεβαιότητας, που επικρατεί στον πρωτογενή τομέα. Οι χαμηλές τιμές παραγωγού, σε συνδυασμό με το αυξημένο κόστος παραγωγής, δεν αφήνουν περιθώρια αισιοδοξίας, οδηγώντας τους αγρότες σε αναγκαστικές περικοπές εισροών. Η φετινή χρονιά χαρακτηρίζεται από περιορισμένη χρήση σπόρων και λιπασμάτων, καθώς και από λιγότερες καλλιεργητικές εφαρμογές, με βασικό στόχο τη συγκράτηση του κόστους. Ωστόσο, όπως παραδέχονται οι ίδιοι οι παραγωγοί, η μείωση αυτή ενδέχεται να αποτυπωθεί αρνητικά στις τελικές αποδόσεις.

Στην περιοχή του Μαρτίνου Φθιώτιδας, η σπορά συνεχίζεται ακόμη, κυρίως λόγω των καιρικών συνθηκών, που επικράτησαν το προηγούμενο διάστημα. Ο παραγωγός Βέργος Βέργος επισημαίνει ότι, φέτος, σπέρνονται σιτάρι και κριθάρι με ιδιαίτερη φειδώ στις δαπάνες, καθώς το κόστος παραγωγής παραμένει υψηλό και το εισόδημα από την καλλιέργεια είναι πλέον οριακό. Πολλοί παραγωγοί επιλέγουν να μην οργώσουν τα χωράφια τους πλήρως, περιοριζόμενοι σε ένα πέρασμα με βαρύ καλλιεργητή, ώστε να μειώσουν τα έξοδα καυσίμων και μηχανικής εργασίας. Παράλληλα, οι ποσότητες σπόρου έχουν μειωθεί αισθητά, από 20–22 κιλά ανά στρέμμα σε περίπου 15, ενώ και η βασική λίπανση περιορίζεται από 20–30 κιλά στα 10 κιλά ανά στρέμμα.

Καθοριστικός παράγοντας για τη φετινή καλλιεργητική στρατηγική είναι η πορεία των τιμών. Η τιμή του σιταριού, από τα 23 λεπτά το κιλό στην αρχή της περιόδου, υποχώρησε στα 18 λεπτά, γεγονός που δεν αφήνει περιθώρια για ουσιαστικές επενδύσεις. Οι συνέπειες αυτής της επιλογής αναμένεται να φανούν στις τελικές αποδόσεις.

Θεσσαλιώτιδα Δομοκού: Περιορισμένες επιλογές για τους αγρότες

Στη Θεσσαλιώτιδα Δομοκού, ο Χρήστος Πετρόπουλος τονίζει ότι οι εισροές στη σιτηροκαλλιέργεια είναι σημαντικά μειωμένες για καθαρά οικονομικούς λόγους. Τα σιτηρά αποτελούν μονόδρομο για την περιοχή, καθώς οι παραγωγοί δεν μπορούν να βασιστούν σε ποτιστικές καλλιέργειες, όπως το βαμβάκι και το καλαμπόκι, λόγω χαμηλών τιμών και αυξημένου κόστους άρδευσης. Οι συμβολαιακές καλλιέργειες σκληρού σίτου με εταιρείες ζυμαρικών εμφανίζονται μειωμένες σε σχέση με πέρσι, περιορίζοντας τις δυνατότητες επέκτασης των εκτάσεων, με τιμές παραγωγού 24–25 λεπτά ανά κιλό, ανάλογα με την ποιότητα.

Γρεβενά: Λιγότερο κριθάρι για ζυθοποιία

Στα Γρεβενά, η μείωση των καλλιεργειών κριθαριού για ζυθοποιία οδήγησε πολλούς παραγωγούς στη στροφή προς το μαλακό σιτάρι. Πέρσι, το μαλακό σιτάρι απέδωσε περίπου 480 κιλά ανά στρέμμα με μέση τιμή 19 λεπτά, ενώ το κριθάρι 580 κιλά με τιμές 20 λεπτά για τα πρώτα 340 κιλά και 17 λεπτά για τις υπόλοιπες ποσότητες. Η περιοχή παραμένει σημαντική για το μαλακό σιτάρι, με μεγάλο ποσοστό της κατανάλωσης να εισάγεται.

Σέρβια Κοζάνης: Μείωση άνω του 40% στις εκτάσεις

Στην περιοχή των Σερβίων Κοζάνης, ο Νίκος Θάνος εκτιμά ότι η φετινή μείωση των σιτηρών θα ξεπεράσει το 40% των συνολικών 10.000 στρεμμάτων, λόγω αυξημένου κόστους παραγωγής και προβλημάτων καταγραφής ιδιόκτητων αγροτεμαχίων στο ΚΑΕΚ-ΑΤΑΚ για το ΟΣΔΕ, ιδιαίτερα σε περιοχές με πολυτεμαχισμένο γεωργικό κλήρο.

Συμπερασματικά, η φετινή καλλιεργητική περίοδος στα σιτηρά αναδεικνύει τα διαρθρωτικά προβλήματα του αγροτικού τομέα. Η συρρίκνωση των εκτάσεων, η μείωση των εισροών και η αβεβαιότητα για τις αποδόσεις εντείνουν τον προβληματισμό των παραγωγών και θέτουν σοβαρά ερωτήματα για το μέλλον της αγροτικής οικονομίας. Παράλληλα, η παραγωγή σε εδαφοκλιματολογικές συνθήκες με λιγότερες μυκοτοξίνες δεν αξιοποιείται επαρκώς στην αλυσίδα αξίας, ενώ η εισαγόμενη παραγωγή αντιμετωπίζεται χωρίς αξιολόγηση της διατροφικής της αξίας, ακόμη και με την εξάπλωση του προκατεψυγμένου ψωμιού, περιοριζόμενοι σε επιδερμικές αναφορές και επισημάνσεις.